O kolejnych Juvenaliach 4, występie grupy Polskiego Baletu Narodowego Junior w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, pisze Anna Czajkowska.
fot. Ewa Krasucka
Kilka lat temu, przy zespole baletowym Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, z inicjatywy Krzysztofa Pastora powstała grupa Polskiego Baletu Narodowego Junior. Wybrani juniorzy pracują pod okiem doświadczonych pedagogów, artystów PBN oraz zaproszonych baletmistrzów zagranicznych, nieustannie szlifując swój warsztat techniczny i artystyczny. Dzięki temu mogą uczestniczyć w przedstawieniach baletowych warszawskiego teatru, pokazywać swoje osiągnięcia na scenie kameralnej TW-ON, a także występować w innych teatrach w kraju, myśląc o karierze w profesjonalnych zespołach, między innymi w Polskim Balecie Narodowym. W kolejnych Juvenaliach dziewczęta i chłopcy, prowadzeni przez wytrawnych nauczycieli, łączą klasykę z inspirującą odsłoną nowoczesności oraz własną indywidualnością. W programie Juvenaliów 4 prezentowane są trzy muzycznie i tematycznie zróżnicowane choreografie: divertissement z baletu Napoli Augusta Bournonville’a, Fluxus. Strumień świadomości w choreografii Katarzyny Kozielskiej oraz tytułowe Juvenalia Krzysztofa Pastora.
Tradycyjne divertissement z romantycznego baletu Napoli Augusta Bournonville’a, którego światowa premiera odbyła się w 1842 roku, wciąż robi wrażenie. Wymagające wirtuozerii solowe popisy i sceny zbiorowe stanowią spore wyzwanie dla tancerzy, a opracowanie Dawida Trzensimiecha i Iriny Wasilewskiej doskonale pokazuje, jak dobrze przygotowani młodzi artyści radzą sobie z zadaniem oddania smaku i romantycznego uroku klasyki. Tancerki z lekkością przekazują witalność i energię barwnych scen, celebrując życie i taniec w każdym ruchu. Partie męskie są bardziej rozbudowane, dzięki czemu odznaczają się większym urozmaiceniem. W trudnych skokach wyróżnia się zwłaszcza Antonino Modica, choć charakterystyczne cechy stylu duńskiej szkoły tańca równie ciekawie ukazują pozostali panowie. Choreografia Bournonville’a podkreśla lokalny koloryt i żartobliwą energię Neapolu; w pełni wykorzystuje to Dawid Trzensimiech, czarując pięknem klasycznego baletu, tradycyjnymi strojami i wymagającymi pozami.
Fluxus. Strumień świadomości w choreografii Katarzyny Kozielskiej, mini-spektakl stworzony z myślą o młodych tancerzach, zachwyca nastrojowością i wysublimowaną płynnością, która łączy wizję przekazywania myśli z ruchową medytacją nad uniwersalnością zbiorowego odczuwania. Bogactwo skojarzeń, impulsów i wyobraźni żywiołowo skupia się w tanecznych interakcjach. Muzyka Philipa Glassa i zespołu Slow Meadow wyraźnie akcentuje przejścia od hałasu i napięcia do wyciszenia i miękkich motywów, wzbogacając bezgłośną rozmowę ciał i umysłów wszystkich tańczących.
Na zakończenie cały zespół Polskiego Baletu Narodowego Junior wykonuje szalone, pełne pasji i wyrafinowania tytułowe Juvenalia Krzysztofa Pastora. Choreograf wykorzystuje pulsującą zmienność i dynamikę muzyki współczesnego amerykańskiego kompozytora Johna Adamsa. Pomaga dzięki temu wydobyć zmysłowe piękno kompozycji, a złożoność faktury dźwiękowej przekłada na uczuciowość tańca oraz indywidualizm każdej kreacji. Subtelny ruch połączony z awangardą decyduje o wyjątkowości obrazu i niepokornej estetyce, którą mistrz potrafi przekazać młodym adeptom sztuki baletowej.
Taneczno-muzyczna opowieść wymaga odpowiedniego tła i kostiumów, o które zadbał niezawodny Emil Wysocki, eksponując niezwykłe wyczucie detalu. Podobnie wspiera tancerzy światło autorstwa Pawła Piotra Jasińskiego.
Sztuka tworzenia minimalistycznych spektakli – wspólne dzieło doświadczonych nauczycieli i młodych, pełnych zapału tancerzy – wzrusza stylową swobodą ze szczyptą drapieżności, ujętą w karby precyzyjnej techniki klasycznej.
