„Jan Englert. Spróbuję jeszcze raz pofrunąć”

Jan Englert należy do tej rzadkiej grupy artystów, których biografia splata się z historią polskiej kultury niemal organicznie.

Z aktorstwem związany był od najwcześniejszych lat – karierę rozpoczął jako trzynastolatek, debiutując w „Kanale” Andrzej Wajda. To doświadczenie, symbolicznie otwierające jedną z najważniejszych dróg w powojennym polskim kinie, stało się także początkiem długiej i konsekwentnej pracy artystycznej.

Później była Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza, a następnie zawodowe życie podporządkowane aktorstwu – scenicznemu, filmowemu i telewizyjnemu. Englert stworzył ponad sto pięćdziesiąt ról teatralnych, przeszło sto filmowych i ponad dwieście telewizyjnych. Jest również reżyserem: ma w dorobku ponad trzydzieści spektakli teatralnych oraz trzydzieści pięć przedstawień Teatru Telewizji. Te liczby nie służą jednak budowaniu pomnika – raczej pokazują skalę pracy i nieprzerwanej obecności.

Dokument „Jan Englert. Spróbuję jeszcze raz pofrunąć” w reżyserii Maciej Dancewicz nie idzie tropem jubileuszowej laurki. To film oparty na rozmowie, refleksji i dystansie. Englert mówi o swoim zawodzie bez egzaltacji – z autoironią, świadomością kosztów i odpowiedzialności, jakie niesie długie trwanie w centrum życia teatralnego. Wątkiem szczególnie istotnym jest jego wieloletnia praca dyrektorska: w latach 2003–2025 był dyrektorem artystycznym Teatr Narodowy, instytucji, której kształt i repertuar współtworzył przez ponad dwie dekady.

Film oddaje także wagę relacji – zawodowych i prywatnych. Występują w nim m.in. Beata Ścibakówna, żona artysty, oraz Helena Englert, jego córka, a także osoby z wieloletniego kręgu współpracy: Anna Dymna, Maja Komorowska, Małgorzata Kożuchowska, Danuta Stenka, Joanna Szczepkowska, Ewa Wiśniewska, Piotr Adamczyk, Juliusz Machulski oraz Jan Frycz. Ich głosy nie składają się na jednolitą narrację – raczej dopełniają portret artysty wymagającego, zdyscyplinowanego i świadomego własnego miejsca.

„Jan Englert. Spróbuję jeszcze raz pofrunąć” to dokument o zawodzie aktora jako formie życia – o potrzebie ciągłego sprawdzania siebie, o niezgodzie na łatwe definicje i o pracy, która nie kończy się wraz z kolejną premierą. Film staje się przy tym ważnym zapisem epoki: świadectwem teatru, kina i telewizji widzianych z perspektywy jednego z ich centralnych uczestników.

Premiera filmu odbędzie się w poniedziałek 22 grudnia o godz. 21.40 w TVP1 oraz TVO VOD– po Teatrze Telewizji.

Telewizyjne powtórki zaplanowano na antenie TVP Dokument:
– czwartek, 25 grudnia 2025 r., godz. 21:10,
– sobota, 27 grudnia 2025 r., godz. 17:35.

VOD/Teatr Telewizji