Nowy sezon 2025/2026 w Teatrze Współczesnym w Szczecinie
Więcej światła: nowy sezon w Teatrze Współczesnym.
fot. Teatr Współczesny Szczecin




Więcej światła: nowy sezon w Teatrze Współczesnym.
fot. Teatr Współczesny Szczecin
Narastające radykalizmy polityczne coraz ciaśniej zamykają nas w swoich „bańkach”. Tożsamościowo-narodowe usztywnienie, klimatyczna krótkowzroczność, trudności komunikacyjne i brak przestrzeni na dobrostan. Ciągle przybywa tematów i zjawisk, które zaciemniają nam obraz, zawężając pole widzenia, zatrzymując horyzont tuż przy czubku nosa.
Szukanie rozwiązań odkładamy na bliżej nieokreślone „później” albo poddajemy się z poczuciem, że „i tak nic się nie zmieni”. Czasem przeszkodą bywa zwykła wygoda czy lenistwo. Powtarzane wymówki zamieniają się w przyzwyczajenia, które ciążą jak kula u nogi.
Tylko jak, w coraz gęstszej ciemności, wyznaczyć kierunek i przestać udawać, że „nic się nie dzieje”?
Biorąc jako przewodnie – rzekome ostatnie słowa Johanna Wolfganga von Goethego – będziemy szukać iskier nadziei albo przyglądać się przyczynom, dla których nadzieja ta bywa zbyt słaba. W nowym sezonie spotkamy postacie, które wobec mroku starają się zachować jasny umysł, ale też i te, które uparcie zaciemniają nam obraz.
Na koniec, chciałbym przypomnieć fragment książki Rebeki Solnit „Nadzieja w mroku”, który zwraca uwagę na rolę wspólnoty i budowania więzi, pozwalających rozpraszać ciemności. Myślę, że to samo potrafi robić Teatr Współczesny w Szczecinie.
„Jak powrócić do walki o przyszłość? Myślę, że musimy mieć nadzieję – zaś nadzieja w tym znaczeniu, o którym tu mówię, nie jest nagrodą czy darem, ale czymś, co zdobywamy dzięki nauce, dzięki opieraniu się łatwej pokusie rozpaczy, czymś, co zdobywamy, kopiąc tunele, wybijając okna, otwierając drzwi i znajdując ludzi, którzy czynią podobnie”.
Michał Buszewicz
dyrektor artystyczny Teatru Współczesnego w Szczecinie
***
Sezon artystyczny 2025/2026 to sezon, w którym będziemy świętować nasze 50-lecie. Z tej okazji w dużym foyer teatru pojawi się obiekt artystyczny, odnoszący się do hasła sezonu: „Więcej światła”. Będzie to neon Anny Królikiewicz „In light I trust”.
„Słowa, które są osobistą deklaracją Anny wyrażoną w formie świecącego jasno neonu, stanowią parafrazę słynnej dewizy In God We Trust. (…) Anna Królikiewicz przygotowała własną interpretację słynnego cytatu – świecący białym światłem neon o prostym liternictwie tworzy napis IN LIGHT I TRUST, czyli wierzę w światło. Z jednej strony, praca Królikiewicz zawiera uniwersalne przesłanie, którego znaczenia moglibyśmy się doszukiwać już w poemacie O naturze Parmenidesa z Elei: światło dla greckiego filozofa – w odróżnieniu od mroku utożsamianego z nie-bytem i przekłamaniem – oznaczało prawdę. Światło naturalnie przenosi nas również do skojarzeń z oświeceniem,
z (samo)edukacją jako drogą do poznania samych siebie, samoświadomością, wyrazem dążenia
do doskonałości. Z drugiej strony zaś, jest to osobista deklaracja trójmiejskiej artystki – wszak wiele osób zna jej niespożytą energię i wyjątkowy élan vital, przejawiający się we wszystkich jej działaniach, część tego wewnętrznego światła Ania Królikiewicz emituje tą pracą”. – Piotr Stasiowski, kurator
Neon powstał 2018 roku w ramach 10. edycji gdańskiego festiwalu „Narracje”. Dziękujemy Instytutowi Kultury Miejskiej w Gdańsku za możliwość prezentacji tego dzieła w Szczecinie.
