Dwa Pokazy Mistrzowskie „Ziemi obiecanej” w reżyserii Mai Kleczewskiej (zaraz po premierze w miniony weekend) oraz moderowany przez Martę Perchuć-Burzyńską panel dyskusyjny „Wspólnota?” z udziałem reżyserki oraz m.in. Jana Klaty i Krzysztofa Głuchowskiego. Przed nami finał XXXI Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych – 21 i 22 czerwca w Klubie Wytwórnia oraz w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Biletów na spektakl już nie ma, ale będzie można kupić wejściówki.
- XXXI Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych odbywa się pod honorowym patronatem Prezydent Miasta Łodzi Hanny Zdanowskiej
- XXXI Festiwal współfinansowany jest ze środków Miasta Łodzi oraz dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
- Partnerem Strategicznym prezentacji „Ziemi obiecanej” w reżyserii Mai Kleczewskiej, Pokazu Mistrzowskiego w ramach XXXI Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, jest TOYA.
Finałowy weekend Festiwalu o „wspólnocie”
– To finałowy weekend XXXI Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, za udział w którym wszystkim Państwu dziękuję. Budując program tej edycji, chciałam, aby był odważny, mocny, nieoczywisty; abyśmy wspólnie z widzami podjęli ryzyko artystyczne – uważam, że festiwal nie powinien być przeglądem sprawdzonych, bezpiecznych spektakli. Wartością jest, gdy wspólnie poszukujemy, spieramy się, dyskutujemy. Taki festiwal buduje rozmowę przy nieuniknionej różnicy zdań i poglądów, pewnych kontrowersjach – ale czy nie na tym właśnie polega „wspólnota”, która jest tematem tej edycji? – mówi Ewa Pilawska, dyrektorka artystyczna Festiwalu. – Oczywistą wspólnotą jest zbiorowość o podobnych poglądach, celach, wyznająca wspólne wartości… Taka wspólnota kształtuje się w naturalny sposób. Dużo trudniej budować wspólnotę, w której szanujemy się pomimo przeciwnych, często skrajnie odmiennych, poglądów – ale tym bardziej warto taką wspólnotę tworzyć. Ona wyznacza nowe kierunki, daje nowe otwarcie – mówi Pilawska.
– Spektakle tej edycji przypominały, że nie ma jednej narracji, której powinniśmy się podporządkować. Tematy podejmowane przez twórców (m.in. wykluczenie, spektrum autyzmu, queerowość, poglądy polityczne, feminizm, religia) pokazywały różne ścieżki budowania swojej małej narracji. Różne estetyki teatralne z którymi się zderzaliśmy, różne pokolenia twórców – to wszystko pokazuje, jak się różnimy. Pytanie – czy różniąc się tak bardzo, potrafimy budować wspólnotę i czerpać z różnorodności? – mówi Ewa Pilawska.
Współczesna „Ziemia obiecana”
– W sobotę i niedzielę zaprezentujemy „Ziemię obiecaną” z Teatru Zagłębia – kilka dni po premierze w Sosnowcu.Dla Łodzi „Ziemia obiecana” jest symbolem, opisuje tożsamość miasta w czasie przemysłowego przełomu. Maja Kleczewska odczytuje powieść przez pryzmat współczesności, ale także przez filtr miejsca, czyli Zagłębia, którego historia – jak mówił mi dyrektor artystyczny Teatru Zagłębia w Sosnowcu – ma wiele punktów stycznych z historią Łodzi. Na ile zmienił się świat i ambicje od czasów napisania przez Reymonta „Ziemi obiecanej”, a na ile zmienił się jedynie kostium i narzędzia, którymi się posługujemy? – zastanawia się Ewa Pilawska.
„Ziemia obiecana” według Kleczewskiej nie jest opowieścią o przeszłości. To realistyczny portret świata na progu rewolucji – ale rewolucji jak najbardziej współczesnej, której nośnikiem są już nie fabryki a nowoczesne technologie i sztuczna inteligencja. Spektakl stawia pytania o przyszłość pracy, o wiecznie żywe napięcia kapitalizmu, brutalność jego reguł oraz nierówności ale też o wciąż aktualne mechanizmy dążenia do sukcesu. Bohaterowie tej „Ziemi obiecanej” nie różnią się bowiem zasadniczo od tych Reymonta i Wajdy: nadal kalkulują, kochają, zdradzają, ryzykują wszystko…
Spektakl „Ziemia obiecana” obejrzeć będzie można w Klubie Wytwórnia w Łodzi (ul. Łąkowa 29) w sobotę i niedzielę (21-22 czerwca) o 19:00.
Panel dyskusyjny
Pokazom „Ziemi obiecanej” towarzyszy panel dyskusyjny: „Wspólnota? Teatr i twórczość Mai Kleczewskiej. Jan Klata, czyli nowe otwarcie w Teatrze Narodowym”. Panel odbędzie się w niedzielę 22 czerwca o 13:00 na Małej Scenie Teatru Powszechnego w Łodzi (transmisję oglądać będzie można online). Moderatorką dyskusji będzie Marta Perchuć-Burzyńska(TOK FM, TVP Kultura).
Uczestnikami panelu będą:
- Jacek Cieślak (krytyk teatralny, kierownik działu kultury dziennika „Rzeczpospolita”)
- Tomasz Domagała (krytyk teatralny, DOMAGAŁAsięKULTURY)
- Krzysztof Głuchowski (dyrektor Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, aktor)
- Jacek Jabrzyk (reżyser, dyrektor artystyczny Teatru Zagłębia w Sosnowcu)
- Jan Klata (reżyser, od sezonu 2025/2026 dyrektor Teatru Narodowego w Warszawie)
- Maja Kleczewska (reżyserka, od sezonu 2025/2026 dyrektorka Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
- Piotr Kruszczyński (reżyser, dyrektor Teatru Nowego w Poznaniu)
- Aneta Kyzioł (krytyczka teatralna, „Polityka”)
- Jacek Wakar (krytyk teatralny, szef działu kultury Polskiej Agencji Prasowej)
– Uczestnicy panelu dyskusyjnego poruszą wielowątkowy i wielopoziomowy temat „wspólnoty”, ale dyskusja nawiązywać będzie także do zmian, które zachodzą we współczesnym teatrze. Obserwujemy zmianę pokoleniową w teatralnej wspólnocie. Maja Kleczewska i Jan Klata, twórcy z wyrazistą wizją z pokolenia 50+, od nowego sezonu pokierują dwoma ważnymi teatrami – Teatrem Narodowym i warszawskim Teatrem Powszechnym. Bardzo cieszę się, że będziemy świadkami budowania przez nich oblicza artystycznego instytucji. Jestem niezwykle ciekawa, jaki pejzaż polskiego teatru namalują – mówi Ewa Pilawska.
Szczegółowe informacje na temat Festiwalu znajdują się na stronie: https://powszechny.pl/pl/festiwal/
fot. Jeremi Astaszow
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
