Młody teatr litewski jest dziś uważany za jeden z najciekawszych i najbardziej nowatorskich w Europie.
TR zaprezentuje spektakle:
14. 10 – „Chroma” Naubertasa Jasinskasa i Maksyma Teteruka – historia o relacji dojrzałego pisarza z młodym mężczyzną inspirowana „Śmiercią w Wenecji” Thomasa Manna oraz życiem i twórczością brytyjskiego filmowca Dereka Jarmana.
Słowo „chroma” pochodzi ze starożytnej greki i oznacza kolor. Termin ten odnosi się do nasycenia barwy, czyli jej intensywności i stopnia oddalenia od szarości.
„Chroma” to opowieść o relacji między starzejącym się pisarzem, który utracił wiarę w moc słowa, i młodym mężczyzną, będącym dla niego ucieleśnieniem piękna. Poszukując nowych sposobów wyrazu pisarz zaczyna filmować rzeczywistość i zyskuje nadzieję na to, że uda mu się uchwycić to, czego nie jest już w stanie wyrazić słowami. Twórcy_twórczynie spektaklu stawiają pytanie o to, jak wyrażać pragnienie w świecie zdominowanym przez porządek heteronormatywny, coraz częściej starający się wyciszyć queerowe głosy. Spektakl inspirowany jest „Śmiercią w Wenecji” Thomasa Manna oraz życiem i twórczością brytyjskiego filmowca Dereka Jarmana.
więcej: https://trwarszawa.pl/program/chroma/
15. 10. – „Dance for a cigarette and the best friend” Grety Grinevičiūtė to taneczna opowieść o przyjaźni, która mimo upływu czasu i dzielących przyjaciółki odległości bywa jedną z najsilniejszych i najtrwalszych.
W swoich pracach choreografka Greta Grinevičiūtė skupia się na jednym konkretnym lub abstrakcyjnym obiekcie albo na bliskiej osobie i jej wyobrażeniu czy wspomnieniu. W pracy „Dance for a cigarette and your best friend” (pl. Taniec dla papierosa i najlepszej przyjaciółki) analizuje zjawisko przyjaźni, która mimo upływu czasu i dzielących przyjaciółki odległości bywa jedną z najsilniejszych i najtrwalszych.
Przyjaźń często przecież trwa, towarzysząc rozpadowi lub narodzinom innych relacji. Wpływa na to, kim jesteśmy i jak się zmieniamy. Bo – jak mówi choreografka – w przyjaźni oddalamy się od siebie i zbliżamy, dopuszczamy i odsuwamy innych, odsłaniamy się, okazujemy wrażliwość, czasem pojawia się zazdrość, ale zawsze pozostajemy w relacji.
więcej: trwarszawa.pl
16. 10. – „Tremolo” Laury Kutkaitė – odważny i poruszający spektakl o seksualnej przyjemności, ale także lęku, o kobiecej cielesności, seksualności i mechanizmach samooceny.
Tremolo (z włoskiego: drżenie) – termin muzyczny oznaczający wielokrotne, szybkie powtarzanie jednego dźwięku, interwału lub akordu. Może być interpretowany jako drżenie z przyjemności lub ze strachu. Strachu przed niemożnością spełnienia społecznych oczekiwań związanych z przyjemnością seksualną. Strachu przed tym, że ucieleśniamy cudze oczekiwania i nawet tego nie zauważamy.
„Tremolo” to spektakl o seksualnej przyjemności. Reżyserka decyduje się na formę wykładu performatywnego i przygląda tematom związanym z kobiecą cielesnością, seksualnością i mechanizmami samooceny. Opierając swój research na badaniach naukowych, zestawia je z dokumentalnymi historiami osób identyfikujących się jako kobiety.
więcej: https://trwarszawa.pl/program/tremolo/
Zapraszamy na spotkanie ze światem litewskich twórców, którzy wyznaczają nowy kierunek dla europejskiej sceny.