O płycie “Cafe Luna” Anny Sroki-Hryń pisze Krzysztof Krzak.
Nie byłem, niestety, na koncercie promującym 29 listopada 2024 roku płytę „Café Luna” w Promie Kultury na Saskiej Kępie. Na szczęście w internetowych serwisach muzycznych dostępny jest ten krążek Anny Sroki–Hryń, dzięki czemu można po wielokroć przeżywać opowiedziane przez nią śpiewem historie.
Kim jest Anna Sroka–Hryń, o której próżno by szukać sensacyjnych doniesień w plotkarskich portalach? To absolwentka Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej w Warszawie, na którym dzisiaj prowadzi jako doktor habilitowany/a zajęcia. To ona stoi za sukcesami takich przedstawień, jak „A planety szaleją…(Młodzi w hołdzie Korze)” czy „Z ręką na gardle. Piosenki z repertuaru Ewy Demarczyk”, na których mimo upływu lat publiczność wciąż zapełnia salę Teatru Współczesnego w Warszawie. Sama też ma na swoim koncie udział w cieszących się ogromnym powodzeniem spektaklach, jak „West Side Story” i „Lady Day” w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, „Całujcie mnie wszyscy w odbiornik”, „Alicja w Krainie czarów”, „Bajo Bongo” czy wreszcie „Mamma Mia!” w Teatrze Muzycznym „Roma” w Warszawie.
Zawarte na płycie „Café Luna” piosenki pochodzą ze spektaklu pod tym samym tytułem, wyreżyserowanym przez Annę Wieczur w stołecznym Teatrze Polonia (premiera: kwiecień 2019 r.). Bohaterką była niejaka Agrado (to imię oznacza Rozkosz), kobieta łącząca w sobie cechy bohaterek różnych filmów Pedra Almodóvara. Główną materię scenariusza napisanego przez Marię Janicką stanowiły piosenki wykorzystane przez tego znakomitego reżysera w takich obrazach, jak „Kobiety na skraju załamania nerwowego”, „Wysokie obcasy”, „Złe wychowanie”, „Porozmawiaj z nią”, „Volver” czy „Kika” (z tego ostatniego pochodzi tytułowy utwór). W sumie powstały metodą crowdfundingową przy wsparciu środków Funduszu Promocyjnego ZAW SOART krążek zawiera piętnaście piosenek. Polskie teksty do prawie wszystkich napisała Anna Burzyńska, dramatopisarka, autorka m.in. znakomitego „Akompaniatora” i „Wiery Gran” (wyjątek stanowi tekst Wojciecha Młynarskiego „Nie opuszczaj mnie” z filmu „Prawo pożądania”, z którego Sroka–Hryń tworzy mocno dramatyczną aktorską etiudę). To teksty przedstawiające pełne spektrum kobiecych (ale przecież nie tylko) emocji, uczuć, przeżyć i doznań. Od tych pozytywnych, jak zauroczenie, miłość, zabawa po te bardzo dołujące (na przykład ból rozstania) czy ostateczne (śmierć – poruszająca piosenka „Poczekam na ciebie w niebie”). Jest też zabawna „Modlitwa”, choć nie jest to humor dla samego humoru. Anna Sroka–Hryń rewelacyjne wyśpiewuje te emocje zawarte w tekstach, tworząc dramatyczną, wstrząsającą kreację kobiety targaną różnymi przeżyciami. Nawet jeśli – słuchając płyty – nie widzimy aktorki, to możemy sobie wyobrazić jej gesty, mimikę, spojrzenia. Takie sugestywne są te wykonania. Pomaga w tym nieco zdjęcie Sroki–Hryń na okładce, gdzie przedstawiona jest jakby bohaterka żywcem wyjęta z filmów Almodóvara (mocny, wyrazisty, by nie powiedzieć wyzywający, makijaż i iście barokowa peruka).
Artystce towarzyszy piątka muzyków: Mateusz Dębski, grający na fortepianie aranżer wszystkich utworów, Andrzej Olewiński (gitary), Sebastian Aleksandrowicz (obój), Szymon Linette (perkusja) i Wojciech Gumiński (kontrabas). Panowie znakomicie sprawdzają się też jako chórek towarzyszący wokalistce, tworząc wraz z nią niepowtarzalny klimat Café Luna.
Fot. materiał promocyjny
Z wykształcenia nauczyciel (obecnie poza zawodem), z zamiłowania dziennikarz zajmujący się tematyką kulturalną. Publikował m.in. w „Gazecie Kieleckiej”, „Słowie Ludu” i „Wiadomościach24.pl”.
