W malowniczej scenerii rzeki Supraśl mieszkańcy województwa podlaskiego mieli okazję uczestniczyć w wyjątkowym widowisku z udziałem artystów z Polski i Gruzji. „Rytuał Wody – Mosty Kulturowe” połączył tradycje obu krajów, wpisując się w program polskiej prezydencji w Radzie UE. 11 maja Wasilków stał się miejscem niezwykłego wydarzenia artystycznego, łączącego lokalne obrzędy z gruzińską duchowością. Projekt...
W malowniczej scenerii rzeki Supraśl mieszkańcy województwa podlaskiego mieli okazję uczestniczyć w wyjątkowym widowisku z udziałem artystów z Polski i Gruzji. „Rytuał Wody – Mosty Kulturowe” połączył tradycje obu krajów, wpisując się w program polskiej prezydencji w Radzie UE.
11 maja Wasilków stał się miejscem niezwykłego wydarzenia artystycznego, łączącego lokalne obrzędy z gruzińską duchowością. Projekt ukazał, jak wspólne dziedzictwo kulturowe może stać się fundamentem współczesnego dialogu międzykulturowego, międzypokoleniowego i międzynarodowego.
– To było dla mnie oraz dla aktorów z Movement Theatre niezwykłe doświadczenie – po raz pierwszy występowaliśmy na rzece. Wieczór był wyjątkowy: pełen magii, z muzyką na żywo i pokazem ognia na wodzie. W takich momentach artystyczna wyobraźnia naprawdę staje się rzeczywistością. Bardzo cenię sobie współpracę z polskim zespołem – to profesjonaliści, z którymi nawet to, co wydaje się niemożliwe, może stać się możliwe. To jeden z najlepszych projektów, w jakich kiedykolwiek braliśmy udział – mówi Ioseb Bakuradze, dyrektor Movement Theatre z Tbilisi.
Projekt został zrealizowany przez Stowarzyszenie Miłośników Kultury Ulicznej „Engram” oraz Fundację Yeah!. Jak podkreśla Krzysztof Kiziewicz, Wiceprezes Engramu, reżyser, wydarzenie nad rzeką było czymś wyjątkowym, zdecydowanie więcej niż artystycznym performansem – powstało dzięki współpracy wielu osób i środowisk.
– Rzeka połączyła nas wszystkich i stała się naturalną osią całego działania. Artyści z Gruzji: Ana Talakvadze i Micheil Zakaidze, Ioseb Bakuradze, a także: Radovan Lee, panie z zespołu Rzeczeńka, uczestnicy warsztatów, Zbigniew Nasiadko, Cyrkplozja – każdy wniósł coś ważnego i autentycznego. Nie było tu nic przypadkowego ani stworzonego „na pokaz” – mówi Kiziewicz.
Ogromną rolę w widowisku odegrała muzyka, która stanowiła fundament całego performansu.
– Adrian Jakuć-Łukaszewicz stworzył spójną i przemyślaną kompozycję dźwięków, które doskonale współgrały z przestrzenią, wodą i ruchem aktorów. Manolo wprowadził rytm i energię, które stały się motorem wielu scen – dodaje Kiziewicz.
– Nie mogę też nie wspomnieć o Martynie Zaniewskiej i Pawle Żuku – bez ich zaangażowania i wsparcia to wydarzenie po prostu by się nie odbyło. Ich obecność i praca stworzyły niezbędne warunki, by projekt udało się zrealizować – podsumowuje reżyser.
Idea projektu opierała się na symbolicznym znaczeniu wody i mostów jako nośników historii, tradycji i relacji społecznych. Finałowe widowisko poprzedziły próby w Wasilkowie oraz warsztaty w Bielsku Podlaskim, Wasilkowie, Zabłudowie oraz w Białymstoku.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu kulturalnego polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej 2025 w ramach programu dotacyjnego “SYNERGIE” kulturalne polskiej prezydencji w Radzie UE.
Zadanie zostało zrealizowane pod honorowym patronatem Wojewody Podlaskiego oraz Miasta i Gminy Wasilków. Partnerem strategicznym było Województwo Podlaskie, partnerem głównym: Miasto Białystok.
Wydarzenie powstało we współpracy z Fundacją Yeah!, Movement Theatre (Gruzja), Miejskim Ośrodkiem Animacji Kultury w Wasilkowie, Teatrem THE M.A.S.K. w Bielsku Podlaskim, Miejską Biblioteką Publiczna w Zabłudowie, Białostockim Ośrodkiem Kultury oraz Cyrkplozją.
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
Cytat Dnia
„[…] idziemy do teatru i okazuje się, że literatura ze swoim porównaniem homeryckim, heksametrem, nadmiarowym nasyceniem historii bohaterami i zdarzeniami może mieć swoją sceniczną egzemplifikację, która mocniej działa na odbiorcę niż starożytny grecki epos w najlepszym tłumaczeniu”
PikWroclaw.pl o „Odysei”, reż. Małgorzata Warsicka; 27.01.2026
