Teatr Wielki w Łodzi zaprasza na wydarzenie “Contra spem spero! Będę żyła! Precz dumania złe!”, koncert specjalny,który odbędzie się w duchu wsparcia i solidarności z naszymi sąsiadami z Ukrainy, ofiarami bestialskiej wojny.
24 lutego 2025, w 3. rocznicę wybuchu wojny w Ukrainie spotkajmy się w Teatrze Wielkim w Łodzi, by połączyć nasze serca w pomocy tym, którzy tego najbardziej potrzebują. Szacuje się, że od początku wojny życie straciło ponad milion osób. Każdy z nas może na swój sposób bezpośrednio lub w innej formie wpłynąć na wyczekiwany koniec tej wojny, możemy również wpłynąć na łagodzenie następstw trwającego już tyle lat konfliktu zbrojnego. Potrzeby w ogarniętym wojną kraju są ogromne, dlatego każda forma wsparcia jest bezcenna.
Wybierając się na koncert “Contra spem spero! Będę żyła! Precz dumania złe!” usłyszycie Państwo utwory polskich i ukraińskich kompozytorów. A wśród wykonawców znajdą się wybitni polscy i ukraińscy artyści: Iryna Zhytynska, Sofia Soloviy, Rafał Bartmiński i Rafał Siwek. Solistom towarzyszyć będą przy fortepianie Tatiana Dranczuk i Natialia Gaponenko. Koncert wyreżyseruje Olena Sawczuk.
Bądźcie Państwo z nami 24 lutego 2025 roku o godz.19:00, by wesprzeć dobro!
Więcej o wydarzeniu: KONCERT SPECJALNY
OLENA SAWCZUK
Reżyserka sceniczna i producentka, zaangażowana w rozwój współczesnej sztuki operowej i teatralnej. Ukończyła Narodową Akademię Muzyczną Ukrainy, specjalizując się w reżyserii operowej i muzycznej, a następnie odbyła asystenturę w tej samej instytucji.
Od 2019 roku pełniła funkcję wykładowcy w Katedrze Przygotowania Operowego i Reżyserii Muzycznej. Jako współzałożycielka i dyrektor artystyczna fundacji „Opera Bridge Ukraine”, pracuje na rzecz promocji ukraińskiej opery na arenie międzynarodowej. Ma na swoim koncie liczne projekty reżyserskie i producenckie, w tym produkcje dla Opery Lwowskiej, Wrocławskiej i wydarzeń międzynarodowych, takich jak ceremonie otwarcia festiwali filmowych, koncerty oraz spektakle teatralne. Jej prace obejmują zarówno klasykę operową, jak i projekty wspierające młode talenty, promujące ukraińską kulturę, m.in. specjalne projekty “Sounds of Peace” czy “Zaporożec za Dunajem” w Wrocławiu.
Współpracowała z prestiżowymi markami i instytucjami, takimi jak BMW, Vogue Ukraine, czy Rolls-Royce. Jest laureatką Brązowego Lwa na Festiwalu Cannes Lions 2017 w kategorii “Entertainment for Music Lions”. Swoją karierę łączy z zaangażowaniem na rzecz rozwoju kultury i sztuki w czasach globalnych wyzwań.
Mezzosopran – Iryna Zhytynska
Artystka urodziła się w Iwano-Frankiwsku w Ukrainie. Podczas studiów zadebiutowała w Ukraińskiej Operze Narodowej w Kijowie partią Olgi w „Eugeniuszu Onieginie” Czajkowskiego (2006). W 2007 r. rozpoczęła współpracę z Operą Wrocławską, w której przygotowała i zaśpiewała wiele partii – m.in. w operach Verdiego, Mozarta, Saint-Saënsa, Borodina, Musorgskiego, Bizeta (popisowa rola artystki – Carmen). Ma również w repertuarze partie w operach Gounoda, Rimskiego-Korsakowa czy Purcella,
a także liczne oratoria i pieśni.