***
VERY IBSEN
tekst: Patrycja Kowańska, reżyseria: Dominika Knapik
premiera: październik 2025, Scena Nowe Sytuacje
Czarna komedia z elementami skandynawskiego horroru. Postaci zaczerpnięte z uniwersum ikonicznego norweskiego dramatopisarza Henrika Ibsena, spotykają się po śmierci ojca. To klasyczne figury dramatu rodzinnego: Matka, Ojciec, Córka, Syn, Żona, Mąż. Punktem wyjścia dla spektaklu
nie są konkretne dramaty autora, ale to, co po nich pozostaje: emocjonalne wzorce, język traumy – dziedziczony zarówno w domu, jak i w teatrze. Wspólnie prześledzimy skrywane tajemnice opakowane w wełniane norweskie swetry. Te, które gryzą najbardziej.
NIE CAŁUJ MNIE TERAZ
tekst: Julia Nowak, reżyseria: Olga Ciężkowska
premiera: listopad 2025, Duża Scena
Spektakl opowiada historię dwóch queerowych artystek i bojowniczek ruchu oporu – Claude Cahun
i Marcel Moore – które działały w trakcie niemieckiej okupacji wyspy Jersey. Wykorzystując swoje artystyczne doświadczenie, tworzyły ulotki, banery i graffiti, by podważać morale nazistowskich żołnierzy. Ich twórczy opór był tak skuteczny, że niemiecka policja podejrzewała o działalność wywrotową wywiad brytyjski.
Spektakl pokazuje, jak z pozycji pozornej bezsilności można podejmować wytrwałą walkę z systemem opartym na przemocy i dominacji. To opowieść o małych (ale znaczących) aktach odwagi, aktach politycznego nieposłuszeństwa, które przełamują bierność i bezradność wobec faszyzujących narracji.
POV: MASZ 12 LAT I PRZE*****E
tekst: Mariusz Gołosz, reżyseria: Agata Biziuk
premiera: listopad 2025, Teatr Mały
Spektakl prezentowany będzie w formacie „Teatr w klasie”.
„POV: masz 12 lat i prze****ne” to opowieść o Arku, za którego plecami ciągle skrada się Uporczywa Myśl w Głowie. Myśl, która towarzyszy mu cały czas, mimo że nie jest on najbardziej towarzyską osobą. Myśl nie odstępuje go na krok, jest z nim w każdej, najgorszej sytuacji. A przecież, kiedy ma się 12 lat, najgorsze sytuacje zdarzają się codziennie.
Spektakl w reżyserii Agaty Biziuk na podstawie dramatu Mariusza Gołosza porusza problem przemocy rówieśniczej. Arek jest zamkniętym w sobie chłopakiem, który większość czasu spędza, słuchając muzyki lub doświadczając bullyingu. Jego nieodłącznym towarzyszem jest stary kaseciak znaleziony
w piwnicy. Fragmenty zgranych z radia piosenek i składanek odziedziczonych po starszym kuzynie przestają go jednak interesować, gdy na jednej z kaset słyszy głos Ciemności. Chodź tutaj, chłopcze.
SZTUKA PROTESTU
tekst i reżyseria: Michał Buszewicz
premiera: luty 2026, Duża Scena
Przedstawienie przygotowywane wspólnie z osobami z grupy Ostatnie Pokolenie – międzynarodowego ruchu aktywistów ekologicznych, stosujących formy nieposłuszeństwa obywatelskiego na rzecz walki ze zmianami klimatycznymi. Będzie to praca dotycząca potrzeby bycia wysłuchanym w sprawach klimatu i szacunku dla planety. Spektakl powstanie zgodnie z zasadami zero waste.
PIĘKNY I KRÓTKI SPEKTAKL O KOMUNIKACJI
tekst i reżyseria: Piotr Wawer jr
premiera: marzec 2026, Scena Nowe Sytuacje
Prosimy o wyłączenie telefonów, pozostanie na swoich miejscach, zachowanie ciszy. Te ograniczenia mają stworzyć sytuację lepszej komunikacji na linii artyści – publiczność. Siadając na widowni zazwyczaj znamy je i rozumiemy czemu służą. A czy stając na scenie, aktorzy podlegają podobnym restrykcjom? Czy muszą mówić? Czy muszą mówić głośno? Składnie i fabularnie? Czy muszą się ruszać? Gestykulować? Stać w świetle? Co jest niezbędne do utrzymania sytuacji spektaklu
i porozumienia z widownią, a bez czego można się obejść?
Dzisiejsza komunikacja jest nadmierna, hałaśliwa, chaotyczna i egotyczna. A zarazem niewierząca
w samą siebie, potrzebująca usprawiedliwiania się tematem, ważnością, intensywnością. A może
nie musimy się usprawiedliwiać? Może wartością komunikacji jest sama komunikacja?
