3 listopada o godz. 19.00 w Teatrze Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie odbędzie się spotkanie z Aleksandrą Konieczną, jedną z najbardziej cenionych polskich aktorek teatralnych i filmowych, trzykrotną laureatką Polskich Nagród Filmowych Orły.
fot. Magda Hueckel
Artystka, która w latach 1990–2000 należała do zespołu Dramatycznego, będzie bohaterką kolejnego wieczoru z cyklu „Halina i jej siostry”. Rozmowę poprowadzi Anna Sańczuk.
Spotkanie będzie okazją do przypomnienia dziesięciu lat pracy Aleksandry Koniecznej w Teatrze Dramatycznym, jej najważniejszych ról i współpracy z reżyserami, którzy w latach dziewięćdziesiątych zmieniali oblicze polskiego teatru. Wśród nich znaleźli się Piotr Cieplak, Krzysztof Warlikowski, Grzegorz Jarzyna i Krystian Lupa. Każde z tych spotkań przyniosło aktorce odmienne doświadczenia artystyczne, a przedstawienia, w których uczestniczyła, zajmują dziś ważne miejsce w historii polskiej sceny.
Aleksandra Konieczna ukończyła warszawską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w 1988 roku. Studiowała pod opieką Jana Englerta, u którego występowała jeszcze w przedstawieniach dyplomowych opartych na twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza. Po studiach rozpoczęła pracę w Teatrze Współczesnym, jednak szybko zdecydowała się na zmianę. Wyjechała do Paryża, gdzie studiowała antropologię. Do Warszawy wróciła na początku lat dziewięćdziesiątych.
Z Teatrem Dramatycznym związała się w okresie, gdy scena ta przechodziła istotne przemiany repertuarowe i artystyczne. Wystąpiła między innymi w przedstawieniu „Ach, Combray…” według Marcela Prousta w reżyserii Macieja Prusa. Grała także w „Weselu u drobnomieszczan” Bertolta Brechta, „Weselu” Antoniego Czechowa i „Szóstym stopniu oddalenia” Johna Guare w reżyserii Piotra Cieślaka oraz w „Letnikach” Maksyma Gorkiego przygotowanych przez Pawła Wodzińskiego.
Szczególne miejsce w jej dorobku zajmuje współpraca z Piotrem Cieplakiem. W 1994 roku wystąpiła w jego „Historyi o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim”, jednym z przedstawień, które przyniosły reżyserowi uznanie krytyki i publiczności. Pracowała z nim również przy „Wyprawach krzyżowych”.
W kolejnych latach Konieczna uczestniczyła w realizacjach, które zapowiadały nowy etap polskiego teatru. W „Elektrze” Sofoklesa w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego z 1997 roku zagrała Chrysotemis. Rok później wystąpiła jako Benita w „Niezidentyfikowanych szczątkach ludzkich i prawdziwej naturze miłości” Brada Frasera w reżyserii Grzegorza Jarzyny. W 1999 roku stworzyła postać Penelopy w „Powrocie Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, wyreżyserowanym przez Krystiana Lupę.
Po odejściu z Dramatycznego aktorka kontynuowała współpracę z Grzegorzem Jarzyną w Teatrze Rozmaitości, późniejszym TR Warszawa. Wystąpiła w „Uroczystości”, „Zaryzykuj wszystko”, „2007: Macbeth” oraz „Męczennikach”. W spektaklu „2007: Macbeth” stworzyła postać Lady Macbeth, jedną z ważnych ról w swojej teatralnej karierze.
Pracowała także z Krystianem Lupą przy „Wymazywaniu” według Thomasa Bernharda oraz „Stosunkach Klary” Dei Loher. Istotnym doświadczeniem okazało się spotkanie z niemieckim reżyserem René Polleschem. Konieczna wystąpiła w jego przedstawieniach „Ragazzo dell’Europa” i „Jackson Pollesch”, opartych na szczególnym sposobie pracy z aktorem, językiem i sceniczną improwizacją.