W grudniu 2008 r. Iryna Zhytynska po raz pierwszy zaśpiewała w Teatro Real w Madrycie, gdzie wykonała partię Zefki w cyklu pieśni Janáčka „Zapiski tego, który zniknął” (inscenizacja wystawiana także Teatro la Maestranza w Sewilli oraz Teatro Arriaga w Bilbao). W październiku 2009 po raz pierwszy wystąpiła w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej („Borys Godunow”). W kwietniu 2010 zadebiutowała w Teatrze Wielkim im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu w „Wertherze” Masseneta. W kwietniu 2010 zaśpiewała Olgę („Eugeniusz Oniegin”) w Teatro ABAO-OLBE w Bilbao. Tę partię wykonała również gościnnie w maju 2013 r. w turyńskim Teatro Regio. Do Hiszpanii powróciła w październiku 2013 – w Bilbao u boku Leo Nucciego zaśpiewała Madalenę („Rigoletto”). Dwa miesiące później wystąpiła w „Jolancie” Czajkowskiego realizowanej w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej przez Mariusza Trelińskiego i Valerego Gergieva. W 2014 zaśpiewała w Operze Krakowskiej w polskiej premierze „Miłości do trzech pomarańczy” Prokofiewa. Wyjątkowym dla artystki wydarzeniem w roku 2015 był koncert w Filharmonii Paryskiej, na który zaprosił ją światowej sławy tenor Roberto Alagna. W roku 2016 Iryna Zhytynska śpiewała w Teatro Maggio Musicale we Florencji oraz w Gut Immling (Niemcy), a także w Rumuńskiej Operze Narodowej.
W roku 2017 zadebiutowała jako Nicklausse w premierze „Opowieści Hoffmana” Offenbacha w Operze Krakowskiej oraz Oktawian w „Kawalerze z różą” Straussa w Passau, śpiewała także po raz pierwszy w Azerskiej Operze Państwowej w Baku („Carmen”). W roku 2018 artystka dodała do swojego repertuaru partię Giovanny Seymour w arcydziele Donizettiego „Anna Bolena”. W 2020 Iryna Zhytynska śpiewała w Teatrze Wielkim Operze Narodowej partię Charlotty w „Wertherze” Masseneta. Partnerował jej Piotr Beczała, jeden z najsłynniejszych obecnie tenorów na świecie.
W sezonie 2021/2022 artystka zadebiutowała jako Sara w „Roberto Deveraux” G. Donizettiego (Stadttheater Passau and Badisches Staatstheater Karlsruhe), wystąpiła również w koncertach na Joroinen Music Festival w Finlandii oraz śpiewała partię Odarki w ukraińskiej operze „Zaporożec za Dunajem” S. Hulaka-Artemowskiego, która miała swoje polskie prawykonanie w sierpniu 2022, a w 2023 roku została wystawiona w formie widowiska open-air przez Operę Wrocławską z gościnnym udziałem artystki. We wrześniu 2023 Iryna Zhytynska wystąpiła w prapremierze opery „Dzikie polowanie króla Stacha” Olgi Podgajskiej w Barbican Theatre w Londynie, a w październiku zaśpiewała w koncercie charytatywnym dla Ukrainy w Státní Operze (Národní Divadlo) w Pradze, a w maju 2024 wystąpiła w premierze „Rycerskości wieśniaczej” Pietro Mascagniego w Operze i Filharmonii Podlaskiej.
Sopran – Sofia Soloviy
Artystka urodziła się we Lwowie, gdzie rozpoczęła naukę muzyki w wieku czterech lat. Ukończyła studia na Akademii Muzycznej im. Mykoły Łysenki, uzyskując z wyróżnieniem dyplom z zakresu śpiewu (pod kierunkiem Wołodymyry Czaiki i Ihora Kuszplera), fortepianu oraz muzykologii.
W 2000 roku przeniosła się do Włoch, gdzie studiowała u Rainy Kabaivanskiej i Williama Matteuzziego w Akademii Sztuki Operowej w Osimo. Następnie kontynuowała naukę na kursach w Akademii Rossiniego w Pesaro oraz w Akademii Muzycznej Chigiana w Sienie pod kierunkiem Gianluigiego Gelmettiego, Gustava Kuhna i Alberto Zeddy. Zdobyła nagrody w czternastu międzynarodowych konkursach, w tym w Konkursie Corradettiego w Padwie, Konkursie Ziino w Rzymie oraz Konkursie Deutschlandsberg Tagliavini w Austrii. Otrzymała również pierwszą nagrodę oraz Nagrodę Publiczności na Konkursie Viottiego w Vercelli.
Sofia Soloviy występowała w operach w Atenach, Lublanie, Luksemburgu, Madrycie, Neapolu, Nicei, Walencji, Rzymie, Wenecji i Wiedniu, a także brała udział w licznych festiwalach operowych. Współpracowała z takimi dyrygentami jak Roberto Abbado, John Axelrod, Maurizio Benini, Gabriele Ferro i Christophe Rousset, reżyserami Abbasem Kiarostamim, Davide Livermore’em i Pierluigim Pizzim oraz kompozytorami Matteo D’Amico, Jurijem Łaniukiem, Krzysztofem Pendereckim i Mirosławem Skorykiem.
Jej dyskografia obejmuje nagrania oper: Lodoïska Cherubiniego (Polskie Radio), Salvator Rosa Gomesa (Dynamic), Il ritorno d’Ulisse Monteverdiego (Brilliant Classics), Idomeneo (wersja Mozart/Strauss) i Salome Straussa ( Dynamic), Le comte Ory Rossiniego (Naxos) oraz L’incoronazione di Dario Vivaldiego (Naïve). Ponadto, wystąpiła w nagraniach DVD oper Anna Bolena Donizettiego (Dynamic) oraz L’Olimpiade Pergolesiego (Arthaus Musik).
Bas – Rafał Siwek
Dał się poznać jako znakomity interpretator ról Verdiowskich. Laureat międzynarodowych konkursów wokalnych. Regularnie występuje na prestiżowych scenach operowych: Teatro alla Scala w Mediolanie („Czarodziejski flet” Mozarta, „Don Carlo” Verdiego), Opera Paryska („Lohengrin” Wagnera, „Łucja z Lammermooru” Donizettiego, „Rigoletto” i „La forza del destino” Verdiego), Royal Opera House
w Londynie („Rusałka” Dvořáka), Bayerische Staatsoper w Monachium („Nabucco”, „Aida”, „Don Carlo”, „Luiza Miller” i „Rigoletto” Verdiego, „Turandot” Pucciniego, „Oniegin” Czajkowskiego, „Zygfryd” Wagnera i „Don Giovanni” Mozarta), Opernhaus Zurich („Don Carlo” i „Aida” Verdiego, „Don Giovanni” Mozarta), Staatsoper Unter den Linden („Don Carlo”, „Aida”) i Deutsche Oper („Don Giovanni”) w Berlinie, Staatsoper w Hamburgu („Kniaź Igor” Borodina), Semperoper w Dreźnie („Rusałka” Dvořáka), The Dutch National Opera w Amsterdamie („Rigoletto” Verdiego, „Don Giovanni” Mozarta i „Oedipus Rex” Strawińskiego) i Amsterdam Concertgebouw („Dziewica orleańska” Czajkowskiego i „Simon Boccanegra” Verdiego), Arena di Verona („Nabucco” i „Aida” Verdiego, „Turandot” i „Cyganeria” Pucciniego, „Don Giovanni” Mozarta), Opera Rzymska („Aida” Verdiego, „Tristan i Izolda” Wagnera), Teatr Bolszoj w Moskwie („Don Carlo” Verdiego, „Borys Godunow” Musorgskiego, „Pskowianka” Rimskiego-Korsakowa i „Kniaź Igor” Borodina), Teatr Maryjski w Sankt Petersburgu („Kniaź Igor” Borodina), Teatro Real w Madrycie („Czarodziejski flet” Mozarta, „Aida” i „Don Carlo” Verdiego), Teatro Massimo w Palermo („Simon Boccanegra” Verdiego), Teatro San Carlo w Neapolu („Nabucco”), Teatro Reggio w Turynie („Don Carlo”), Teatro Comunale w Bolonii („Norma” Belliniego, „Jolanta” Czajkowskiego i „La forza del destino” Verdiego), Teatro Reggio w Parmie („Simon Boccanegra” i „Luiza Miller” Verdiego), Teatro Colón w Buenos Aires („Nabucco” Verdiego, „Czarodziejski flet” Mozarta) czy New National Theatre w Tokio („Don Carlo” Verdiego, „Latający Holender” Wagnera) z takimi mistrzami batuty, jak: Zubin Mehta, Lorin Maazel, Fabio Luisi, Valery Gergiev, Kent Nagano, Alberto Zedda, Semyon Bychkov, Daniel Oren, Kiril Petrenko czy Marco Armiliato, w produkcjach takich reżyserów, jak: Franco Zeffirelli, Pierluigi Pier’Alli, Willy Decker, Jonathan Miller, David McVicar, Hugo de Ana, Giancarlo del Monaco czy Adrian Noble.
Szczególne miejsce w repertuarze artysty zajmują również dzieła oratoryjne, a wśród nich „IX Symfonia Beethovena” i „Messa da Requiem” Verdiego, którą wykonywał wielokrotnie pod dyrekcją Lorina Maazela, m.in. w Mediolanie, Rzymie, Wenecji, Casablance, Fezie, Busseto, Asyżu i Jerozolimie. Poza tym z Zubinem Mehtą w Rzymie, z Roberto Abbado w Dreźnie i Lipsku, z Maurizio Beninim w Cagliari oraz w Bilbao, Anconie i wielu innych.
