O wystawie “Życie romantyczne. Chopin, Scheffer, Delacroix, Sand” w Muzeum F. Chopina pisze Ksenia Lebiedzińska.
fot. Muzeum Fryderyka Chopina
Wystawa “Życie romantyczne. Chopin, Scheffer, Delacroix, Sand” to wspólne przedsięwzięcie Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie i Muzeum Życia Romantycznego w Paryżu. Kuratorami wystawy są Urszula Król, dr Seweryn Kuter i dr Artur Szklener (kurator muzyczny) oraz Gaëlle Rio i Charlotte Piot z Musée de la Vie romantique.
Ekspozycja ma charakter historyczny – jest zbiorowym pokazem dzieł artystów epoki XIX wieku, których łączyła długoletnia przyjaźń. Wymienieni w tytule Fryderyk Chopin, Ary Scheffer, Eugène Delacroix i George Sand mieszkali w jednej paryskiej dzielnicy, Nouvelle Athènes, a ich relacje i twórczość współtworzyły artystyczny charakter tej części miasta. Drugim ważnym miejscem w kontekście wystawy jest Nohant – letnia rezydencja George Sand, do której zjeżdżali jej przyjaciele.
Narracja kuratorska podkreśla znaczenie miejsc i relacji dla artystycznej działalności. Przestrzeń wystawiennicza, podzielona na bloki tematyczne (np. „Pamiątki”, „Małe rzeźby”, „Krąg romantyczny. George Sand, Chopin i przyjaciele…”), mieści się w dwóch pomieszczeniach, choć zwiedzający poruszają się między nimi swobodnie. Oś narracji stanowi gatunek ballady – ważny dla romantyzmu – łączący muzykę, literaturę i sztuki plastyczne. Centralnym eksponatem jest rękopis niepublikowanej wersji Ballady f‑moll op. 52 Chopina.
Na wystawie dominują sztuki wizualne. Publiczność zobaczy bogaty zbiór obrazów Ary’ego Scheffera – przyjaciela Chopina i Zygmunta Krasińskiego – powstałych w pracowni przy rue Chantal w Paryżu. Obrazy obejmują portrety (m.in. Pauline Viardot) oraz dzieła inspirowane motywami romantycznymi i literackimi, jak „Faust w swojej pracowni”, „Małgorzata przy kołowrotku” czy „Giaur”.
Konteksty literackie (m.in. utwory Krasińskiego, Mickiewicza, Baudelaire’a) pełnią rolę komentarza do prezentowanych prac. Wśród dzieł są także pejzaże Nohant autorstwa George Sand i rzeźby – m.in. model pomnika George Sand autorstwa Aimé Milleta oraz rzeźba Rachel Félix w roli Fedry (Francisque Joseph Duret). Obecność dzieł teatralnych podkreśla związek tej grupy artystów z teatrem – co czyni wystawę atrakcyjną także dla miłośników sceny.
„Życie romantyczne…” mocno eksponuje materialny wymiar epoki – prezentując m.in. odlewy dłoni i stóp, pukle włosów, bijouterię czy pamiątki osobiste. Rękopisy Chopina – listy, utwory – także podkreślają cielesność i intymność relacji artystów.
Jeśli chodzi o warstwę dźwiękową – mimo że ścieżka muzyczna oparta na utworach Chopina została powiązana z rękopisem Ballady f‑moll, wydaje się mniej zintegrowana z przestrzenią wystawienniczą, niż można by się spodziewać.
Jednak wystawie towarzyszy wiele silnych akcentów: opowieść o przyjaźni artystów, klarowny podział narracyjny, zestaw motywów romantyzmu oraz zaakcentowanie relacji materialnych. To bardzo cenny pokaz – dzięki niemu dawni artyści stają się bliżsi współczesnym widzom. Ekspozycję warto zobaczyć, zwłaszcza w kontekście bogatego kalendarza wydarzeń chopinowskich w październiku 2025 r.
Wystawa trwa do 31 października 2025 r.
