TR Warszawa odsłonił program sezonu 2026/2027, który będzie realizowany pod hasłem „Strumienie miłości”.
fot. spektakl Bardzo długa i powolna katastrofa tramwaju nr 26. ( 📷 Adrian Lach)
Sześć premier, jubileuszowy dziesiąty debiut reżyserski, nowy nurt kuratorski, spektakl tworzony z młodzieżą oraz rozpoczęcie współpracy z jednym z najciekawszych europejskich reżyserów filmowych – tak zapowiada się sezon 2026/2027 w TR Warszawa. Program teatru, którego mottem będą „Strumienie miłości”, nie ogranicza się jednak do opowieści o uczuciach. Zespół programowy zapowiada sezon poświęcony relacjom, odpowiedzialności, pamięci, przemocy, pracy, tożsamości i wspólnotowości, budowany wokół historii wyrastających z realnych doświadczeń.
TR Warszawa przedstawił założenia swojego nowego sezonu podczas obszernej rozmowy z członkami zespołu programowego – Anką Herbut, Pawłem Kulką i Justyną Lipko-Konieczną. Choć każda z sześciu premier podejmie zupełnie inny temat i będzie realizowana przez odmiennych twórców, wszystkie mają tworzyć spójną opowieść o współczesnym człowieku i różnych formach miłości – nie tylko romantycznej, ale także rodzicielskiej, zawodowej, społecznej czy intelektualnej.
Hasło sezonu 2026/2027 brzmi „Strumienie miłości” i nawiązuje do filmu Johna Cassavetesa z 1984 roku. Jak wyjaśnia Anka Herbut, inspiracją stały się słowa głównej bohaterki filmu:
„Miłość to strumień. Nigdy się nie kończy.”
Nie chodzi jednak o romantyczną deklarację, lecz o próbę zrozumienia sytuacji człowieka przeciążonego emocjami i relacjami.
Jak podkreśla Herbut, twórców interesuje zarówno nadmiar miłości, jak i jej brak, a także lęk przed jej przyjęciem. Nadchodzące premiery mają przyglądać się bardzo różnym „strumieniom” miłości – od relacji partnerskich i rodzinnych, przez fascynację autorytetami, aż po uzależniającą więź z pracą czy uczucia, które wymykają się klasycznym definicjom.
Program sezonu nie będzie jednak jedynie opowieścią o emocjach.
Justyna Lipko-Konieczna zwraca uwagę, że wszystkie spektakle łączy jeszcze jeden bardzo ważny element.
„Każdy z naszych spektakli w przyszłym sezonie operuje również napięciem między realnością a fikcją, bazuje na faktach lub wydarzeniach, które uznajemy za fakty. To zaproszenia do spotkań z doświadczeniami innych osób, które w jakiś sposób opierają się na tym, co rzeczywiste, co przeżyte.”
To właśnie rzeczywistość – przefiltrowana przez teatr – stanie się jednym z głównych tematów całego sezonu.
Pierwszą premierą będzie „Bardzo długa i powolna katastrofa Tramwaju nr 26” Julii Nowak. Spektakl, którego pokaz pracy w procesie publiczność mogła zobaczyć już w czerwcu, będzie jednocześnie dziesiątym Debiutem TR Warszawa, programu wspierającego młodych twórców.
Premiera została zaplanowana na 11 września 2026 roku.
Paweł Kulka podkreśla, że przedstawienie znakomicie wpisuje się w temat przewodni sezonu, ponieważ opowiada o szczególnym rodzaju współczesnej miłości – miłości do pracy.
Nie jest to jednak uczucie budujące.
Jak zauważa:
„Opowiada on o miłości do pracy, która może okazać się autodestrukcyjna i toksyczna. Jak głosi tytuł książki Sarah Jaffe Your Work Will Not Love You Back – praca nie odwdzięczy Ci się miłością.”
Autorski tekst Julii Nowak ma stać się wielogłosową opowieścią o świecie nieustannej produktywności, presji osiągnięć i wypalenia zawodowego. Twórcy zapowiadają spektakl łączący humor, ironię oraz egzystencjalny ciężar, a w obsadzie zobaczymy Izę Dudziak, Michała Jana Mellera, Aleksandrę Popławską, Mirosława Zbrojewicza oraz Filipa Zarębę.
