O spektaklu „Degustacja” Ivana Calbéraca w reż. Jakuba Przebindowskiego w Teatrze Kwadrat w Warszawie pisze Wiesław Kowalski.
fot. Krzysztof Bieliński/Teatr Kwadrat
W paryskiej winotece krzyżują się odmienne światy. Komedia Ivana Calbéraca w reżyserii Jakuba Przebindowskiego ukazuje relacje, wybory i codzienne napięcia między bohaterami, a sceniczna degustacja wina staje się metaforą smakowania życia.
Nowa sztuka Teatru Kwadrat wychodzi poza utarte schematy komedii romantycznej i typowe historie o zdradach czy małżeńskich perypetiach. Akcja toczy się w paryskiej winotece, wypełnionej regałami z winem i szampanem oraz telebimem, który współtworzy sceniczne otoczenie. Na scenie znajduje się też czarna tablica, na której kredą zapisano nazwy trunków i ich ceny. Scenografia Wojciecha Stefaniaka oraz kostiumy Anny Poniewierskiej tworzą realistyczne tło miejsca akcji, a jednocześnie pozwalają odbierać przedstawienie w wymiarze symbolicznym – degustacja wina staje się metaforą odkrywania doświadczeń, badania relacji i smakowania życia w pełni.
Głównymi bohaterami są Jacques (Tomasz Schimscheiner), właściciel kameralnej winiarni, oraz Hortense (Katarzyna Glinka), emanująca wdziękiem aktywistka. Ich pierwsze spotkanie, a następnie kolejne interakcje podczas warsztatu degustacji, prowadzą do konfrontacji odmiennych temperamentów i szeregu nieoczekiwanych wydarzeń. Do grona postaci dołącza młody chłopak Steve (Jan Butruk), wywodzący się ze środowisk przedmieść i blokowisk, w kontraście do miejskiej elity. W opowieści pojawiają się także lekarz i właściciel księgarni, co poszerza spektrum francuskiego społeczeństwa.
Komediowa forma spektaklu pozwala przyjrzeć się zagadnieniom głębszym niż standardowe wątki rozrywkowe. Przebaczenie dawnych błędów, poszukiwanie życiowych szans i budowanie więzi między postaciami tworzą trzon opowieści. W narrację wpleciono także wątki rodzicielstwa, macierzyństwa, decyzji związanych z in vitro oraz prawa kobiet do wyboru, w tym nagły wyjazd Hortense do Hiszpanii, tworząc wielowymiarowy obraz współczesnych dylematów osobistych i społecznych.
Tomasz Schimscheiner w roli Jacquesa sięga po środki komediowe wypracowane w Teatrze Kwadrat i Kamienicy, lecz wykorzystuje je w nowych sytuacjach i w interakcjach z różnymi postaciami. Spotkania bohaterów odsłaniają bogactwo charakterów i postaw, a jednocześnie pozwalają zgłębić codzienne doświadczenia: relacje, dialogi i próby wzajemnego zrozumienia.
Spektakl korzysta z projekcji obrazujących proces uprawy winorośli i produkcji wina. Sceniczne próbowanie trunków staje się symbolem smakowania życia, odkrywania codziennych chwil i obserwowania otaczającego świata; obejmuje zarówno wino, jak i życie – jest próbą doświadczania chwil, spotkań z ludźmi oraz własnych emocji.
Akcja koncentruje się na próbach zbliżenia Jacquesa i Hortense, a obecność Steve’a wprowadza nieprzewidziane komplikacje. Relacje bohaterów z innymi postaciami kreują dynamiczny rytm scen, w których humor i elementy dramatyczne wzajemnie się przenikają.
Sztuka łączy elementy francuskiej komedii z wnikliwą obserwacją codzienności, ukazując różnorodność zachowań, przekonań i światopoglądów oraz sposoby odnajdywania przez ludzi swojego miejsca w relacjach, w sobie samych i w otaczającym świecie.
