Grand Prix XI Międzypokoleniowych Spotkań Teatralnych RELACJE w Stalowej Woli otrzymał Teatr w Spódnicy z Lublina za spektakl „Cudownych rodziców mam(?)” w reż. Marcina Wąsowskiego.
fot. XI Międzypokoleniowe Spotkania Teatralne
XI edycja RELACJI odbyła się w dniach 18–20 września 2026 roku w Stalowej Woli.
Jury w składzie: Agnieszka Mandat, Anna Maria Dąbrowska, Jan Hussakowski i Łukasz Drewniak obejrzało dwanaście spektakli konkursowych. Oprócz nagrody dla Teatru w Spódnicy, jury przyznało dwie równorzędne drugie nagrody, cztery wyróżnienia, a swoje werdykty ogłosiły również Jury Młodzieżowe i publiczność.
Spektakl opowiada o pustoszejącym rodzinnym domu, dorastaniu do odpowiedzialności i cenie, jaką bohaterowie płacą za swoje wybory. Jury doceniło słodko-gorzki portret polskiej rodziny oraz błyskawiczne aktorskie transformacje całego zespołu.
Przyznano również cztery wyróżnienia po 1000 zł.
Antola Sadło z teatru Puk-Puk z Podzamcza została wyróżniona za rolę Hani w spektaklu „Szeptucha” w reżyserii Katarzyny Marjasiewicz. Jury doceniło jej emocjonalne zaangażowanie oraz sposób budowania postaci walczącej o własne życie i szczęście.
Wojciech Żak, autor scenariusza, reżyser, choreograf i scenograf „Sztuki przetrwania” katowickiej Młodzieżowej Grupy Teatralnej, otrzymał wyróżnienie za prowadzenie scenicznej narracji, wybór nieoczywistego tematu i miejsca akcji oraz pracę z młodym zespołem.
Wyróżniono także Martę Zamorę, Wiktorię Frąckowiak, Tatianę Rusek i Krystynę Szymurę z zabrzańskiego Teatru Off-Road za spektakl „Szarlota”. Przedstawienie podejmuje temat śląskiej tożsamości, łącząc prywatne biografie i rodzinne genealogie z książką Zbigniewa Rokity „Kajś”. Aktorki budują zbiorowy portret kobiet związanych ze Śląskiem, jego historią i współczesnością.
Nagrodzeni zostali: Leszek Baran, Małgorzata Grudzień, Katarzyna Kłosowicz, Ewa Krukowska, Laura Kulczyk, Maria Łojek, Elżbieta Pikus, Anna Płecha, Maciej Szukała, Maria Trzeciak, Stanisław Tunia, Lila Wojciak i Katarzyna Wołoszyn. Jury podkreśliło realizację idei międzypokoleniowości oraz sposób funkcjonowania zespołu w świecie i języku Różewicza.
Jurorki doceniły wrażliwość przedstawienia, bogactwo treści zawarte w prostej formie oraz pracę aktorów i instruktorów.
