Trwają próby do „Sukcesji” Anny Smolar w Teatrze Studio
Premiera 27 listopada na Dużej Scenie im. Józefa Szajny.
fot. Sisi Cecylia dla Teatru Studio
Premiera 27 listopada na Dużej Scenie im. Józefa Szajny.
fot. Sisi Cecylia dla Teatru Studio
W warszawskim Teatrze Studio trwają intensywne próby do „Sukcesji” w reżyserii Anny Smolar. Spektakl, inspirowany „Życie jest snem” Pedra Calderóna de la Barki, będzie pierwszą premierą Studio w sezonie 2026/2027.
Wrzesień w Teatrze Studio upłynął pod znakiem prób do „Sukcesji”. Anna Smolar sięga po jeden z najważniejszych dramatów europejskiego baroku i przenosi jego bohaterów oraz zasadniczy konflikt do współczesnej Polski. W królewskiej rodzinie rozpoczynają się przygotowania do przekazania władzy. Po raz pierwszy wszyscy zasiadają przy wspólnym stole.
„Sukcesja” powstaje na motywach „Życie jest snem” Pedra Calderóna de la Barki. XVII-wieczny dramat opowiada historię królewicza Zygmunta, którego ojciec, król Bazyli, kazał uwięzić z obawy przed przepowiednią zapowiadającą, że syn stanie się okrutnym władcą i zwróci się przeciwko niemu. Calderón zbudował wokół tej sytuacji wielką opowieść o wolnej woli, przeznaczeniu, odpowiedzialności, władzy oraz niepewnej granicy pomiędzy rzeczywistością i złudzeniem.
Smolar zachowuje postaci znane z dramatu, zmienia jednak ich relacje i rozłożenie ról. Akcja przedstawienia rozgrywa się we współczesnej Polsce. Zygmunt jest chłopcem porzuconym we wczesnym dzieciństwie i wychowywanym pomiędzy obecnością i nieobecnością dwóch ojców. Ujawnienie tajemnicy jego pochodzenia otwiera rodzinną historię, w której dziedziczenie oznacza znacznie więcej niż przejęcie tronu. Dotyczy pamięci, odpowiedzialności za decyzje poprzedniego pokolenia, zerwanych więzi i mechanizmów sprawowania władzy.
Twórców interesuje także sam eksperyment, któremu w dramacie Calderóna poddany zostaje Zygmunt. Król Bazyli najpierw odbiera synowi możliwość normalnego życia, a później postanawia sprawdzić, czy przepowiednia rzeczywiście się spełni. Teatr Studio zapowiada, że Smolar wraca w „Sukcesji” do kwestii umowy społecznej zawieranej pomiędzy rodzicami i dziećmi, światem dorosłych i młodszym pokoleniem. W centrum pozostaje pytanie o konsekwencje decyzji podejmowanych za kogoś, kto później musi z nimi żyć.
W nowej wersji pojawia się Bazyli, król Polski przedstawiany jako postępowy władca, który mierzy się z kolejnymi kryzysami. Jest Klotald, odpowiedzialny za wychowanie Zygmunta, oraz znane z Calderóna postaci Różaury, Estrelli i Astolfa. W „Sukcesji” znaczenia i płeć części bohaterów zostają przesunięte: Różaura, Estrella i Astolfo są trzema kobietami odgrywającymi ważną rolę w życiu księcia. Nad rodziną królewską wisi zasadnicze pytanie: kto przejmie polski tron?
Sposób powstawania „Sukcesji” jest charakterystyczny dla teatru Anny Smolar. Reżyserka od lat rozwija przedstawienia w ścisłej współpracy z aktorami i aktorkami, a ich głosy wchodzą bezpośrednio do materii tekstowej spektaklu.
Przy „Sukcesji” współautorkami i współautorami monologów oraz dialogów są Dominika Biernat, Daniel Dobosz, Wiktoria Kruszczyńska, Marcin Pempuś, Sonia Roszczuk i Rob Wasiewicz, którzy tworzą również obsadę przedstawienia, oraz Anna Smolar.
To zresztą zespół, w którym spotykają się artyści dobrze znający język teatru Smolar. Dominika Biernat, Daniel Dobosz i Marcin Pempuś występowali między innymi w jej „Końcu z Eddym” zrealizowanym wcześniej właśnie w Teatrze Studio. Sonia Roszczuk pracowała ze Smolar przy „Henrietcie Lacks”, jednym z ważnych wcześniejszych przedstawień reżyserki.
