O „jaśniej! gwiazda, która nie chciała być pierwsza” Mariusza Gołosza w reż. Roberta Drobniucha w Teatrze Lalek Guliwer w Warszawie pisze Paulina Sygnatowicz.
fot. Marek Zimakiewicz / Teatr Lalek Guliwer
Teatr Guliwer spektaklem „jaśniej! gwiazda, która nie chciała być pierwsza” udowadnia, że ta warszawska scena dla dzieci konsekwentnie tworzy prawdziwy teatr familijny.
W tej świątecznej propozycji zespół Guliwera pod wodzą dyrektora i reżysera Roberta Drobniucha po raz kolejny pokazuje, że ambicją tej sceny jest nie tylko edukować dzieci, lecz także subtelnie wychowywać dorosłych. Drobniuch zaprosił do współpracy dramaturga Mariusza Gołosza, laureata I nagrody w 33. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, który i tym razem udowadnia, że potrafi tworzyć mądre i spójne opowieści. Panowie zabierają nas do odległej galaktyki, gdzie gwiazdy co roku stają do konkursu o zaszczyt bycia tą pierwszą, która rozbłyśnie w wigilijny wieczór. Tegoroczna zwyciężczyni wcale jednak nie marzy o triumfie. Wie, że bycie pierwszą to odpowiedzialność, presja nieomylności, świadomość, że każdy błąd zostanie powielony. A jednocześnie — jak wiele dzieci — nie chce zawieść oczekiwań rodziców, dlatego posłusznie i sumiennie przygotowuje się do swojej roli.
Spektakl bardzo trafnie pokazuje, że dążenie do bycia „naj” bywa dla najmłodszych źródłem lęku i napięcia. To także historia o presji, którą dorośli potrafią nieświadomie nakładać na swoje dzieci, oczekując, że te zrealizują nie swoje, lecz niespełnione marzenia rodziców. Drobniuch, z charakterystyczną dla siebie delikatnością, przypomina dorosłym, że trzeba patrzeć uważniej: nie projektować własnych ambicji, lecz słuchać tego, co dziecko próbuje powiedzieć — nawet jeśli robi to szeptem. A najmłodszym daje odwagę, by mówiły wprost, czego pragną i czego się boją. To cenny komunikat, nie tylko w świątecznej atmosferze.
Reżyser ubiera tę historię w zgrabną musicalową formę. Kluczową rolę odgrywa tu świetna muzyka Radka Łukasiewicza, wykonywana na żywo przez zespół aktorów Guliwera. To jedna z największych sił spektaklu — odsłania talenty bardzo zgranego zespołu. Wokalnie zachwycają zwłaszcza panie: Anna Przygoda, Honorata Królikiewicz i Katarzyna Brzozowska. Elżbieta Pejko i Damian Kamiński jako rozśpiewane, roztańczone Świetliki dodają całości lekkości i humoru. Widać, jak wielką radość daje im ten repertuar — grają z energią, która udziela się widowni. Z dużym wyczuciem dziecięcej publiczności debiutuje też Julia Rotter w roli Pierwszej Gwiazdki.
Ogromnym atutem są kostiumy i scenografia Aleksandry Starzyńskiej — kolorowe, fantazyjne, działające na wyobraźnię i nieoczywiste. Tworzą świat, który nie jest ani realistyczny, ani czysto metaforyczny, ale zaskakująco spójny i dający duże pole do interpretacji. Galaktyka, w której żyją gwiazdy, staje się przestrzenią zarówno zabawy, jak i ważnych rozmów.
„jaśniej!” to spektakl, który pozwala zatrzymać się na chwilę i zadać sobie pytanie, czy wszyscy naprawdę czekamy w te święta na to samo. Czy chodzi nam o blask i pierwszeństwo, czy raczej o bycie razem. Tym bardziej że finałowa myśl — o tym, że siła tkwi we wspólnocie i robieniu rzeczy razem — wybrzmiewa tu wyjątkowo pięknie.
https://teatrguliwer.pl/spektakl/jasniej-gwiazda-ktora-nie-chciala-byc-pierwsza/#opis
