W połowie listopada Urząd Miasta rozpocznie procedurę konkursową na stanowisko dyrektora Teatru Powszechnego. To kolejna już próba po nierozstrzygniętym postępowaniu sprzed kilku miesięcy.
fot. M. Strudziński
Przypomnijmy: po tamtym konkursie prezydent Radomia Radosław Witkowski powołał Jarosława Rabendę na pełniącego obowiązki dyrektora teatru – na okres jednego roku.
Rabenda to aktor radomskiej sceny, absolwent łódzkiej PWSFTviT i przewodniczący ZZAP. Decyzja prezydenta została podjęta na podstawie przepisów ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Wcześniejszy konkurs – przypomnijmy – zakończył się bez rozstrzygnięcia. Do drugiego etapu zakwalifikowali się m.in. dotychczasowa dyrektorka Małgorzata Potocka, Jarosław Rabenda oraz reżyserka Aldona Figura, jednak żaden z kandydatów nie uzyskał wymaganej większości głosów. Procedura była obciążona błędami formalnymi – m.in. błędnym desygnowaniem jednego z członków komisji konkursowej. O przebiegu konkursu pisaliśmy wcześniej.
Władze Radomia zapowiadają, że nowy konkurs zostanie ogłoszony w połowie listopada. W skład komisji konkursowej wejdą: wiceprezydent Radomia, dyrektor Wydziału Kultury UM, dyrektor Biura Prawnego, dwóch przedstawicieli związków zawodowych z teatru oraz po dwóch reprezentantów Ministerstwa Kultury i stowarzyszeń twórczych.
Radomski teatr znajduje się dziś w jednej z najlepszych sytuacji finansowych w historii. W ciągu sześciu lat wysokość dotacji podmiotowej wzrosła z 6,2 mln zł do ponad 10,4 mln zł – czyli o blisko 80 proc. Takiego tempa wzrostu nie notuje obecnie żadna porównywalna instytucja kultury w regionie.
Dotacje podmiotowe dla Teatru Powszechnego w Radomiu:
Wraz z dotacjami bieżącymi teatr otrzymuje także dotacje celowe, które dodatkowo wzmacniają jego potencjał inwestycyjny. W latach 2020–2025 na ten cel przeznaczono ponad 2 mln zł. Środki te służyły m.in. modernizacji sceny, zakupowi sprzętu technicznego, budowie windy, poprawie dostępności budynku dla osób z niepełnosprawnościami oraz organizacji kolejnych odsłon Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego – jednego z najważniejszych wydarzeń teatralnych w Polsce.
Od września tego roku widzowie mogą odwiedzać nowo otwartą kawiarnię Halova, która działa w każdy weekend przed spektaklami oraz w antrakcie. Foyer teatru przeszło zmianę aranżacji, a w przestrzeni teatru pojawiły się również nowe formy reklamy wizualnej.
Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego działa od 1976 roku. Dysponuje czterema scenami – dużą (357 miejsc), kameralną (188 miejsc), lalkową „Fraszką” (79 miejsc) i „Kotłownią” (76 miejsc). W minionym sezonie teatr zagrał 310 spektakli, które obejrzało blisko 60 tys. widzów. Instytucja zatrudnia obecnie 86 osób.
To największa i najważniejsza instytucja kultury w Radomiu, a jej działalność ma znaczenie zarówno społeczne, jak i artystyczne. W ostatnich latach teatr umiejętnie tworzył repertuar łącząc współczesną dramaturgię i tradycyjne farsowe spektakle. Na szczególne wyróżnienie zasługuje spektakl „Tęsknię za domem” w reżyserii Radosława Maciąga, wielokrotnie nagradzany na festiwalach teatralnych i pozytywnie oceniany przez krytykę.
Sezon 2025/2026 teatr rozpoczął premierą „Domu lalki” Henryka Ibsena – powrotem do klasyki przygotowanym jeszcze przez poprzednią dyrektorkę, Małgorzatę Potocką. Według dość enigmatycznych zapowiedzi instytucji, wśród planowanych premier do końca sezonu mają pojawić się nazwiska takie jak Robin Hawdon, William Shakespeare, Juliusz Machulski, Anna Burzyńska, Astrid Lindgren czy Georg Kreisler. Za reżyserię będą odpowiadać m.in. Jerzy Bończak, Linas Zaikauskas, Błażej Peszek, Artur Urbański, Andrzej Ozga, Jerzy Jan Połoński i Wawrzyniec Kostrzewski.
Szczegóły repertuaru teatr ujawnia stopniowo, co sugeruje, że część umów z realizatorami jest wciąż w trakcie finalizacji, a sezon faktycznie dopiero się kształtuje. Już dziś jednak widać wyraźnie, że Radom stawia na repertuar środka – bezpieczny, ale komunikatywny. To połączenie klasyki i farsy, teatru obyczajowego i rozrywkowego, które w realiach miasta średniej wielkości wydaje się kierunkiem racjonalnym.
Przy czterech scenach i szerokiej bazie technicznej, sporym budżecie Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego ma realną szansę stać się centrum życia kulturalnego Radomia – miejscem spotkania różnych wrażliwości i grup widzów, ale też miejscem które ożywi śródmieście. Instytucja ma ku temu wszystkie warunki: pieniądze, infrastrukturę i zespół. Potrzebny jest tylko człowiek, który nada kierunek i nada tej energii kształt. W mieście, które wciąż szuka swojej tożsamości kulturalnej, teatr może stać się prawdziwym punktem wspólnoty.
I choć sytuacja finansowa teatru jest stabilna, a repertuar zyskuje uznanie publiczności i krytyki, instytucja po raz kolejny czeka na rozstrzygnięcie w sprawie swojego kierownictwa. Nowy konkurs powinien być przejrzysty na każdym etapie, z udziałem przedstawicieli środowisk twórczych i zespołu.
Pytanie jednak pozostaje to samo: czy Teatr Powszechny w Radomiu doczeka się wreszcie stabilnego przywództwa, które pozwoli wykorzystać potencjał rosnących dotacji, rozbudowy zaplecza i uznania?
