TN zamyka sezon trzema premierami, ale ta opowieść zaczęła się wcześniej.
Fot. Marta Ankiersztejn / Teatr Narodowy Warszawa
Sezon zainaugurował pokaz gościnny „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Jana Klaty, spektaklu sprowadzonego z Narodowego Starego Teatru. To był gest symboliczny: Klata wchodził do TN tytułem, którym żegnał się z Krakowem w roku 2017.
Potem przyszła pierwsza premiera dyrektorska, „Termopile polskie” Tadeusza Micińskiego. Przedstawienie miało premierę 22 listopada 2025 r., w momencie szczególnym dla instytucji, bo związanym z jubileuszem 260-lecia Teatru Narodowego. W warstwie programowej ten wybór był sygnałem: interesuje nas wspólnota, historia jako ciężar i fantasmagoria polityczna, a nie wygładzony repertuar „do podziwiania”.
Kolejny krok był równie czytelny, choć w innym rejestrze: na Scenie przy Wierzbowej im. Jerzego Grzegorzewskiego pokazano „Niewyczerpany żart” Davida Fostera Wallace’a w reżyserii i adaptacji Kamila Białaszka. Premiera odbyła się 13 grudnia 2025 r. Sam wybór tej powieści, jej objętość, konstrukcja, mówi o ambicji repertuarowej: Narodowy chce być teatrem intensywnego czytania współczesności.
A na koniec sezonu czekają nas trzy propozycje przygotowane przez kobiety.
Pierwszą z trzech premier będzie spektakl „Mężczyźni objaśniają mi świat” na podstawie esejów Rebeki Solnit, w reżyserii Klaudii Gębskiej. Prapremiera została zapowiedziana na 27 marca na Scenie Studio. To tekst, który uruchomił (2008) globalną debatę o „mansplainingu”, a zatem pytanie zadawane w teatrze będzie dotyczyło nie tylko relacji płci, ale też jakości porozumienia i tego, co dzieje się ze słowami, gdy zaczynają „brzmieć”, a przestają znaczyć.
Obsada i realizatorzy: Kinga Ilgner, Aleksandra Justa, Anna Lobedan, Edyta Olszówka, Zuzanna Saporznikow, Patrycja Soliman, Wiesław Cichy, Piotr Kramer; scenografia, kostiumy i światło: Julia Furdyna i Zofia Tomalska; muzyka: Olga Pasek; choreografia: Magdalena Kawecka.
Druga premiera, „Prowadź swój pług przez kości umarłych” Olgi Tokarczuk, została zaplanowana na 25 kwietnia w Sali Bogusławskiego. I tu koniecznie trzeba dopisać kontekst, bez którego ta zapowiedź jest niepełna: pierwotnie ten spektakl miał realizować Piotr Cieplak. Śmierć wielkiego reżysera (7 grudnia 2025 r.) przerwała pracę i wymusiła zmianę planów artystycznych.
Teraz tytuł ten przygotuje Ewa Platt. To zmienia optykę: tekst Tokarczuk pozostaje ten sam, ale ton realizacji będzie już inny. Ten rodzaj zmiany zawsze jest testem dla teatru jako instytucji: czy potrafi zamienić stratę w odpowiedzialne działanie, bez gestów zastępczych.
W przypadku Tokarczuk kluczowy pozostaje temat empatii i przemocy, która często ukrywa się pod pozorem normalności. Bohaterka, Janina Duszejko, to figura radykalnej wrażliwości, ale też figura opowieści, której wiarygodność jest nieoczywista.
Sezon domknie „Moralność pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej, w reżyserii Anny Augustynowicz. Premiera ma się odbyć 20 czerwca na Scenie przy Wierzbowej.
Jak już informowaliśmy, Augustynowicz po raz pierwszy realizuje spektakl na scenie narodowej, a w planowanej obsadzie pojawia się Małgorzata Kożuchowska w roli Anieli Dulskiej. Poza nią zobaczymy: Arkadiusza Janiczka (w roli Felicjana Dulskiego), a także: Ewę Konstancję Bułhak, Beatę Fudalej, Michalinę Łabacz, Gabrielę Muskałę i Kamila Mrożka.
Koniec sezonu w TN zapowiada się zatem wyraźnie.
Natomiast w dzisiejszej zapowiedzi prasowej Teatr Narodowy nie poinformował, co stało się z planowaną na marzec/kwiecień premierą w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej. Reżyserka, na co dzień dyrektorka nowohuckiego Teatru Ludowego, wg planów TN zaprezentowanych przez Jana Klatę na konferencji prasowej 15 września 2025 r. miała wystawić „Słodkiego ptaka młodości” Tennessee Williamsa.
