W sobotę (18 października) na Scenie Szekspirowskiej TP w Szczecinie odbędzie się premiera „Pilch/Dzienniki” w reż. Artura Więcka „Barona”.
fot. Joanna Gałuszka / Teatr Polski w Szczecinie
„Pilch/Dzienniki” to pierwsza w Polsce adaptacja „Dzienników” Jerzego Pilcha i jednocześnie poetycko-biograficzna opowieść o życiu Jerzego Pilcha. Ten jeden z najwybitniejszych, współczesnych pisarzy polskich słynął z zadziornego i odważnego spojrzenia na świat, nieprzeciętnego poczucia humoru i dystansu do siebie samego. W „Dziennikach” napisał: „Całymi latami marzyłem o byciu literackim urzędnikiem, a przyrosła mi cyganeryjna gęba lekkoducha, bankietowicza i Bóg wie kogo”.
– Nasz spektakl to taki trochę przelot przez głowę, wyobraźnię i życie Pilcha, stąd też pojawiają się ważne dla niego postaci. Choć oczywiście w kilku tomach „Dzienników” było ich dużo więcej. Tyle, że niektóre osoby są dzisiaj bardzo słabo rozpoznawalne, stąd celowo zrezygnowaliśmy z ich obecności w scenariuszu. Ale, niczym w kartotece Różewicza, pojawiają się na scenie najważniejsze dla Pilcha znajomości, choćby z czasów studiów – jak poeta Bronek Maj, czy profesorowie Marian Stala i Jan Błoński. Są ważni dla niego pisarze, jak Schulz czy Gombrowicz, Milva się pojawia, by zaśpiewać i pogawędzić z Jurkiem o kobietach. Jest i młody Pilch, i jego babka Czyżowa, jest oczywiście jego neurotyczna matka i ojciec – heros, jak zwykle w olimpijskiej formie. No i jest choroba, niestety – opowiada reżyser spektaklu, Artur Więcek „Baron”. – Immanentną cechą Pilcha – mimo tych wszystkich upadków i dziur, w które wpadał i które go zasysały, mimo jego problemu z alkoholem i choroby, a zwłaszcza w chorobie – była jakaś jasność. Ja tę jasność wywodzę z jego poczucia humoru. Po prostu on był niezwykle błyskotliwym człowiekiem, obdarzonym wspaniałym, nieprzeciętnym humorem. Humor Pilcha to był właściwie jego sposób patrzenia na świat. W tym upatruję właśnie tego, że on nie do końca wpisywał się w to nasze polskie narzekactwo, w takie babranie się wyłącznie w winach, grzechach i smutkach. Jemu polska martyrologia była obca. On bardzo często wyszydzał tego rodzaju postawy, ale też potrafił o tym pisać w sposób bardzo głęboki i przejmujący. On się nie wpisywał w czytelne podziały i wojenki polityczne. Zawsze starał się być nieco pod prąd, zajrzeć pod spód zjawisk, a nie okładać się w dyskusjach maczugą czy innym cepem. Choć, jak brał kogoś na cel, to oczywiście umiał bardzo dotkliwie i boleśnie przyłożyć. Był zajadłym felietonistą.
Twórcy spektaklu:
scenariusz: Agata Dąbek, współpraca Artur Więcek „Baron”
reżyseria: Artur Więcek „Baron”
scenografia: Łukasz Błażejewski, współpraca Emilia Sarga
kostiumy: Emilia Sarga
ruch sceniczny: Maria Bijak
projekcje wideo: Tomasz Głodek
asystent reżysera: Przemysław Żychowski
inspicjentka: Julia Karol
W roli Jerzego Pilcha – Sławomir Kołakowski.
W pozostałych rolach występują:
MŁODY PILCH
Marcin Sztendel
CHOROBA
Katarzyna Sadowska
MATKA
Olga Adamska
OJCIEC/CAMUS
Adam Zych
BABKA CZYŻOWA
Katarzyna Bieschke-Wabich
PAN TRĄBA
Jacek Piotrowski
OSIECKA / NIEZNANA MUZA / PRICE / PIELĘGNIARKA 1
Ewelina Poźniak
CZYŻEWSKA / INSTRUKTORKA / PIELĘGNIARKA 2
Joanna Pasternak
MŁODA KOBIETA / KASKADERKA / PIELĘGNIARKA 3 / MILVA / DZIENNIKARKA
Paulina Janczak
MARIAN S. / SCHULZ
Karol Olszewski
BRONEK MAJ / GOMBROWICZ
Piotr Biernat
BŁOŃSKI / A. M. / ONLY
Przemysław Żychowski
