Katarzyna Figura wraca do Warszawy

Podczas uroczystości wręczenia wyróżnienia odbyła się rozmowa prowadzona przez Jana Bończę-Szabłowskiego. Spotkanie, które było podróżą przez kolejne etapy życia artystki, przyniosło również ważną wiadomość: Figura podkreśliła, że „Warszawa znowu się o mnie upomniała” i tej jesieni powróci na stołeczne sceny. O przyznanej nagrodzie pisaliśmy wcześniej:

https://teatrdlawszystkich.pl/katarzyna-figura-laureatka-nagrody-im-ireny-solskiej/

Od Ochoty do Współczesnego

Zanim rozpoczęła studia w warszawskiej PWST, Katarzyna Figura stawiała pierwsze kroki w ognisku teatralnym Teatru Ochoty, prowadzonym przez Halinę i Jana Machulskich. Tam, jako kilkuletnia dziewczynka, wystąpiła m.in. w „Kubusiu Puchatku”. Później, już jako studentka, zadebiutowała na scenie Teatru Współczesnego. Jej rola Iriny w „Trzech siostrach” Czechowa, w reżyserii Macieja Englerta, była wejściem od razu na najwyższy poziom – partnerowały jej Maja Komorowska i Marta Lipińska. To doświadczenie otworzyło młodej aktorce drogę do kolejnych wyzwań.

Teatr Dramatyczny – Cieślak, Miśkiewicz, Lupa

Figura związała się następnie z Teatrem Dramatycznym w Warszawie, gdzie powstały jej ważne role w spektaklach Piotra Cieślaka („Siostry” na podstawie Enquista), Pawła Miśkiewicza („Alina na zachód”) i Krystiana Lupy („Persona. Marilyn”). Te doświadczenia ugruntowały jej pozycję w środowisku teatralnym jako aktorki poszukującej, gotowej do podejmowania wyzwań, niejednoznacznych i wymagających ról.

Wybrzeże – kreacje nagradzane

Przełomem w jej karierze scenicznej stał się związek z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, gdzie od ponad dekady tworzyła role o niezwykłej sile wyrazu. Helena w „Trojankach” Jana Klaty, królowa Elżbieta w „Marii Stuart” Adama Nalepy czy wreszcie tytułowa „Fedra” w inscenizacji Grzegorza Wiśniewskiego – to właśnie za tę ostatnią kreację aktorka otrzymała wiele nagród i wyróżnień, które krytycy uznali za ukoronowanie jej drogi teatralnej. Sama Figura podkreślała, że Fedra była rolą graniczną, pozwalającą sięgnąć do najgłębszych emocji.

Powrót do Warszawy – dwa spektakle

Podczas wręczania nagrody aktorka ogłosiła, że po latach pracy na Wybrzeżu wraca do Warszawy. Zagra w dwóch polskich prapremierach.

18 października w Teatrze Komedia odbędzie się premiera spektaklu „Prezent” Phila Olsona – komedii świetnie przyjętej na światowych scenach. To czuła i dowcipna opowieść o nadszarpniętych relacjach, natrętnych duchach i sprawach, które wracają mimo upływu czasu. To także historia o tym, że matki zawsze mają rację – nawet gdy ich już nie ma – a niektóre rozmowy trwają… wieczność.

Twórcy i obsada „Prezentu”:

• Autor: Phil Olson
• Przekład: Elżbieta Woźniak
• Reżyseria: Aneta Groszyńska
• Scenografia i kostiumy: Zuzanna Markiewicz
• Reżyseria światła: Marek Klepczarek
• Występują: Katarzyna Figura, Marek Kalita, Paulina Holtz, Agnieszka Skrzypczak, Julia Banasiewicz, Filip Lipiecki, Robert Ostolski
• Więcej o spektaklu

8 listopada na deskach Teatru 6. piętro zobaczymy Figury w „Wspaniałych horyzontach” (Grand Horizons) Bess Wohl. Ta nominowana do nagrody Tony sztuka mistrzowsko łączy temat utraconej miłości, nieudanego małżeństwa i zawiedzionych ambicji z błyskotliwym humorem i empatią wobec bohaterów. Spektakl rozpoczyna się od zwykłej kolacji pary z pięćdziesięcioletnim stażem, podczas której żona nagle ogłasza, że chce rozwodu. Ta wiadomość wstrząsa rodziną i zmusza dorosłe dzieci do przewartościowania własnych relacji.

Twórcy i obsada „Wspaniałych horyzontów”:

• Reżyseria: Rafał Szumski
• Scenografia: Magdalena Gajewska
• Autor: Bess Wohl
• Przekład: Małgorzata Semil, Eugeniusz Korin
• Występują: Wiktor Zborowski, Małgorzata Zajączkowska, Cezary Łukaszewicz, Michał Barczak, Paulina Chapko, Kamil Piotrowski, Katarzyna Figura

Nowy etap

Choć dla szerokiej publiczności Katarzyna Figura wciąż pozostaje ikoną kina, jej biografia sceniczna dowodzi, że teatr od zawsze był centrum jej artystycznych poszukiwań. – „Muszę grać odważnie. Jak coś jest tak po literach, to mnie nie interesuje” – mówiła podczas spotkania.

Dziś aktorka podkreśla, że otwiera kolejny etap swojego życia zawodowego:

„To jest jakiś kolejny etap mojego życia, ale przecież nie żyjemy w ten sposób, że coś się kończy i zaczyna od nowa. Życie powinno być różnorodne i tylko od nas zależy, jak do tego podchodzimy – jak bardzo jesteśmy elastyczni i twórczy.”

Jej słowa brzmią jak manifest artystki, która nie boi się ryzyka i zmian:

„Oczywiście, że wszyscy umrzemy. Ale możemy albo żyć po to, żeby umrzeć, albo żyć po to, żeby żyć ciekawie i kolorowo. Nawet jeśli te kolory bywają ciemne, niełagodne, nie różowe – to właśnie one czynią życie naprawdę interesującym.”

https://teatr6pietro.pl/