TRUMP. NA KRÓLEWSKIM SZLAKU
tekst: Elfriede Jelinek, dramaturgia i adaptacja: Joanna Bednarczyk, reżyseria: Paweł Miśkiewicz
premiera: maj 2026, Duża Scena
Spektakl na podstawie „Królewskiej drogi” oraz innych tekstów Elfriede Jelinek, laureatki Literackiej Nagrody Nobla, poświęconych postaci Donalda Trumpa. Reżyserii podejmie się Paweł Miśkiewicz, z sukcesem wystawiający teksty austriackiej pisarki. Będzie to pierwsza realizacja reżysera na szczecińskiej scenie.
MOZAIKA
tekst i reżyseria: Eugenia Balakireva
premiera: maj 2026, Scena Nowe Sytuacje
Pewnej nocy mężczyzna wyrusza nad Odrę, by przemyśleć swoje życie.
Spektakl oparty na treściach z trzech książek, opowiadających o historii Ziem Uzyskanych: Poniemieckie Karoliny Kuszyk, Odrzania Zbigniewa Rokity oraz Niedopolska Sławomira Sochaja. Przedstawia kolaż, mozaikę przeplatających się historii ludzi, przedmiotów i miejsc, których przeszłość i przyszłość splatają się w Szczecinie. Mieście, w którym rozpoczął się „jeden z największych eksperymentów demograficznych w Europie XX wieku”. W tym sensie spektakl opowiada o tożsamości – trudnej, bolesnej, pełnej tajemnic i niedopowiedzeń. To opowieść o niejasnej historii i niepewnym pochodzeniu.
***
RAMY DRAMY
program rezydencji dramaturgicznej
W ramach otwartego naboru wybrano dwie artystki – Ludmiłę „Miłkę” Dziasek oraz Kamilę Kucię – które zrealizują pięciotygodniowe rezydencje dramaturgiczne w Teatrze Współczesnym. Efektem ich pracy będą dwa wydarzenia artystyczne: mikrowydarzenie oraz projekt finałowy.
Finały rezydencji odbędą się w październiku i listopadzie w Teatrze Małym.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
O CO CHODZI W TYM TEATRZE
program edukacji teatralnej
W programie uczestniczą 33 osoby, które rozpoczęły pracę warsztatową już w czerwcu. Obejmuje on dwa nurty: warsztaty pisania o teatrze oraz warsztaty tworzenia teatru. W nowym sezonie zajęcia będą kontynuowane, a ich finał zaplanowano na 6 grudnia w Teatrze Małym.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
58. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTRAPUNKT
58. edycja festiwalu KONTRAPUNKT odbędzie się w dniach 10–26 kwietnia 2026 roku, po raz drugi w formule biennale, kontynuując kierunek wyznaczony podczas poprzedniej edycji.
W programie ponownie pojawi się Międzynarodowy Konkurs Formy, prezentujący nowatorskie i interdyscyplinarne spektakle. Oprócz konkursu festiwal zaoferuje uczestniczkom i uczestnikom szereg wydarzeń towarzyszących – spotkania, rozmowy, działania performatywne i muzyczne.
W nowym sezonie kontynuujemy działania edukacyjne towarzyszące naszym spektaklom:
– Fakultety do spektakli – spotkania z ekspertkami i ekspertami, które wprowadzają w jeden z wątków spektaklu (2 tygodnie przed premierą).
– Rozmowa z twórcami i twórczyniami – prowadzona na żywo rozmowa po spektaklu, podczas setu premierowego.
– Co widzieliśmy w teatrze – otwarte rozmowy dla publiczności w dużym foyer po spektaklu.
Zapraszamy również na wyjątkowe oprowadzania po teatrze. Dlaczego wyjątkowe? Bo powoli żegnamy się z dotychczasową przestrzenią…
Pełna oferta edukacyjna dostępna na stronie teatru.
„[…] hierarchiczność w instytucji teatralnej próbuje rozładować się przez stworzenie struktur korporacyjnych (a więc znowu kapitalistycznych). Tak wygląda produkcja w kilku dużych teatrach, w których ostatnio pracowałem. Kilka producentek, system cotygodniowych spotkań podsumowujących prace, podkreślanie dobrostanu zespołu i instytucji – a z drugiej strony »mailologia« (bez poszanowania ekologii), brak jednostek odpowiedzialnych, bo odpowiedzialność rozmywa się w dużej grupie podmiotów, i w końcu zachowania pasywno-agresywne […]”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.