Ma na swoim koncie liczne nagrania CD i rejestracje DVD spektakli i koncertów, m.in.: „Messa da Requiem” Verdiego pod batutą Zubina Mehty dla TDK oraz dla Medici Arts pod kierunkiem Lorina Maazela, „Edgar” Pucciniego u boku Plácida Domingo dla Deutsche Grammophon, „Luiza Miller dla Unitel”, „IX Symfonia Beethovena” pod batutą Lorina Maazela dla Kultur, „Norma dla Hardy Classic”, „Nabucco” i „Don Giovanniego” na Arena di Verona dla BelAir Classiques oraz nagrania oper i utworów oratoryjno-kantatowych polskich kompozytorów (Moniuszko, Penderecki, Nowowiejski, Kilar).
Tenor – Rafał Bartmiński
Absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Eugeniusza Sąsiadka. Laureat 3. miejsca na XI Konkursie Wokalnym im. Ady Sari w Nowym Sączu. W 2007 roku zdobył 2. miejsce i wiele nagród pozaregulaminowych podczas VI Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie. Jeszcze w trakcie studiów rozpoczął intensywną działalność koncertową.
Na scenie operowej zadebiutował partią Leńskiego w „Eugeniuszu Onieginie” Czajkowskiego w reżyserii Macieja Prusa (Teatr Wielki – Opera Narodowa, 2002). Od tego czasu stale współpracuje z tą sceną wykonując następujące partie tenorowe: Tamino w „Czarodziejskim flecie” Mozarta, Jontek w „Halce” i Stefan w „Strasznym dworze” Moniuszki, Ismaele w „Nabuccu” Verdiego, Boris w „Katii Kabanowej” Janáčka, Pinkerton w „Madame Butterfly” Pucciniego, Madwoman w „Curlev River” Brittena, Książę Mantui w „Rigoletcie” Verdiego i Tamburmajor w „Wozzecku” Berga. Tą ostatnią rolą debiutował w moskiewskim Teatrze Bolshoi pod batutą Teodora Currentzis’a w reżyserii Dmitra Tcherniakova.
Wyróżnił się też znacząco w takich rolach, jak: Nemorino w „Napoju miłosnym” Donizettiego (Opera Wrocławska), Don Ottavio w „Don Giovannim” Mozarta (Opera Wrocławska, Opera Krakowska), Alfredo w „Traviacie” Giuseppe Verdiego (Opera Podlaska, Opera Łotewska w Rydze), Rodolfo w „Cyganerii” Pucciniego, Don José w „Carmen Bizeta” (Opera Podlaska), Wacław w „Marii Statkowskiego” (Wexford Opera Festival), Pasterz w „Królu Rogerze” Szymanowskiego (Opera Wrocławska, Oper Wiesbaden, Teatro Real w Madrycie, Opéra Bastille w Paryżu, Opernhaus Wuppertal), Don José w „Carmen” Bizeta (Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku), Steva w „Jenůfie Janáčka” (Opera Poznańska), Grigorij (Dymitr) w „Borysie Godunowie” Musorgskiego (Opera Poznańska).
Artysta prowadzi również bardzo bogatą działalność koncertową, jako czołowy wykonawca partii tenorowych w oratoriach Krzysztofa Pendereckiego: „Te deum, Kosmogonia” i „Credo” (CD, Filharmonia Narodowa, dyrygent Antoni Wit), „Siedem bram Jerozolimy”, „Polskie requiem” (Lipsk z MDR Sinfonieorchester; z Israel Phillharmonic Orchestra, Bronfman Auditorium w Tel Awiwie, Muncipial Auditorium w Haifie, International Convention Centre w Jerozolimie). Wystąpił również w „Credo” pod batutą Valery’go Gergieva na jubileuszowej gali 80. urodzin kompozytora. Śpiewał w Messa di „Requiem” Verdiego (International Sacred Music w Rydze, Ljubljana Festival), „VIII Symfonii” Mahlera (The Israel Symphony Orchestra Rishon LeZion, dyrygent Noam Sheriff), „Harnasiach” Szymanowskiego (Théâtre du Châtelet), „Missa Solemnis” (NOSPR, dyrygent Jerzy Semkow) i „IX Symfonii Beethovena” (Filharmonia Narodowa, dyrygent Stanisław Skrowaczewski) i „Mesjaszu” Haendla. Wykonał III Symfonię – „Pieśń o nocy” