Podczas nadzwyczajnej XXIX sesji Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego, która odbyła się 13 września 2025 roku, wybitny aktor teatralny i filmowy Mirosław Baka został uhonorowany tytułem Honorowego Obywatela Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego. Decyzja ta stanowi wyraz uznania dla jego dorobku artystycznego oraz wkładu w rozwój polskiej kultury.
Mirosław Baka jest rodowitym ostrowczaninem – lub, jak wolą miejscowi, ostrowiakiem. To właśnie w Ostrowcu Świętokrzyskim przyszedł na świat niemal 62 lata temu. Tu rozpoczął swoją edukację – najpierw w Szkole Podstawowej nr 4, a następnie w II Liceum Ogólnokształcącym im. Joachima Chreptowicza. Po zdaniu matury dostał się do warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, jednak został wkrótce skreślony z listy studentów jako „nierokujący”. To również stało się przyczyną odmowy przyjęcia go do krakowskiej PWST.
Wówczas wrócił do rodzinnego miasta, gdzie – chcąc uniknąć obowiązkowej służby wojskowej – kształcił się m.in. w miejscowym studium medycznym i pracował jako ratownik w pogotowiu ratunkowym. W kolejnym roku udało mu się dostać na Wydział Aktorski zamiejscowego oddziału krakowskiej PWST we Wrocławiu.
Zadebiutował w 1987 roku w spektaklu Bal w Operze na deskach jeleniogórskiego Teatru im. C.K. Norwida, z którym związany był przez jeden sezon. Rok później, wraz z żoną Joanną Kreft–Baką, przeniósł się do Teatru Wybrzeże w Gdańsku, gdzie występuje do dziś. Stworzył tam wiele znakomitych ról, m.in. Iwana Szatowa w Biesach, tytułowe role w Ryszardzie III i Hamlecie, a także w Mewie, Czarownicach z Salem, Pieszo czy Kto się boi Wirginii Woolf?. Za wiele z tych kreacji otrzymał prestiżowe nagrody.
Mirosław Baka jest laureatem Nagrody im. Leona Schillera, Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza, Statuetki Pegaza, Srebrnego Medalu „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” oraz Grand Prix za rolę Willy’ego w Śmierci komiwojażera w reżyserii Radka Stępnia (Teatr Wybrzeże, Gdańsk) podczas 60. Kaliskich Spotkań Teatralnych. Ostatnio uhonorowano go także nagrodą „Złoty Anioł” za niepokorność twórczą na 23. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Tofifest. Kujawy i Pomorze” w Toruniu.
Gościnnie występuje również na scenach warszawskich teatrów: Polonia (Seks dla opornych, Raj dla opornych), Komedia (Ostry dyżur), Syrena (Nie dorosłem. Piosenki Stanisława Staszewskiego) oraz 6. Piętro (Edukując Ritę). Można go było także oglądać w kilkudziesięciu spektaklach Teatru Telewizji.
Zajmuje się również piosenką literacko–aktorską, wykonując utwory Jacka Kaczmarskiego oraz Włodzimiera Wysockiego.
Szerokiej widowni aktor znany jest przede wszystkim ze swoich wyrazistych ról w filmach i serialach. Największą rozpoznawalność i popularność, a także uznanie widzów i środowiska filmowego, przyniosła mu rola Jacka Łazara w Krótkim filmie o zabijaniu w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego.
Następnie przyszły kreacje w takich filmach, jak Nad rzeką, której nie ma Andrzeja Barańskiego, Pierścionek z orłem w koronie, Wałęsa. Człowiek z nadziei Andrzeja Wajdy, Jack Strong, Psy 3. W imię zasad Władysława Pasikowskiego, czy Chłopi w reżyserii Doroty Kobieli i Hugh Welchmana.
Występował również w popularnych serialach telewizyjnych, takich jak: Radio Romans, Pajęczyna, Fala zbrodni, Belfer III, Chyłka. Zaginięcie, Profilerka.
Grał także w kilkunastu produkcjach zagranicznych.
Prezentacji osoby Mirosława Baki, jego dorobku artystycznego oraz związków z Ostrowcem Świętokrzyskim podczas sesji Rady Miasta, na której przyznano mu tytuł Honorowego Obywatela Ostrowca Świętokrzyskiego, dokonał Piotr Kiljański – przewodniczący Towarzystwa Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Chreptowicza, będącego wnioskodawcą nadania tego wyróżnienia.
Symboliczną statuetkę wręczył Prezydent Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego, Artur Łakomiec.
– Tutaj, w Ostrowcu Świętokrzyskim, wszystko się zaczęło – mówił wzruszony Mirosław Baka. – Dzieciństwo i dojrzewanie to czas, kiedy kształtuje się nasz charakter – to czas, który definiuje nas na całe dorosłe życie. Tu są moje korzenie, a żadne drzewo nie wyrośnie wysoko bez solidnych korzeni.
Aktor wspominał też najbliższe osoby, które go wychowywały i kształtowały, a których dziś już nie ma. Podkreślał, że największym jego sukcesem jest trwałe małżeństwo i rodzina, w tym dwaj synowie.
W uroczystościach nadania tego prestiżowego tytułu brali udział przedstawiciele władz samorządowych, koledzy aktora z lat szkolnych, rodzina, znajomi i miłośnicy jego talentu.