Wiosna, lato, jesień, zima i znowu wiosna | Весна, літо, осінь, зима і знову весна w ramach Sceny Ukraińskiej we Wrocławiu
Spektakl niezależnego teatru GAS | Вистава незалежного театру GAS
W ramach Sceny Ukraińskiej | У рамках Української Cцени
sob.–niedz. 31.05–1.06.2025, 18:00
Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego
W językach polskim i ukraińskim, z napisami po polsku
Bilety: 30/40PLN
Uwaga! W spektaklu wykorzystywane są: światło stroboskopowe, dym i głośna muzyka.
Spektakl dokumentalny wykorzystujący motywy fantastyczne i poezję. Główną inspiracją do jego powstania był klasyczny utwór literatury ukraińskiej autorstwa Łesi Ukrainki pt. „Pieśń lasu”. Spektakl stanowi próbę odpowiedzi na to, jak pytania, które zadawała Łesia Ukrainka, funkcjonują współcześnie. Został zrealizowany na podstawie wywiadów z Ukrainkami i Ukraińcami – mówi o tym, jak rozumieją oni miłość, czym są dla nich wartości rodzinne, co myślą o życiu na emigracji podczas wojny Rosji przeciwko Ukrainie oraz jak oceniają wybór pozostania w miejscowościach znajdujących się na pierwszej linii frontu.
Spektakl niezależnego teatru GAS powstał we współpracy z wrocławskim zespołem elektronicznym kwit/квіт, tworzonym przez Johannesa Niehausa (Niemcy) i Marinę Mashtaler (Ukraina).
Sofiia Onishchenko jest aktorką, performerką, reżyserką. Urodziła się we wsi Kyslivka w Ukrainie (powiat kupiański, obwód charkowski). W 2018 roku rozpoczęła studia w Wyższej Szkole Sztuk Teatralnych w Charkowie na kierunku reżyserii wydarzeń teatralnych. W 2020 roku rozpoczęła studia na Narodowym Uniwersytecie Artystycznym im. Iwana Kotlarewskiego w Charkowie (specjalizacja aktorstwo teatru animacji). W tym samym roku została aktorką niezależnego charkowskiego Teatru Nafta. W marcu 2022 roku w związku z pełnoskalową rosyjską inwazją na Ukrainę, przeniosła się do Polski, gdzie kontynuuje studia we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie na kierunku aktorskim (specjalność aktorstwo teatru lalek). Interesuje się teatrem dokumentalnym, plastycznością i performatywnością w sztuce, a także teatrem jako manifestem politycznym. Jest jedną z założycielek ukraińskiego niezależnego teatru GAS i Sceny Ukraińskiej, działającej przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, której celem jest prezentowanie dorobku ukraińskich artystek i artystów w obszarze teatru i sztuk performatywnych.
W tym samym roku razem z Darią Bogdan i Vasylyną Martseniuk założyła ukraiński niezależny teatr GAS. Jest jedną z kuratorek Sceny Ukraińskiej, działającej od 2023 roku przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Reżyserowała spektakle: „Wiosna, lato, jesień, zima i znowu wiosna” (2023), „Jutro 10 lat temu” (2024, razem z Darią Bogdan), „Antologia” (2024) oraz czytanie performatywne „Bliźniaki jeszcze się spotkają” (2023). Jako aktorka występowała m.in. w przedstawieniu „Historia Ukrainy”(2022) niezależnego teatru GAS oraz podczas koncertu muzycznego zespołu kwit/квіт pt. „Kwiaciarnia” (2024, reż. Ada Tabisz), zaprezentowanego w ramach PPA w Teatrze Capitol. Jest również performerką, m.in. wzięła udział w performansie ulicznym MAJDAN: ukraińskie re-kreacje. Od «rewolucji na granicie» do «rewolucji godności»” (2023). W 2024 wraz z Darią Bogdan i Vasylyną Martseniuk została nominowana do wrocławskiej Nagrody Arlekin w kategorii „Debiut” za spektakl „Historia Ukrainy”. W tym samym roku otrzymała Stypendium Artystycznego Prezydenta Wrocławia oraz stypendium rektora Akademii Sztuk Teatralnych. Interesuje się teatrem immersyjnym, technikami Devised Theatre, performatywnością w sztuce oraz teatrem rozumianym jako medium pamięci.
Vasylyna Martseniuk jest aktorką, tancerką i performerką. Współzałożycielka niezależnego teatru GAS i jedna z kuratorek Sceny Ukraińskiej, działającej przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Urodziła się w Ukrainie, w Bachmucie (obwód doniecki). W 2021 roku rozpoczęła studia na Narodowym Uniwersytecie Artystycznym im. Iwana Kotlarewskiego na Wydziale Teatralnym, w Katedrze Mistrzostwa Aktorskiego i Reżyserii Teatru Animacji. Po pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę przeniosła się do Wrocławia, gdzie kontynuuje studia we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie na kierunku aktorskim (specjalność aktorstwo teatru lalek). Interesują ją nowe formy animacji, nowoczesne sposoby jej realizacji oraz sztuki teatralnej typu performatywnego. Zajmuje się również rysunkiem, śpiewem, tworzeniem lalek teatralnych i animacją poklatkową. W 2024 roku wraz z Sofią Onishchenko i Darią Bogdan otrzymała nominację do Nagrody Arlekin w kategorii debiut za spektakl „Historia Ukrainy”, realizowany w ramach Sceny Ukraińskiej w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego.