Scenografię i kostiumy do „Sukcesji” przygotowuje Anna Met, jedna z najważniejszych współpracowniczek Anny Smolar. Ich wspólna historia teatralna liczy już kilkanaście lat i obejmuje realizacje powstające w różnych teatrach.
Pracowały razem między innymi przy „Pani z Birmy” w Teatrze Polonia, „Enter” Fundacji Nowego Teatru, „Pinokiu” w Nowym Teatrze, „Henrietcie Lacks” przygotowanej przez Nowy Teatr i Centrum Nauki Kopernik oraz „Oficerkach. O policji. Fantazji opartej na faktach”, koprodukcji Teatru Polskiego w Bydgoszczy i Komuny Warszawa. Anna Met odpowiadała również za scenografię i kostiumy w „Końcu z Eddym” Smolar w Teatrze Studio.
Do tej listy należy dopisać niedawną „Kobietę samotną” w Teatrze Powszechnym w Warszawie, przygotowaną w koprodukcji z Malta Festival. W spektaklu Smolar, inspirowanym filmem Agnieszki Holland, Anna Met również stworzyła scenografię i kostiumy.
„Sukcesja” jest kolejnym spotkaniem artystek, które wypracowały już własny sposób teatralnej współpracy. W Studio ponownie spotyka się zresztą większa część zespołu znanego z wcześniejszych realizacji Smolar. Muzykę komponuje Jan Duszyński, odpowiedzialny wcześniej między innymi za muzykę do „Końca z Eddym” i „Kobiety samotnej”, a światło projektuje Rafał Paradowski, także wieloletni współpracownik reżyserki.
Muzyka pojawi się również na scenie na żywo w wykonaniu Magdy Gajdzicy. Feedback koncepcyjny przy projekcie prowadzi Katarzyna Kasia. Kierowniczką produkcji jest Ewa Grzebyk, a inspicjentką Zuzanna Prusińska.
Tytuł „Sukcesja” kieruje uwagę na moment przekazania władzy, ale w zapowiedziach Studio równie mocno powraca pytanie o to, co właściwie dziedziczymy po poprzednich pokoleniach. Calderónowska historia ojca, który w imię własnych przekonań urządza życie synowi, pozwala Smolar przyjrzeć się odpowiedzialności dorosłych za świat pozostawiany młodszym.
Rodzina królewska staje się tutaj miejscem, w którym sprawy prywatne natychmiast nabierają politycznego znaczenia. Kłamstwo dotyczące pochodzenia Zygmunta ma konsekwencje rodzinne, lecz dotyczy również państwa. Dziedziczenie tronu splata się z dziedziczeniem historii, urazów, zobowiązań i cudzych decyzji.
W centrum pozostaje Zygmunt i pytanie, ile wolności może mieć człowiek, którego życie od początku zostało zaplanowane przez innych. Smolar wraca tym samym do tematów obecnych w dramacie Calderóna: wolnej woli, iluzji i prawdy, sprawdzając ich znaczenie w dzisiejszych relacjach pomiędzy pokoleniami.
„Sukcesja”
na motywach „Życie jest snem” Pedra Calderóna de la Barki
adaptacja i reżyseria: Anna Smolar
współautorki i współautorzy monologów i dialogów: Dominika Biernat, Daniel Dobosz, Wiktoria Kruszczyńska, Marcin Pempuś, Sonia Roszczuk, Anna Smolar, Rob Wasiewicz
scenografia i kostiumy: Anna Met
muzyka: Jan Duszyński
muzyka na żywo: Magda Gajdzica
światło: Rafał Paradowski
feedback koncepcyjny: Katarzyna Kasia
kierowniczka produkcji: Ewa Grzebyk
inspicjentka: Zuzanna Prusińska
Obsada: Dominika Biernat, Daniel Dobosz, Wiktoria Kruszczyńska, Marcin Pempuś, Sonia Roszczuk, Rob Wasiewicz.
Premiera: 27 listopada 2026, Duża Scena im. Józefa Szajny, Teatr Studio w Warszawie.
„Komedia zrealizowana dla samego humoru nie jest teatrem gorszym czy niższym sortem”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.