Dr Tomasz Makowski – dyrektor Biblioteki Narodowej – został wybrany przewodniczącym Światowej Konferencji Dyrektorów Bibliotek Narodowych (CDNL), skupiającej ponad 100 instytucji z całego świata. To historyczny moment – po raz pierwszy Polak obejmuje to prestiżowe stanowisko.
Jak sam wspomina:
„Pierwsze gratulacje i kwiaty tuż po ogłoszeniu wyboru na szefa CDNL otrzymałem od Bożeny Żelazowskiej i Ingridos Veliutės, wiceminister kultury Polski i Litwy oraz obu delegacji, którym przewodniczyły. Tak się złożyło, że w tym czasie brałem udział w posiedzeniu międzyrządowej Polsko-Litewskiej Grupy Ekspertów do spraw Zachowania Dziedzictwa Kulturowego.”
Ten symboliczny moment – uhonorowanie nowego przewodniczącego podczas polsko-litewskich rozmów o dziedzictwie – podkreśla, że kultura nie zna granic. A teatr, podobnie jak biblioteka, pełni kluczową rolę w jego ochronie i reinterpretacji.
Jak biblioteka i teatr mogą współdziałać?
Choć pozornie odległe, instytucje teatru i biblioteki narodowej łączy wspólna misja: zachowywanie, upowszechnianie i reinterpretowanie dziedzictwa kulturowego.
Literatura dramatyczna – arcydzieła klasyki (Mickiewicz, Szekspir, Wyspiański) to wspólne pole działania dla bibliotekarzy i reżyserów.
Nowe media i digitalizacja – Biblioteka Narodowa jako lider digitalizacji może wspierać teatr w archiwizacji spektakli, scenariuszy i zapisów prób.
Wydarzenia edukacyjne – wspólne cykle spotkań z pisarzami, dramatopisarzami, reżyserami, czytania performatywne i wystawy tematyczne w przestrzeni bibliotek.
Wybór Makowskiego nastąpił podczas międzynarodowego spotkania, w którym uczestniczyli przedstawiciele Polski i Litwy – krajów, które od lat prowadzą dialog o wspólnym dziedzictwie.
Co to oznacza dla polskiej kultury?
- Wzmocnienie pozycji Polski w światowej debacie o kulturze
- Nowe możliwości współpracy między instytucjami – także teatralnymi
- Promocja polskiego dorobku literackiego i dramatycznego na forum
Teatr i biblioteka – wspólna misja
Warto dziś na nowo pomyśleć o relacji między sceną a księgozbiorem. Obie przestrzenie łączy wyobraźnia, tekst, interpretacja i pamięć. Wspólny projekt teatralno-biblioteczny? A może czytanie dramatów z archiwalnych zasobów BN w nowej interpretacji reżyserów młodego pokolenia? Sukces dr Tomasza Makowskiego pokazuje, że czas kultury zespolonej – właśnie nadszedł.
fot. zdjęcie pochodzi ze strony Biblioteki Narodowej
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