Daria Bogdan jest aktorką, performerką, tancerką i reżyserką. Urodziła się w Charkowie w Ukrainie. Jako dziecko tańczyła w zespole tańca ludowego „Kwiecień”. Studiowała na Narodowym Uniwersytecie Artystycznym im. Iwana Kotlarewskiego na Wydziale Teatralnym (specjalność aktorstwo teatru lalek), wcześniej zaś przez rok na Wydziale Malarstwa Charkowskiego Uniwersytetu Projektowania i Sztuki. Po pierwszym roku studiów na Wydziale Teatralnym rozpoczęła pracę w charkowskim Teatrze Nafta. W marcu 2022 roku, w związku z pełnoskalową inwazją Rosji na Ukrainę, przeniosła się do Polski, gdzie kontynuuje naukę we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie na kierunku aktorskim (specjalność aktorstwo teatru lalek). Zajmuje się performansem, teatrem ruchu i tańcem. Jej doświadczenie taneczne obejmuje tańce ludowe i towarzyskie oraz rozmaite style, m.in. contemporary, vogue, freestyle, butoh, autentyczny ruch, kontaktową improwizację.
Jest jedną z kuratorek Sceny Ukraińskiej, działającej we Wrocławiu przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego oraz współzałożycielką ukraińskiego niezależnego teatru GAS. Współtworzyła spektakle: „Jutro 10 lat temu”, „Wiosna, lato, jesień, zima i znowu wiosna” oraz „Historia Ukrainy”. Bierze udział w czytaniach performatywnych i performansach (m.in. „Bliźniaki jeszcze się spotkają”, „MAJDAN: ukraińskie re-kreacje. Od «rewolucji na granicie» do «rewolucji godności»”, „Taniec bez końca”). Należy do obsady spektaklu „Chłopki. Opowieść o naszych babkach” Teatru Modrzejewskiej w Legnicy. Na 42. Festiwalu Szkół Teatralnych w 2024 roku otrzymała wraz z zespołem AST Kraków – filia we Wrocławiu Nagrodę Specjalną za spektakl „Trojanki” w reż. Konrada Dworakowskiego, w którym zagrała rolę Kasandry, a także została uhonorowana indywidualną Nagrodą Specjalną ZASP.
Marina Mashtaler jest śpiewaczką, autorką piosenek i aktorką. Pochodzi z Ukrainy, z miasta Chmielnickiego. Od 10 lat mieszka we Wrocławiu. Jest współautorką tekstów i muzyki dla Teatru Ej.Aj. Razem z Johannesem Niehausem współtworzy zespół muzyki elektronicznej kwit/квіт. W 2023 roku na 43. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu otrzymała aż pięć nagród – w tym Grand Prix i Nagrodę Publiczności.
Johannes Niehaus jest kompozytorem i producentem muzycznym, miłośnikiem muzyki elektronicznej. Otoczony labiryntem kabli, automatów perkusyjnych i klawiatur, tworzy urzekające bleepy, bloopy i taneczne bity. Po studiach na wydziale fortepianu jazzowego i produkcji muzycznej w Instytucie Muzyki i Mediów w Düsseldorfie, odkrył swój nowy dom we Wrocławiu. Johannes uwielbia kicz, niemieckie precle i znajduje ukojenie w pięknie Odry.
llia Prychyn jest aktorem i reżyserem. Pochodzi z Novej Kahovki w Ukrainie. W 2018 roku przeprowadził się do Polski, gdzie od 2019 roku zajmuje się teatrem. Pierwsze teatralne kroki stawiał w kolektywie twórczym „Robimy”, działającym przy Wrocławskim Teatrze Lalek. Razem z tym kolektywem uczestniczył w tworzeniu spektakli „[BEZ]ruch”(2022) oraz „Fomo Sapiens”(2024), a także wziął udział w filmie „Casting Apokalipsa” (2021), który powstał pod opieką Marty Streker i Agnieszki Wolny-Hamkało. W 2023 roku wyreżyserował autorski spektakl „(nie)bliska historia” opowiadający o realiach wojny prowadzonej przez Rosję przeciwko Ukrainie. W przedstawieniu tym również zagrał. Od 2024 roku jest aktorem ukraińskiego niezależnego teatru GAS. Zagrał w dwóch spektaklach teatru: „Jutro 10 lat temu” i „Antologia”.
fot. Instytut Grotowskiego