Ogłoszono program przyszłorocznego Salzburg Festival, który odbędzie się między 17 lipca a 31 sierpnia. Wydarzeniem będą pokazy nowego spektaklu Krzysztofa Warlikowskiego.
fot. Maurycy Stankiewicz
Dotychczas na salzburskim festiwalu Krzysztof Warlikowski prezentował swoje realizacje operowe. Pierwszą były „Bachantki” Henzego w 2018 r. Później reżyser powrócił do tego prestiżowego miejsca „Elektrą” Straussa (2020). Wystawił tam jeszcze „Makbeta” Verdiego (2023) oraz „Idiotę” Wajnberga (2024).
Przyszłoroczny przegląd odbędzie się pod hasłem „The Birth of Time ad the Power of the Heart”, które nawiązuje do słynnej frazy Pascala: „Serce ma swoje racje, których rozum nie zna”, i podkreśla konflikt pomiędzy emocją a racjonalizmem. W programie jak co roku zaplanowano operowe premiery, które przygotują najważniejsze nazwiska europejskich scen – zapowiedziano m.in., że Romeo Castellucci wystawi „Świętego Franciszka z Asyżu” Messiaena.
Dyrektorem Salzburg Festival od 2016 r. jest wybitny pianista Markus Hinterhäuser.
Krzysztof Warlikowski trzykrotnie (10, 12 i 13 sierpnia) zaprezentuje tam spektakl, którego premiera odbędzie się 7 stycznia 2026 r. w Nowym Teatrze w Warszawie. Będzie to „Europa” na podstawie dramatu Wajdiego Mouawada „Przysięga Europy” („Europa’s Pledge”).
W obsadzie przedstawienia znaleźli się: Magdalena Cielecka, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Magdalena Popławska, Claude Bardouil, Andrzej Chyra i Bartosz Gelner.
Scenografię przygotowuje Małgorzata Szczęśniak. Muzykę skomponuje Paweł Mykietyn.
O nowej produkcji reżysera Nowy Teatr pisze:
„Krzysztof Warlikowski w swoim teatrze bada problem odpowiedzialności i winy, zakorzeniając nowożytne konflikty w tragedii greckiej. Biorąc na warsztat tekst jednego ze swoich emblematycznych autorów, laureata Europejskiej Nagrody Dramaturgicznej – Wajdiego Mouawada »Europe’s Pledge« – poszerza swoje pole badań o terytoria związane z dziedziczeniem traumy.
I tu mrok zagarnia nas wszystkich, jesteśmy bowiem wszyscy, bez wyjątku, uwikłani w traumatyczne wydarzenia, niezależnie od tego, czy znaleźliśmy się po stronie ofiar czy oprawców. I nawet jeśli nie braliśmy bezpośrednio udziału w dramatycznych zdarzeniach, wina spada na nas jak klątwa, jest jak znamię. Każda ze współczesnych masakr wpisuje się w pierwotny porządek mordowania, sięgający głęboko, aż do mitologicznych dziejów i boskich gwałtów związanych z pożądaniem ludzkiego ciała.
Teraz wyobraź sobie starą Europę czasami zalaną krwią, a czasami z dystansu przyglądającą się krwawym jatkom, które dzieją się bez przerwy na całym świecie. I pomyśl, czy naprawdę możesz czuć się niewinny? I pamiętaj, że odpowiadasz za to, co czujesz”.
