Wrocławski Teatr Lalek przygotowuje premierę spektaklu „Kaczątko”, inspirowanego klasyczną baśnią Hansa Christiana Andersena Brzydkie kaczątko. Przedstawienie adresowane do najmłodszych widzów (od 4. roku życia) i ich opiekunów będzie kameralną opowieścią o odmienności, samotności i potrzebie akceptacji, opowiedzianą językiem teatru formy, przedmiotu i aktorskiej narracji.
Twórcy rezygnują z dosłownej ilustracyjności znanej z tradycyjnych adaptacji. Historia kaczątka zostaje tu opowiedziana przez postać klauna-opowiadacza – artysty z walizkami, w których mieści się cały jego teatralny świat. Z przedmiotów, lalek i fragmentów scenografii powstają kolejne obrazy baśni, a znana historia nabiera intymnego, emocjonalnego wymiaru. Spektakl stawia pytania o to, czym jest inność, jak rodzi się poczucie wykluczenia i czy każdy ma prawo do własnego tempa dojrzewania.
„Kaczątko” ma formę monodramu, w którym aktorka prowadzi widza przez różne poziomy narracji – od humoru i zabawy po momenty skupienia i wzruszenia. To teatr oparty na wyobraźni i bliskim kontakcie z publicznością, zaprojektowany tak, by stać się pretekstem do rozmowy między dziećmi a dorosłymi.
Reżyseria i adaptacja: Piotr Żukowski Reżyser i dramaturg młodego pokolenia, związany z Akademią Sztuk Teatralnych we Wrocławiu. Interesuje się teatrem dla dzieci i młodej widowni, w którym klasyczne opowieści są punktem wyjścia do rozmowy o współczesnych emocjach i doświadczeniach. W swoich realizacjach często sięga po minimalizm środków i narrację opartą na relacji aktor–widz.
Obsada: Anna Bajer / Edyta Skarżyńska
„Kaczątko” to propozycja, która wpisuje się w linię programową Wrocławskiego Teatru Lalek, stawiającą na mądre, nieoczywiste spektakle dla dzieci. Przedstawienie unika moralizowania, zamiast tego zapraszając widzów do wspólnego przeżywania historii i odkrywania jej sensów na własnych warunkach. To teatr kameralny, uważny i empatyczny – taki, który traktuje młodego widza jak pełnoprawnego partnera rozmowy.
„[…] czasami w moim odczuciu za bardzo przegina pałkę w stronę żarcików, przez to część scen traci ciężar, który chciałbym, aby miały i usiadły nim dusząco mi na twarzy”
Kamil Pycia o „Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy – epilog”, reż. Piotr Domalewski; Teatralna Kicia, 3.02.2026