Najnowsza inscenizacja w reżyserii Pawła Szkotaka spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności, która nagrodziła artystów długimi owacjami.
fot. WOK
Spektakl okazał się nie tylko błyskotliwą operą buffa, ale również poruszającą opowieścią o współczesnych relacjach, emocjonalnej niedojrzałości i potrzebie bliskości.
Twórcy nowej realizacji odczytali Mozartowskie arcydzieło jako historię o emocjach wymykających się spod kontroli. Pod pozorną lekkością libretta Lorenzo da Ponte kryje się bowiem opowieść o lęku przed samotnością, potrzebie miłości i nieustannym poszukiwaniu bliskości. Paweł Szkotak, przenosząc akcję opery do współczesności, wydobył z dzieła Mozarta jego zaskakującą aktualność. Bohaterowie żyją w świecie luksusu, pozorów i emocjonalnych gier, jednak ich pragnienia i rozterki pozostają niezwykle uniwersalne.
W inscenizacji pojawiają się liczne współczesne odniesienia – Guglielmo i Ferrando wyruszają do bazy wojskowej na Grenlandii, zaś Dorabella i Fiordiligi funkcjonują w świecie luksusowych butików, mediów społecznościowych i estetyki współczesnej popkultury. Reżyser zachował jednak równowagę między nowoczesną formą a Mozartowską elegancją, dzięki czemu spektakl nie traci muzycznej subtelności ani emocjonalnej wiarygodności.
Istotnym elementem przedstawienia pozostaje psychologiczne prowadzenie postaci. Z każdą kolejną sceną komediowa intryga ustępuje miejsca coraz bardziej gorzkiej refleksji nad naturą miłości, lojalności i ludzkiej potrzeby bycia kochanym. Szczególnie mocno wybrzmiewa niejednoznaczność finału – widzowie opuszczają teatr z pytaniem, czy bohaterowie rzeczywiście wracają do punktu wyjścia, czy też doświadczenia, którym zostali poddani, nieodwracalnie zmieniły ich relacje.
Od strony muzycznej spektakl poprowadził Adam Banaszak, wydobywając z partytury Mozarta zarówno jej komediowy blask, jak i melancholijną głębię. Towarzyszące solistom Musicae Antiquae Collegium Varsoviense oraz chór Warszawskiej Opery Kameralnej po raz kolejny potwierdziły swoją wyjątkową pozycję w interpretacji repertuaru mozartowskiego. Publiczność doceniła subtelność wykonania, stylistyczną precyzję i muzyczną dramaturgię spektaklu.
Premierową obsadę tworzyli: Aleksandra Orłowska jako Fiordiligi, Katarzyna Szymkowiak jako Dorabella, Łukasz Kózka jako Ferrando, Hubert Zapiór jako Guglielmo, Teresa Marut w roli Despiny oraz Artur Janda jako Don Alfonso. Artyści stworzyli wyraziste, wielowymiarowe kreacje, doskonale odnajdując się zarówno w komediowej konwencji, jak i w bardziej refleksyjnych momentach opery.
Realizatorami spektaklu są: reżyser i autor inscenizacji Paweł Szkotak, kierownik muzyczny Adam Banaszak, choreograf Iwona Runowska, scenograf Mariusz Napierała, autor kostiumów Sylwester Krupiński, reżyser światła Bogumił Palewicz oraz autor wizualizacji multimedialnych Hektor Werios. Chór Warszawskiej Opery Kameralnej przygotował Krzysztof Kusiel-Moroz.
Premierowy spektakl otworzył 35. Festiwal Mozartowski – wydarzenie unikatowe w skali świata, podczas którego Warszawska Opera Kameralna prezentuje wszystkie dzieła sceniczne Wolfganga Amadeusa Mozarta. Tegoroczna edycja festiwalu ma szczególny charakter również ze względu na obchodzony jubileusz 65-lecia działalności instytucji.
Kolejne spektakle „Così fan tutte” odbędą się 8, 9 i 10 maja w Teatrze Warszawskiej Opery Kameralnej.