Inauguracji sezonu towarzyszyć będzie także wydanie książki „Debiut TR”, której premiera odbędzie się 13 września. Publikacja podsumuje dotychczasowe doświadczenia programu i odda głos wszystkim dziesięciu debiutantom, którzy tworzyli go przez ostatnie lata.
Jak podkreśla Justyna Lipko-Konieczna, książka ma być skierowana zarówno do studentów szkół teatralnych, jak i młodych ludzi teatru, którzy chcą współtworzyć bardziej bezpieczne i stabilne środowisko pracy.
Drugą premierą repertuarową będzie „Love Me Tender” w reżyserii Wojtka Rodaka, przygotowywane na podstawie powieści francuskiej pisarki Constance Debré.
Premiera odbędzie się 20 listopada 2026 roku.
Anka Herbut zwraca uwagę, że książka nie opowiada o romantycznym uczuciu, lecz o tym, co pozostaje po rozpadzie romantycznego mitu.
Bohaterką jest prawniczka pochodząca z zamożnej francuskiej rodziny, która odkrywa swoją queerową tożsamość i rozpoczyna życie z kobietami. Cena tej decyzji okazuje się jednak ogromna – w wyniku rozwodu zostaje ograniczony jej kontakt z własnym dzieckiem.
Twórców interesuje przede wszystkim dramat wyboru pomiędzy wiernością sobie a rolą społeczną.
Herbut przywołuje pytania, które stawia sama autorka powieści:
„Czy można być matką bez dziecka? Czy miłość może być wolna od przemocy posiadania drugiej osoby? Czy uczucie do dziecka może mieć swoją metę, czy jest strumieniem, który nigdy się nie kończy?”
To właśnie te pytania mają stać się osią spektaklu.
Na 19 lutego 2027 roku zaplanowano premierę „Skruchy”, adaptacji głośnej powieści Elizy Clark w reżyserii Gosi Wdowik.
Choć książka wykorzystuje konwencję true crime, zespół programowy podkreśla, że nie jest klasycznym kryminałem.
Paweł Kulka przypomina, że punktem wyjścia jest brutalna zbrodnia dokonana przez nastolatki w dniu referendum brexitowego. Wydarzenie zostało niemal całkowicie przykryte przez polityczne emocje tamtego dnia i dopiero po latach wraca do niego dziennikarz śledczy.
Dzięki temu widz obserwuje historię jednocześnie z dwóch perspektyw czasowych – uczestników tragedii jako nastolatków oraz jako dorosłych ludzi.
Justyna Lipko-Konieczna zwraca uwagę, że spektakl będzie przede wszystkim analizą społecznych mechanizmów prowadzących do przemocy.
„Clark tak naprawdę nie definiuje w prosty, stereotypowy sposób winnych i ofiary. Jest to powieść wielowymiarowa, która pozwala spojrzeć szerzej na różne mechanizmy wiążące się z deficytem uważności, troski i miłości, ale też czasu potrzebnego na to, żeby budować relacje, co finalnie doprowadza do dramatu.”
Według zespołu programowego będzie to jedna z najbardziej złożonych psychologicznie premier sezonu.
Kolejnym Debiutem TR będzie spektakl „Anna: Nie umrę z miłości” Weroniki Zajkowskiej.
Premiera odbędzie się 16 kwietnia 2027 roku.
Punktem wyjścia jest oczywiście „Anna Karenina” Lwa Tołstoja, jednak twórcy nie zamierzają rekonstruować klasycznej powieści.
Anka Herbut zapowiada historię kobiety, która posiada wszystkie cechy bohaterki melodramatu – rodzinę, męża i dzieci – ale jednocześnie prowadzi własny sekret zapisany w intymnych listach do tajemniczego ukochanego.
To opowieść o uczuciu, którego nie sposób łatwo nazwać.
Jednocześnie będzie to próba odzyskania głosu przez bohaterkę, która przez historię literatury została sprowadzona do tragicznego finału.
Jak podkreśla Herbut:
„W przeciwieństwie do swojej imienniczki z kart Tołstoja nie rzuci się pod pociąg, nie pozwoli odebrać sobie siły do samostanowienia, co więcej sama zadba o to, aby nie zostać wymazaną z kart historii.”
Justyna Lipko-Konieczna dodaje, że twórców interesuje także sam mechanizm melodramatu i współczesne rozumienie romantycznej miłości.
Ostatnią premierą sezonu będzie „Zakon Marii” Cezarego Tomaszewskiego.
Premiera została zaplanowana na 18 czerwca 2027 roku.
Scenariusz spektaklu wciąż powstaje, jednak wiadomo już, że jego centralną postacią stanie się Maria Janion oraz środowisko ludzi zafascynowanych jej myślą.
Paweł Kulka zapowiada, że nie będzie to tradycyjna biografia wybitnej humanistki.
Spektakl ma opowiadać zarówno o samym fenomenie Janion, jak i o świecie duchów, romantycznych fantazmatów, popkultury oraz wyobraźni, którą badaczka przez całe życie analizowała.
„Będzie więc gęsto i absolutnie nie na serio.”
Marię Janion zagra Maria Maj.
Jak zauważa Kulka, również wokół samej aktorki można mówić o swoistym „zakonie” zbudowanym z widzów i artystów podziwiających jej talent oraz sceniczną charyzmę.
Obok premier repertuarowych ważnym elementem sezonu będzie nurt kuratorski „Jak dostroić ciało”, przygotowany przez Mateusza Szymanówkę – kuratora tańca w berlińskim Sophiensæle i dyrektora artystycznego festiwalu Tanztage Berlin.
Program otworzy spektakl „This resting, patience” Ewy Dziarnowskiej, prezentowany wcześniej między innymi podczas Santarcangelo Festival, Kunstenfestivaldesarts i Malta Festival.
Drugim wydarzeniem będzie „Batty Bwoy” Haralda Beharie – pierwsza prezentacja twórczości norwesko-jamajskiego choreografa w Polsce.
Oba spektakle mają koncentrować się na cielesności, bliskości, pożądaniu oraz odzyskiwaniu własnej podmiotowości.
TR Warszawa będzie kontynuował również działania w ramach programu TISZ TR 2024–2026.
Efektem wielomiesięcznej pracy z uczniami Technikum Architektoniczno-Budowlanego im. Stanisława Noakowskiego będzie spektakl „Dryf” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej.
Premiera odbędzie się 3 października 2026 roku, a przedstawienie zostanie włączone do repertuaru teatru.
Spektakl powstaje na podstawie warsztatów, spotkań i rozmów z młodzieżą, a jego głównym tematem będzie przyszłość oraz próba budowania świata opartego na nadziei.
Zespół programowy zapowiedział także rozpoczęcie współpracy z rumuńskim reżyserem filmowym Radu Jude, autorem wielokrotnie nagradzanego filmu „Nie spodziewajcie się zbyt wiele po końcu świata”.
Jeszcze tego lata twórca przez trzy tygodnie będzie pracował z zespołem aktorskim TR Warszawa nad materiałem filmowym, który stanie się punktem wyjścia do kolejnych projektów realizowanych w następnych sezonach.
To jedna z najważniejszych międzynarodowych współprac zapowiedzianych przez teatr na najbliższe lata.
11 września 2026
Bardzo długa i powolna katastrofa Tramwaju nr 26
13 września 2026
Premiera książki „Debiut TR”
3 października 2026
Dryf
6–7 października 2026
This resting, patience
20 listopada 2026
Love Me Tender
19 lutego 2027
Skrucha
17 marca 2027
Batty Bwoy
16 kwietnia 2027
Anna: Nie umrę z miłości
18 czerwca 2027
Zakon Marii
Nowy sezon TR Warszawa „Strumienie miłości” zapowiada się jako ambitna propozycja programowa polskiego teatru repertuarowego. Łączy debiuty i uznanych twórców, współczesną literaturę oraz autorskie scenariusze, teatr dramatyczny i choreografię, a przede wszystkim stawia pytania o kondycję współczesnego człowieka.
