Teatr Fredry od kilku sezonów konsekwentnie rozwija własny model pracy z publicznością – bliskiej, partnerskiej, opartej na rozmowie i współtworzeniu.
fot. Teatr Fredry w Gnieźnie
W listopadzie scena przy Mickiewicza znów pulsuje energią – od klasyki dla najmłodszych po współczesne formy performatywne, od warsztatów ruchowych po spotkania aktorskie.
Na afiszu znalazły się trzy spektakle, które tworzą przekrój całej linii programowej teatru: dla dzieci, młodzieży i dorosłych. „Przygody Pchły Szachrajki” w reżyserii Andrzeja Malickiego to pozycja, w której poezja Jana Brzechwy spotyka się z teatralną zabawą i rytmem współczesnej inscenizacji. W świecie Fredry nawet klasyka dziecięca zyskuje nowy kontekst – bajka staje się przestrzenią do rozmowy o wyobraźni, wolności i regułach gry.
Z kolei „Bruno Schulz. Fetyszysta.” w reżyserii Jana Jelińskiego to teatr subtelny, podszyty niepokojem i erotycznym napięciem. Spektakl, który w Gnieźnie nabiera wymiaru dialogu z literaturą – Schulz nie jest tu tylko pisarzem, ale figurą artysty balansującego na granicy obsesji i poezji.
Trzeci tytuł miesiąca, „POV: Masz 12 lat i prze*ne”** w reżyserii Jakuba Zalasa, to mocny głos młodego pokolenia twórców i widzów. Tekst Mariusza Gołosza przygląda się rzeczywistości dojrzewania w świecie przeciążonym informacją i przemocą symboliczną. Teatr Fredry – instytucja, która konsekwentnie stawia na młodzież – pokazuje, że teatr może być lustrem codziennych lęków i przestrzenią oswajania trudnych tematów.
Równolegle przez cały listopad odbywać się będą warsztaty teatralne – stały element gnieźnieńskiej sceny, który wyrasta z przekonania, że teatr nie kończy się na scenie. W programie m.in. „Radośni” – zajęcia dla dorosłych, „ŻyrAFKI” – grupa kreatywna dla dzieci, „Strefa Wolnej Głowy” – cykl spotkań aktorskich dla młodzieży, oraz „Laboratorium Giętkich Kończyn”, łączące ruch z ekspresją emocjonalną. W kalendarzu pojawiają się też warsztaty „Interpretacja tekstów”, „Teatr Formy”, „Przestrzeń otwarta” i „Czwarty wymiar” – każda z tych propozycji ma własny charakter i grupę wiekową.
Ta aktywność – konsekwentna, różnorodna, wciągająca –potwierdza, że Teatr w Gnieźnie nie odgradza się od publiczności, przeciwnie – zaprasza ją do współtworzenia świata scenicznego. W listopadzie można tu nie tylko oglądać, ale też uczestniczyć, eksperymentować, współodczuwać.
