Po kilku latach nieobecności Agata Duda-Gracz powraca do Teatru Śląskiego w Katowicach z nowym, długo oczekiwanym spektaklem.
fot. mat. prasowy
Po monumentalnym Odysie i świniach, czyli opowieści mitomana artystka ponownie sięga po postać, która wymyka się prostym definicjom i łatwym ocenom. Tym razem na scenie pojawi się Caravaggio – geniusz i buntownik, malarz, którego twórczość na zawsze odmieniła historię sztuki europejskiej.
Nowy spektakl Dudy-Gracz “Między nogami Leny, czyli “Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny” według Caravaggia” to teatralny portret człowieka balansującego na granicy świętości i grzechu, piękna i brzydoty, światła i mroku. To opowieść o artyście, który sam stał się swoim największym dziełem – pełnym pasji, gniewu i niepokoju. W swojej inscenizacji Duda-Gracz – jak zawsze – nie rekonstruuje biografii, lecz rozbiera ją na czynniki pierwsze, tworząc poetycki, wizualny esej o naturze twórczości i destrukcji.
Realizatorzy:
Reżyseria, tekst, scenografia i kostiumy – Agata Duda-Gracz
Reżyseria światła – Katarzyna Łuszczyk
Muzyka – Łukasz Wójcik
Obsada:
Nina Batovska, Aleksandra Bernatek, Jakub Fret, Marcin Gaweł, Karina Grabowska, Jan Jakubik, Natalia Jesionowska, Anna Kadulska, Paweł Kruszelnicki, Ewa Leśniak, Bartosz Roch Nowicki, Grzegorz Przybył, Agnieszka Radzikowska, Violetta Smolińska, Dawid Ściupidro, Krzysztof Wrona, Kateryna Vasiukova.
Premiera: piątek, 23 stycznia 2025, godz. 19:00
Kolejne pokazy: 24 stycznia (sobota, 19:00), 25 stycznia (niedziela, 17:00), 27 stycznia (wtorek, 19:00), 28 stycznia (środa, 19:00)
Spektakle Agaty Dudy-Gracz to osobny gatunek teatralny – malarskie, sensualne widowiska, w których obraz i dźwięk tworzą wspólnie emocjonalny język przekraczający słowo. W tym spektaklu artystka powraca do tematów obsesyjnie obecnych w jej twórczości: cielesności, winy, świętości i sztuki jako aktu ocalenia.
Duda-Gracz nie portretuje Caravaggia jako mitu, lecz jako człowieka – pełnego sprzeczności, niedoskonałości, przerażająco bliskiego współczesności. Jej teatr, jak zawsze, jest malarski nie tylko w formie, ale i w myśleniu o świecie: zderza sacrum z profanum, żarliwość z ironią, tworząc świat, w którym piękno nie istnieje bez brudu, a światło bez cienia.
