Nagrody Złotego Lwa i Srebrnego Lwa honorują światowych twórców tańca.
fot. Daniel Boud
W ciągu 27 lat istnienia Biennale Tańca w Wenecji rozwinęło się, stając się wiodącą platformą dla tańca współczesnego, prezentując światowe i europejskie premiery, wspierając międzynarodową współpracę z artystami z Europy, Azji, Afryki i obu Ameryk oraz wschodzące talenty poprzez Biennale College Danza, program rezydencyjny dla młodych tancerzy i choreografów.
Złoty Lew Biennale Tańca w Wenecji za 2026 rok za całokształt twórczości trafia do australijskiej grupy Bangarra Dance Theatre. Południowoafrykańska tancerka, choreografka, reżyserka i aktywistka Mamela Nyamza została laureatką Srebrnego Lwa.
Artyści otrzymają swoje nagrody podczas 20 Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego, który odbędzie się w Wenecji od 17 lipca do 1 sierpnia 2026.
Bangarra Dance Theatre to jeden z najbardziej renomowanych australijskich zespołów tańca współczesnego, składający się z profesjonalnych tancerzy aborygeńskich i z wysp w Cieśninie Torresa.
Bangarra tworzy spektakle oparte na fundamentalnym systemie wierzeń rdzennych społeczności Australii – reinterpretując go w nowoczesnym języku scenicznym. Estetykę zespołu krytycy określają jako rytualno-współczesny teatr tańca, w którym ciało funkcjonuje jako archiwum zapisujące, przechowujące i aktualizujące historię. Choreografia nie tylko reprezentuje kulturę rdzennych społeczności Australii, lecz ją performuje, czyniąc scenę miejscem dialogu. W tym napięciu rodzi się język artystyczny o wyraźnej tożsamości: intensywny, zakorzeniony i głęboko polityczny, choć wyrażany przede wszystkim poprzez materię ruchu.
Aktualnie Dyrektorem artystycznym zespołu jest Frances Rings – australijska choreografka, przedstawicielka rdzennego dziedzictwa Wirangu i Mirning z południowo-zachodniej Australii. Rings przejęła kierownictwo artystyczne zespołu w 2023 roku po Stephenie Page’u, który prowadził Bangarrę przez ponad trzy dekady.
Choreografie Bangarra Dance Theatre eksplorują duchową i fizyczną relację ludzi z lokalnym krajobrazem jako aktywnym partnerem narracji scenicznej, przykładem jest spektakl ,,Terrain” o solnym jeziorze Kati Thanda. Jezioro okresowo wypełnia się wodą, przez większość czasu pozostaje jednak suchą, białą przestrzenią soli. Ta cykliczność – pustka i wypełnienie, susza i powódź stanowi metaforyczny fundament ,,Terrain” .
Europejska premiera przedstawienia odbędzie się 26 lipca w Teatro Malibran w Wenecji.
Południowoafrykańska tancerka i choreografka Mamela Nyamza kształciła się w Zama Dance School w Kapsztadzie, następnie na Tswane University w Pretorii, potem kontynuowała studia choreograficzne w Alvin Ailey Dance Theater w Nowym Jorku. Jej najnowsza praca, “HATCHED ENSEMBLE”, inspirowana solową pracą “HATCHED”, została już określona jako uderzająco oryginalny utwór, instalacja artystyczna, performans taneczny, którego głównym motywem przewodnim jest wyzwolenie wspólnotowe. To nic innego jak włączanie społeczności lokalnych w rozwój gospodarczy, oraz usuwanie nierówności, działania na rzecz upodmiotowienia i uniezależnienia się od spuścizny segregacji rasowej. Wszystkie dzieła Nyamzy to prace poświęcone ważnym kwestiom społeczno-politycznym dzisiejszej RPA. W 2012 roku wyreżyserowała teatr tańca hip-hopowego – pierwszy tego typu w RPA.
Prace Nyamzy nie są otwarcie o przywileju osiąganym przez czarnoskórych. Jest to analiza pojęcia “przywileju” w społeczeństwie, w którym ludzie są oceniani i odrzucani na podstawie przynależności do rasy, płci, orientacji seksualnej i klasy społecznej. Hipokryzja i sprawiedliwość to tematy, które są poruszane w choreografiach artystki. Inspiruje się wszystkimi niedocenianymi kobietami, które nadal są izolowane i pozbawione podstawowych praw. Przemoc wobec kobiet, w tym fizyczna i seksualna, jest powszechna i często motywowana patriarchalną strukturą społeczeństwa. Tradycyjne normy często ograniczają ich swobodę poruszania się i decydowania o sobie. Rząd RPA w końcu uznał rosnącą falę przemocy wobec kobiet za katastrofę narodową.
21 listopada 2025 roku tysiące kobiet oraz wspierających ich zwolenników zmian w Republice Południowej Afryki wzięło udział w 15‑minutowym, milczącym proteście „lie‑down”, upamiętniającym ok. 15 kobiet – śmiertelnych ofiar dziennie. To jedna z najgorszych statystyk na świecie.
Mamela Nyamza współtworzyła MAMELA’s ARTISTIC MOVEMENT (skrót MAM) – to dom różnorodnych sztuk performatywnych na potrzeby edukacji, spójności społecznej. MAM dąży do wzmacniania artystycznej jakości we wszystkich gatunkach tańca, takich jak: afrykański taniec tradycyjny, taniec amapantsula/amapiano, taniec gamboot, taniec współczesny, taniec nowoczesny/pop/rap. Wysoko cenione “HATCHED”, stworzone, wykonane przez artystkę było pierwszym dziełem MAM, które zapoczątkowało program artystyczny polegający na bezkompromisowym demistyfikowaniu, dekonstrukcji standardów tańca klasycznego. Powstało autobiograficzne dzieło, o kwestiach kultury, tradycji oraz ewoluującej seksualności kobiety w ramach zwyczajowych rytuałów.
Mamela Nyamza zadebiutuje na scenie 20 Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego 19 lipca w Teatro Piccolo Arsenale w Wenecji podczas europejskiej premiery The Herd/Less.
