O spektaklu “Prezent” Phila Olsona w reż. Anety Groszyńskiej-Kąckiej w Teatrze Komedia w Warszawie pisze Paulina Sygnatowicz.
fot. Marek Zimakiewicz
„Prezent” w reżyserii Anety Groszyńskiej-Kąckiej z warszawskiego Teatru Komedia balansuje między komedią a melodramatem. Bawi, wzrusza, ale chwilami tonie w amerykańskich banałach.
Amerykanin Phil Olson, autor dziewiętnastu sztuk, które doczekały się łącznie ponad sześciuset wystawień w jedenastu krajach, tworzy historię w wyraźnie amerykańskim tonie. Sama fabuła, mimo obecności plot twistu, pozostaje przewidywalna. Oto typowa, dobrze sytuowana amerykańska rodzina spotyka się jedenaście miesięcy po śmierci matki (Katarzyna Figura), by świętować sześćdziesiąte urodziny ojca (Marek Kalita). Do rodzinnego domu wraca skłócona z ojcem i mająca problemy z panowaniem nad gniewem Kat (Agnieszka Skrzypczak), która po namowie terapeuty i… sędziego decyduje się wziąć udział w uroczystości. Niespodziewanie pojawia się też duch zmarłej matki, uwięzionej w luterańskim czyśćcu. By się z niego wydostać, musi uporządkować rodzinne sprawy – choć sama nie wie dokładnie jakie. Widzi ją tylko Kat, która niechętnie, ale jednak postanawia pomóc matce w tej misji.
„Prezent” przypomina teatralną wersję amerykańskich poradników pseudopsychologicznych: rodzinne relacje są trudne, komunikacja zawodzi, a żale z dzieciństwa rzutują na dorosłe życie. Do tego każdy przechodzi żałobę na swój sposób. Pierwszy akt pełen jest komediowego wdzięku, który podkreślają obliczone na rozbawienie widowni sceny ze wścibską sąsiadką, w której rolę z dużą swobodą wciela się Robert Ostolski. W drugiej części spektakl zmienia się w wyciskający łzy dramat obyczajowy. Całość traci komediową lekkość, nie zyskując jednak psychologicznej głębi.
Najmocniejszym punktem spektaklu są role kobiece. Agnieszka Skrzypczak w roli Kat jest bardzo prawdziwa – w złości, ironii, ale i bezbronności. Julia Banasiewicz jako druga z sióstr udanie pokazuje przemianę bohaterki – od stereotypowej, powierzchownej dziewczyny pracującej jako kelnerka po obrotną kobietę biznesu. Katarzyna Figura jako duch matki balansuje między troską a potrzebą kontroli, miłością do bliskich i egocentryzmem. Paulina Holtz buduje wyrazistą, nieco przerysowaną, ale trafnie osadzoną w konwencji postać Trish – nowej partnerki ojca, która opiekowała się matką w ostatnich chwilach jej życia.
Na tym tle słabiej wypada Marek Kalita jako ojciec. Jego zblazowany i wyluzowany, bardzo amerykański ton, utrzymany przez cały spektakl, sprawia, że relacja z córkami traci wiarygodność. Bezosobowo wypada również Filip Lipiecki jako Kevin – zakochany w Kat przyjaciel rodziny.
„Prezent” to sprawnie wyreżyserowany spektakl, łączący komedię obyczajową z refleksją o żałobie i rodzinnych relacjach. Chwilami zbyt dosłowny, momentami przewidywalny, ale w swojej prostocie szczery. Dla jednych będzie stanowić dobrą rozrywkę, innych pozostawi z intelektualnym niedosytem.
