Teatralny eksperyment, który rozbraja szkolne absurdy i przywraca literaturze życie.
fot. Astashow Studio
Z6_II
Spektakl stworzony w nurcie teatru w klasie pokazuje, że o lekturach można rozmawiać bez strachu, bez klucza i bez sztucznej powagi – za to z emocjami, humorem i uważnością na młodych ludzi.
Lektury szkolne – choć potrzebne – wciąż kojarzą się z przymusem, oceną i nudą. Z anachronicznym językiem, zadaniami pod klucz i niekończącym się pytaniem „co autor miał na myśli?”. Uczniowie i nauczyciele od lat próbują znaleźć sposób, by zamiast odrabiania pańszczyzny pojawiła się rozmowa, ciekawość i emocje. Jak stworzyć przestrzeń, w której klasyka przestaje straszyć, a zaczyna realnie otwierać młodych ludzi na świat, pamięć i kulturę?
Nowy projekt edukacyjny Teatru Zagłębia „Sienkiewicz, do domu” wchodzi w samo serce tego problemu. Spektakl – przygotowany w konwencji „teatru w klasie” – zderza absurd szkolnych schematów z potrzebą odpoczynku, krytycznego myślenia i… zwyczajnej radości wspólnego bycia. To lekcja bez ocen, ławek i wzorowych odpowiedzi. Lekcja, w której wreszcie można powiedzieć, co myśli się naprawdę, a nie to, co powinno się powiedzieć.
„Chcieliśmy zrobić lekcję, w której nikt nikogo nie egzaminuje. W której klasyka nie jest ciężarem, tylko pretekstem do rozmowy o świecie, emocjach i własnej wrażliwości” – tłumaczy reżyserka spektaklu i dyrektorka Teatru Zagłębia Iwona Woźniak.
Aktorzy i pedagożka teatralna prowadzą młodych widzów przez świat lektur z zupełnie nowej perspektywy: jako opowieści, które mogą wzruszać, śmieszyć, irytować – ale przede wszystkim mogą być punktem wyjścia do rozmowy o własnych emocjach. Spektakl stawia pytanie o to, jak odzyskać literaturę z rąk szkolnych schematów i na nowo zobaczyć w niej wspólny język kultury, tradycji i doświadczeń. To także niepozbawiony humoru manifest uczniów, rodziców i nauczycieli, którzy mają dość recytowania gotowych interpretacji i chcą wreszcie zabrać głos.
To ważny spektakl. „Młodzi ludzie świetnie czują fałsz. Jeśli mają wchodzić w dialog z lekturami, potrzebują przestrzeni, w której nie ma złych odpowiedzi. W której liczy się ciekawość i doświadczenie” – wyjaśnia reżyserka.
„Sienkiewicz, do domu” jest odpowiedzią na te potrzeby. To spektakl, który nie likwiduje kanonu, ale otwiera go na żywy dialog, w którym ważne są emocje, codzienne doświadczenia i ciekawość drugiego człowieka. Spektakl, który pokazuje, że lektury szkolne mogą być oknem, a nie kratą, że szkoła wciąż potrzebuje języka, który łączy, zamiast dzielić. A wszystko po to, bo edukacja – szczególnie humanistyczna – potrzebuje dziś impulsu, który przywróci jej sens i świeżość.
Twórcy:
Reżyseria: Iwona Woźniak
Tekst i dramaturgia: Daria Sobik
Scenografia i kostiumy: Iga Słupska
Muzyka: Jan Nowak
Obsada: Michał Bałaga, Krzysztof Korzeniowski, Nina Wolska / Joanna Maria Płonka
„Sienkiewicz, do domu” to kolejna realizacja nurtu teatru w klasie, w którym Teatr Zagłębia konsekwentnie łączy sztukę, edukację i codzienność uczniów. Nowy spektakl rozwija ideę, która została zapoczątkowana produkcją „niezgoda.jpg” – opowieścią stworzoną we współpracy z młodzieżą Szkoły Podstawowej nr 4. Tamten spektakl wyrósł z dwutygodniowych warsztatów i rozmów z uczniami i uczennicami, które stały się fundamentem dramaturgii. Mówił o przyjaźni, buncie, poczuciu inności i o tych momentach w życiu nastolatka, które trudno nazwać, a jeszcze trudniej przeżyć. „Teatr w klasie” powstaje po to, by spotkać się z młodym widzem w jego naturalnym środowisku. Nie na scenie, ale w szkolnej sali, gdzie łatwiej o szczerość i spontaniczną reakcję. Integralną częścią pokazów są warsztaty pedagogiczno-teatralne—nastawione na zaufanie, rozmowę i wspólne odkrywanie samego siebie w literaturze.
Premiera „Sienkiewicz, do domu” to element szerokiego programu edukacyjnego Teatru Zagłębia, którego siłę stanowią stałe relacje z młodzieżą, szkołami i pedagogami. Wśród realizowanych działań znajdują się m.in.:
Teatralny Plan Lekcji
Zajęcia dla grup zorganizowanych, podczas których uczniowie zaglądają w zakamarki teatru lub uczestniczą w warsztatach teatralnych.
Klasa Partnerska
Stała współpraca szkoły z teatrem, wspierająca edukację humanistyczną, rozwijająca twórczość i budująca relację opartą na zaufaniu. Efektem rocznej pracy jest święto młodzieżowej kultury – Dzień Teatromanki i Teatromana na dużej scenie.
Klub teatralny
Przestrzeń spotkań, rozmów i poszukiwań artystycznych dla młodzieży z różnych szkół.
Spektakl z komentarzem
Warsztaty rozszerzające kontekst obejrzanego spektaklu – prowadzone w teatrze lub w szkole, w ciągu dwóch tygodni od wizyty.
Teksty kultury do matury
Cykl wykładów i spektakli pomagających zrozumieć literaturę obowiązkową i kontekstową, przygotowany specjalnie z myślą o młodych widzach.
