„Córka dyktatora” premierowo w Legnicy

Widowiskowa opowieść dla nastolatków i dorosłych o dorastaniu do odpowiedzialności. „Córka dyktatora” bez taryfy ulgowej wciąga widzów w rozmowę o polityce, władzy i cenie obojętności – w przygodowej formie, lecz jasno, przystępnie, bez omijania trudnych tematów.

Lucja, wychowana pod kloszem córka autorytarnego przywódcy, wymyka się z pałacu i gubi w obcym świecie. Wraz z poznanym po drodze chłopakiem zwanym Małym Księciem wyrusza w pełną zaskoczeń podróż przez nieznane jej dotąd krainy państwa. Z każdym krokiem odkrywa, jak decyzje jej ojca realnie kształtują życie zwykłych ludzi – i jak trudno jest uczyć się kompromisu, gdy demokracja chwieje się w posadach.

To baśń postapokaliptyczna, w której science fiction przenika się ze znaną nam rzeczywistością. Władza staje się tu polem starcia o porządek społeczny, a dorastanie – szkołą krytycznego myślenia. Dynamiczna akcja, wyraziste obrazy i humor splatają się z pytaniami, które zostają z widzem długo po wyjściu z teatru.

Spektakl powstaje we współpracy z grupą fokusową złożoną z nastolatków z legnickich szkół – dzięki temu ich perspektywa, język i wątpliwości realnie wybrzmiewają na scenie. Zapraszamy młodzież i dorosłych na mądrą, poruszającą przygodę, która inspiruje do rozmów – w domu, w szkole, wśród przyjaciół.

tekst: Amadeusz Nosal, Maciej Podstawny, Dorota Kowalkowska
reżyseria: Maciej Podstawny
dramaturgia, warsztaty pedagogiczno-teatralne: Dorota Kowalkowska
scenografia i reżyseria światła: Mirek Kaczmarek
kostiumy: Marta Śniosek-Masacz
muzyka: Anna Stela
wideo: Amadeusz Nosal
działania edukacyjne: Grzegorz Grecas
konsultacja psychologiczna: Aleksandra Lesiak

inspicjent i sufler: Jolanta Naczyńska

obsada: Zofia Bąk, Magda Biegańska, Katarzyna Dworak, Gabriela Fabian, Ewa Galusińska, Arkadiusz Jaskot, Anita Poddębniak, Maciej Rabski, Anna Sienicka, Magda Skiba, Małgorzata Urbańska, Paweł Wolak 

Spektakl rekomendowany widzom od 13. roku życia. Szczególnie polecany uczniom klasy VII i VIII szkoły podstawowej oraz szkół średnich.

Maciej Podstawny (ur. 1978), reżyser i dramaturg, czasami fotograf i reżyser świateł. Absolwent krakowskiej PWST i filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współautor i reżyser głośnego spektaklu „Wyspa Jadłonomia” (2022) w stołecznym Teatrze Studio, ostatnio zrealizował także „Unistuste Saar” (Island of Dreams) w estońskim Teatrze Vaba Lava w Tallinie/Narvie i „Bankructwo małego Dżeka” wg Korczaka w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Wcześniej współpracował m.in. z Teatrem Dramatycznym w Warszawie („Krety i rajskie ptaki” wg Różewicza), Teatrem Polskim w Poznaniu („Ocalenie” wg Gorkiego i Tarkowskiego), z Teatrem im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu (w którym pełnił funkcję dyrektora artystycznego w latach 2015-18) i z Teatrem Narodowym w Warszawie w cyklu performatywnych czytań poetyckich „Wielcy niepoważni”. Jako dramaturg współpracował z Anną Obszańską przy spektaklach łączących teatr ruchu z teatrem dramatycznym: „Giselle, tańcz!” (Teatr Współczesny w Szczecinie) i „Straszny dwór” (Stary Teatr w Krakowie).

Za „Przełamując fale” wg Larsa von Triera otrzymał nagrodę główną 4. Festiwalu m-teatr, a za spektakl „Synek” – śląską Złotą Maskę. Jest autorem i współautorem nagradzanych przedstawień i projektów teatralnych dla dzieci i młodzieży, m.in. „Łaumy, czyli czarownicy” (Wałbrzych) i „Niekończącej się opowieści” (Teatr Rampa w Warszawie) w reżyserii Magdaleny Miklasz oraz reżyserem „Królowej śniegu” (Teatr Nowy w Zabrzu; realizacja nagrodzona Złotą Maską w 2021 roku).

Laureat – wspólnie z Dorotą Kowalkowską – Nagrody Specjalnej 26. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za spektakl „Greta i ostatni Wieloryb” – „za konsekwentne wprowadzanie w przestrzeń szkolną teatru o wysokich walorach artystycznych, podejmującego z młodym widzem rozmowę o współczesnym świecie”.

https://www.teatr.legnica.pl/