godz. 19:00 – UROCZYSTA INAUGURACJA 52. JELENIOGÓRSKICH SPOTKAŃ TEATRALNYCH ORAZ ROZPOCZĘCIE OBCHODÓW 80-LECIA TEATRU IM. CYPRIANA KAMILA NORWIDA W JELENIEJ GÓRZE
godz. 19:15 – „TARTUFFE ALBO HIPOKRYTA” PREMIERA
Teatr im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze
5 października (niedziela)
godz. 19:30 – „PRZEKRĘT WSPANIAŁY”
Wrocławski Teatr Komedia
6 października (poniedziałek)
godz. 19:00 – „EXCENTRYCY”
Kujawsko – Pomorski Teatr Muzyczny – Toruń
7 października (wtorek)
godz. 19:00 – „CZUŁE SŁÓWKA”
Och – Teatr Warszawa
8 października (środa)
godz. 19:00 – „BAL”
Teatr KTO – Kraków
9 października (czwartek)
godz. 19:00 – „RODZINNE REWOLUCJE”
Teatr Spektaklove – Warszawa
Wydarzenie zostało dofinansowane z budżetu Miasta Jelenia Góra oraz objęte Honorowym Patronatem Prezydenta Miasta Jeleniej Góry Jerzego Łużniaka
TARTUFFE ALBO HIPOKRYTA
Spektakl „Tartuffe”, oparty na zakazanej wersji komedii Molière’a z 1664 roku, zrekonstruowanej przez Georges’a Forestiera i Isabelle Grellet, to opowieść o rodzinie, która żyje w świecie wzajemnie podtrzymywanych iluzji – aż do momentu, w którym każdy z jej członków zostaje zmuszony do konfrontacji z rzeczywistością. Ta wersja Tartuffe’a nie jest wyłącznie klasyczną satyrą na religijną hipokryzję – to pogłębiona refleksja nad ludźmi współtworzącymi system, który daje im złudne poczucie bezpieczeństwa. System opartym na rolach, pozorach, autorytetach i niezakwestionowanych przekonaniach
„Chcę opowiedzieć o przebudzeniu – nie tym spektakularnym i dramatycznym, lecz cichym, trudnym i bardzo osobistym; pokazać rodzinę, która przez lata funkcjonowała w świecie pozorów, ról i oczekiwań, aż nagle ta iluzja przestała wystarczać. Nie zależy mi na gotowym moralitecie czy jednoznacznej satyrze, przeciwnie – na prawdziwym człowieku – nie literackim archetypie, lecz człowieku realnym, niedoskonałym, który zmaga się z pytaniem o prawdę.
Tytułowy Tartuffe w mojej interpretacji nie jest od początku postacią negatywną. To ktoś, kto szczerze chciał się zmienić i zawierzył religii, ale gdy nie znalazł w świecie zrozumienia, wybrał strategię przetrwania. Jego hipokryzja nie wynika według mnie z wyrachowania, lecz z rozczarowania i zawiedzionej nadziei. Jego obecność sprawia, że każda postać – Orgon, Elmira, Damis, pani Parnelle, Kleant, Doryna czy Flipota – staje twarzą w twarz z prawdą o sobie i systemem, w którym żyje. Reagują różnie, ale nikt nie pozostaje takim, jakim był przed pojawieniem się Tartuffe’a.
Molier nie daje prostych odpowiedzi ani ulgi, ale zawsze pozostawia wybór”.
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Preferencje
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Statystyka
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Marketing
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.