„Kobra” z „Kobrą” w roli głównej

W lutym minęło 70 lat od emisji pierwszego spektaklu telewizyjnego Teatru Sensacji „Kobra”, którym były „Zatrute litery” wg Agathy Christie. Od jakiegoś czasu obecna dyrekcja Teatru TVP czyni starania reaktywacji tego kultowego programu. Preludium tego zamierzenia był spektakl „Wnuczka Picassa” w reżyserii Juliusza Machulskiego.

Nie było to jednak przedstawienie sensacyjne sensu stricto. Raczej komedia kryminalna. Utrzymując się w tej konwencji Machulski, który napisał również tekst sztuki, powrócił do swojego z amerykańska brzmiącego pseudonimu Jerry McKee, którym to posłużył się jako 18-letni autor sztuki kryminalnej „Śmierć w najszczęśliwszym dniu”, którą w „Kobrze” wyreżyserował w 1974 r. jego ojciec, Jan Machulski (pseudonim miał ukryć familijne powiązania autora i reżysera). Ten powrót do pseudonimu sprzed lat to niejedyne przymrużenie oka zastosowane przez Juliusza Machulskiego. Jednym z bohaterów „Wnuczki Picassa” jest producent filmowy Mariusz (Piotr Grabowski), który bierze udział w pracach nad nowym spektaklem właśnie teatru sensacji. Również finał przedstawienia do „Kobry” nawiązuje – jak, oczywiście, nie napiszę, by nie spoilerować.

Bohaterką przedstawienia jest niejaka Sonia, a właściwie Zofia Podkalicka, służąca w domu Izabeli i Ferdynanda Koniecpolskich, zamożnych finansistów i filantropów. Pod ich nieobecność postanawia sprzedać część ich majątku, który stanowią cenne obrazy artysty Wypychowskiego i bezcenny portret rzekomej babki Soni naszkicowany przez Pabla Picassa. Chce w ten sposób powetować sobie domniemane krzywdy doznane ze strony pracodawców. Knuje więc misterną, kilkupoziomową intrygę, w którą zamieszane są wszystkie postaci sztuki. Przynajmniej dwie z nich sądzą, że to one trzymają wodze tej mistyfikacji i panują nad poczynaniami służącej – marszandki.