„Dorian Gray” premierowo w poznańskim Wielkim

„Dorian Gray” – operowa odsłona jedynej powieści Oscara Wilde’a na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu. Niewinność i niczym nieskażone piękno w pułapce kultu młodości w operze skomponowanej przez Elżbietę Sikorę i w inscenizacji Davida Pountneya. Za pulpitem dyrygenckim maestro Jacek Kaspszyk.

Historia Doriana Graya, który sprzedał duszę w zamian za wieczną młodość, jest równie fascynująca, co tragiczna. Życzenie Doriana, by pozostać młodym i zachować piękno uchwycone w jego portrecie urealnia się. Czy dzięki temu doświadcza absolutu szczęścia i czuje się spełniony? Czy wpada w otchłań zobojętnienia i bezwzględności wobec ludzi, których spotyka na swej drodze?

Nienasycenie w poszukiwaniu nowych doznań i obsesyjne pragnienie ich spełniania inspirują Doriana do łamania kolejnych norm społecznych i lekceważenia zasad porządkujących moralny ład. Zatraca się on w okrucieństwie bezpowrotnie gubiąc swoje człowieczeństwo. Brak skrupułów w realizacji egoistycznych potrzeb oraz wyrachowanie Doriana krzywdzą ludzi, niekiedy w sposób ostateczny. Każdy jego występek znajduje odzwierciedlenie w obrazie – twarz i postać Doriana wyglądają szpetnie, trudno dostrzec szlachetne rysy i urzekającą urodę. Nie jest to istotne dla tytułowego bohatera, ponieważ on sam zachowuje młodość i piękno. Nie na długo…

David Pountney przenosi akcję libretta z Anglii końca XIX wieku do czasów współczesnych. W jego inscenizacji portret Doriana jest fotografią. Wchodzimy więc w świat wirtualny, w którym media społecznościowe zalewane są codziennie tysiącami zdjęć – nierealnie pięknymi, wyretuszowanymi do granic, przekłamanymi przez filtry. Reżyser pokazuje, jak sfabrykowane obrazy manipulują emocjami i okłamują zmysły. Kreacja ponad prawdę, fikcja kontra rzeczywistość, lajki online zamiast prawdziwych relacji.

Obnażenie mechanizmów ludzkiej psychiki. Cena spełnienia najmroczniejszych pragnień. Odarcie z empatii. Czy „Dorian Gray” to lustrzane odbicie społeczeństwa XXI wieku? Czy znajdziemy odpowiedź, w jakim kierunku zmierza odwieczna walka dobra ze złem? Z tym pytaniem zostawiamy publiczność.

Opera „Dorian Gray” została skomponowana specjalnie dla Teatru Wielkiego w Poznaniu w roku obchodów 125. rocznicy śmierci Oscara Wilde’a w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Dzieło stworzyła Elżbieta Sikora – polska kompozytorka od przeszło czterech dekad mieszkająca we Francji. Po ukończeniu reżyserii dźwięku i kompozycji w Warszawie odbyła staż w paryskiej Groupe de Recherches Musicales, IRCAM (Centrum Badawczo-Koordynacyjne Akustyki i Muzyki, założone przez kompozytora i dyrygenta Pierre’a Bouleza) oraz Stanford University. Laureatka wielu nagród, w tym w 2024 roku prestiżowej organizacji krytyków Academie Charles Cros oraz nagrody Prezydenta Francji za całokształt twórczości. „Dorian Gray” to pierwsza wspólna realizacja kompozytorki i poznańskiego Teatru Wielkiego.

Realizatorzy

Jacek Kaspszyk

Kierownictwo Muzyczne

Elżbieta Sikora

Kompozytor

David Pountney

Reżyser

Dorota Karolczak

Kostiumografia i Scenografia

Fabrice Kebour

Reżyseria Świateł

David Haneke

Projekcje

Diana Cristescu

Choreografia

Mariusz Otto

Kierownik Chóru

Dominika Nakielna

Asystentka Chórmistrza

Michael Poll

Asystent Dyrygenta

Barbara Poll

Asystent Reżysera

Bartłomiej Szczeszek

Asystent Reżysera

Chór i Orkiestra Teatru Wielkiego w Poznaniu

Zespół

23.11.2025, godzina 19.00 PREMIERA

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

https://opera.poznan.pl/pl/dorian-gray#producers