Spektakl będzie gościnnie prezentowany 1 lutego w Teatrze Rampa w Warszawie.
fot. Tomasz Szafrański
„Modlitwa pod cudowną mozaiką w kościele parafialnym pod wezwaniem samej siebie” to intymny esej sceniczny – rozmowa Osoby Bohaterskiej z Osobą Boską. Twórczynie i twórcy podejmują w nim tematy wiary, tożsamości, płci, queerowości i seksualności, ukazując wewnętrzne konflikty wynikające z dorastania w konserwatywnym, katolickim środowisku.
Punktem wyjścia spektaklu jest płynność tożsamości oraz jej świadome kwestionowanie – sprzeciw wobec stereotypowych definicji płci, orientacji i ról społecznych. Osoby twórcze zakładają, że tożsamość nie tylko jest performowana, ale może być również manipulowana, redefiniowana i odzyskiwana na własnych zasadach.
Proces pracy nad spektaklem oparto na kolektywnym modelu twórczym, który stał się badaniem płynności ról i zerwaniem z hierarchicznym systemem pracy charakterystycznym dla teatru i filmu. Materiał sceniczny powstał w oparciu o obserwacje społeczne, wątki autobiograficzne oraz doświadczenia osób bliskich zespołowi.
Eseistyczna forma spektaklu czerpie z kultury queerowej, przetwarzając i przechwytując kody kulturowe charakterystyczne dla katolickiej, konserwatywnej Polski. Swoboda w mieszaniu znaczeń, redefinicji pojęć, kwestionowaniu dogmatów i umów społecznych prowadzi do wykrystalizowania głównego tematu „Modlitwy (…)” – miłości do siebie i własnej tożsamości, wolnej od kulturowego wstydu.
Spektakl miał premierę 4 maja 2024 roku i zdobył Nagrodę Główną oraz Nagrodę Publiczności na Festiwalu PESTKA 2024 [RE]zydencje w Jeleniej Górze.
Jury Festiwalu PESTKA 2024 w składzie: Karolina Marciniak, Jędrzej Soliński i Tomasz Jękot, uzasadniło swoją decyzję następująco: Jury docenia siłę eksperymentu w stworzeniu teatralnego eseju, którym kierowała szczerość i osobiste doświadczenie. Kryształowa Pestka trafia w ręce PPLverse za nowe i nieoczywiste uchwycenie trudnego procesu pracy nad własną tożsamością. A także za wielką wiarę w siłę języka i za przywrócenie właściwego miejsca słowom takim jak: miłość własna, masturbacja i innym, które – nawet jeżeli nie padły ze sceny – uwolniły się w myślach, w strunach głosowych i w ustach widzów. Uwolniły się z kulturowego wstydu.
Osoby twórcze:
performowanie, dramaturgia, scenografia i kostiumy: Aga Błaszczak, Malwina Czekaj, Rafał Ryterski
scenariusz i reżyseria: Aga Błaszczak
muzyka i udźwiękowienie: Rafał Ryterski
projekcje: Aga Błaszczak, Rafał Ryterski
światło: Filip Niżyński, Aga Błaszczak
głos z offu: Teresa Kowalik
Reżyserka spektaklu, Aga Błaszczak, pracuje obecnie w Teatrze Rampa nad nową premierą – „Pippi”, której premiera odbędzie się 20 lutego.