Aleksandra Konieczna rozwijała również działalność reżyserską. W TR Warszawa przygotowała „Tlen” Iwana Wyrypajewa oraz „Helenę S.” Moniki Powalisz. Reżyserowała także „Imieniny” Marka Modzelewskiego, „Pajęczą sieć” i „I nie było już nikogo” Agathy Christie oraz przedstawienia inspirowane literaturą dziecięcą, między innymi „Dziewczynkę z zapałkami” i „Alicję po drugiej stronie”.
Ważną częścią jej dorobku pozostaje Teatr Telewizji, z którym współpracuje od końca lat osiemdziesiątych. Wystąpiła w kilkudziesięciu realizacjach, między innymi w „Wilkach w nocy” w reżyserii Gustawa Holoubka, „Historii” Grzegorza Jarzyny i „Skazie” Marcina Wrony. Za rolę Sary Coleman w ostatnim z tych przedstawień otrzymała wyróżnienie aktorskie na festiwalu „Dwa Teatry”.
Szerokiej publiczności Aleksandra Konieczna znana jest również z kina i telewizji. Przełomem w jej karierze filmowej okazała się rola Zofii Beksińskiej w „Ostatniej rodzinie” Jana P. Matuszyńskiego z 2016 roku. Kreacja przyniosła jej nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz Polską Nagrodę Filmową Orzeł.
Kolejne Orły otrzymała za rolę Igi Cembrzyńskiej w „Jak pies z kotem” Janusza Kondratiuka oraz za kreację Lidii w „Bożym Ciele” Jana Komasy. Wystąpiła także w filmie „Sweat” Magnusa von Horna, za który została nagrodzona na festiwalu w Gdyni. Telewidzowie od lat oglądają ją również w serialu „Na Wspólnej”, gdzie wciela się w Honoratę Leśniewską.
Pod koniec 2024 roku Aleksandra Konieczna dołączyła do zespołu Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Powrót do stałej pracy scenicznej nastąpił po kilkuletnim okresie, w którym aktorka koncentrowała się przede wszystkim na filmie.
W lutym 2025 roku wystąpiła w „Wiśniowym sadzie” według Antoniego Czechowa w reżyserii Pawła Łysaka. Zagrała Szarlottę, której postać w tej inscenizacji zyskała szczególne znaczenie. Przedstawienie podejmuje temat odpowiedzialności za przeszłość, przemocy i rozpadu dotychczasowego porządku.
W rozmowie z Polską Agencją Prasową Konieczna przyznała, że po latach zatęskniła za wspólnotą teatralną i codziennym kontaktem z ludźmi, z którymi może rozmawiać o sprawach wykraczających poza zwykłe zawodowe obowiązki. Opowiadała również o silnym przywiązaniu do dawnego zespołu TR Warszawa i poszukiwaniu miejsca, w którym mogłaby ponownie pracować na stałe.
Od 2019 roku Aleksandra Konieczna zajmuje się także pracą pedagogiczną, prowadząc zajęcia ze studentami Wydziału Aktorskiego Szkoły Filmowej w Łodzi.
Listopadowe spotkanie w Teatrze Dramatycznym będzie więc okazją do rozmowy o niemal czterech dekadach pracy artystycznej, o przemianach polskiego teatru, relacjach z reżyserami i doświadczeniach aktorki, która uczestniczyła w powstawaniu wielu znaczących przedstawień ostatnich dziesięcioleci.
Cykl „Halina i jej siostry” powstał w związku z przypadającą w 2025 roku setną rocznicą urodzin Haliny Mikołajskiej, wybitnej aktorki, reżyserki i działaczki opozycji demokratycznej, związanej z historią Teatru Dramatycznego.
Bohaterkami spotkań są artystki, których biografie zawodowe splatają się z dziejami tej sceny. Rozmowy poświęcone są ich rolom, artystycznym wyborom, współpracy z reżyserami oraz doświadczeniom pracy w teatrze na przestrzeni kolejnych dekad.
Spotkania prowadzi Anna Sańczuk, dziennikarka, historyczka sztuki, autorka podcastów i programów poświęconych kulturze. Patronem cyklu jest „Vogue Polska”.
Horyzonty / Halina i jej siostry / Aleksandra Konieczna
3 listopada 2026 roku, godz. 19.00
Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka w Warszawie
Pałac Kultury i Nauki, pl. Defilad 1
Prowadzenie: Anna Sańczuk
