W Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie dobiegają końca próby do „Don Giovanniego”.
fot. Zuzanna Mazurek
Klasyczna opera Mozarta i Lorenza Da Ponte staje się w tej realizacji materiałem do analizy współczesnych relacji, pragnień i napięć, które ujawniają się między ludźmi, gdy próbują określić swoje oczekiwania wobec bliskości. Cezary Tomaszewski wykorzystuje operę nie jako zamknięty kanon, lecz jako żywy tekst, który reaguje na wrażliwość młodych wykonawców.
Reżyser od lat działa na styku teatru, opery i performance’u. Po głośnym wiedeńskim debiucie – „Wesołej wdówce” Lehára, obsadzonej polskimi pracownicami sprzątającymi, szeroko komentowanej przez Theater Heute i Falter – stworzył w Polsce własny język pracy z muzyką klasyczną. Współpraca z Capella Cracoviensis zaowocowała cyklem teatralno-muzycznych projektów, w których opera przenika się z działaniem performatywnym i dokumentalnym. Tomaszewski realizował „Amadigi di Gaula” Händla, „Orfeusza i Eurydykę” Glucka, „Halkę wileńską” Moniuszki, „Così fan tutte” Mozarta, „The Fairy Queen” Purcella, a także sceniczne wersje „Requiem” Mozarta, „Niemieckiego Requiem” Brahmsa oraz „Podróż zimową” Schuberta. W 2023 r. debiutował w Theater an der Wien operą „Les martyrs” Donizettiego; spektakl został zarejestrowany dla austriackiej telewizji.
Jego doświadczenie w pracy z ciałem, rytmem i muzycznym impulsem okazuje się kluczowe w kontekście dyplomu. Studenci Wydziału Aktorskiego pracują w systemie, który wymaga od nich jednocześnie precyzji muzycznej, odwagi aktorskiej i zdolności analitycznej. „Don Giovanni” w tej odsłonie nie rekonstruuje Mozartowskiego mitu o libertynie; raczej przygląda się temu, jak kultura pożądania funkcjonuje dzisiaj i jak młode pokolenie próbuje ją nazwać. Aktorzy wnoszą własną wrażliwość – często nacechowaną świadomością emocjonalną i doświadczeniem pokoleniowej autorefleksji – co pozwala wydobyć z klasyki wciąż pulsujące pytania o granice.
W realizacji Tomaszewskiego muzyka Michała Leśniaka, przygotowanie wokalne Anny Serafińskiej, scenariusz Eliasza Niezgody i światło Jędrzeja Jęcikowskiego tworzą ramę, w której młodzi aktorzy mogą pracować nad sceniczną obecnością, napięciem, rytmem i relacją z partnerem. To dyplom, który sprawdza nie tylko kompetencje techniczne, lecz także umiejętność interpretacji tekstu i świadomego budowania postaci.
W obsadzie: Martyna Burchała, Karol Jankiewicz, Mary Pawłowska, Urszula Rossowska i Marta Noemi Tabęcka. Każdy z nich mierzy się z inną odmianą pragnienia wpisaną w Mozartowski dramat – nie tyle jako rolą do wykonania, ile jako materiałem, który odsłania wewnętrzne napięcia i sprzeczności współczesnego doświadczenia.
Premiera będzie wydarzeniem ważnym nie tylko dla Akademii Teatralnej. Tomaszewski, przyzwyczajony do pracy w operach, instytucjach dramatycznych i na festiwalach międzynarodowych, wnosi do procesu dydaktycznego myślenie o teatrze jako o miejscu, w którym forma nie jest celem, lecz skutkiem wspólnego myślenia. „Don Giovanni” – w jego interpretacji – staje się polem rozmowy o tym, czego szukamy w miłości, jak zmienia się nasze myślenie o wolności i jakie konsekwencje niosą za sobą niespełnione oczekiwania wobec innych.
Premiera: 18 grudnia, godz. 19.00 w Teatrze Collegium Nobilium (ul. Miodowa 22/24)
Kolejne pokazy:
19 grudnia, godz. 19.00
20 grudnia, godz. 19.00
7 stycznia, godz. 19.00
8 stycznia, godz. 19.00
9 stycznia, godz. 19.00
10 stycznia, godz. 19.00
Mozart / Da Ponte
„Don Giovanni”
Twórcy:
Reżyseria, ruch sceniczny, przestrzeń – Cezary Tomaszewski
Scenariusz – Eliasz Niezgoda
Aranżacje i muzyka – Michał Leśniak
Przygotowanie wokalne – Anna Serafińska
Reżyseria światła – Jędrzej Jęcikowski
Obsada (Wydział Aktorski AT):
Martyna Burchała
Karol Jankiewicz
Mary Pawłowska
Urszula Rossowska
Marta Noemi Tabęcka
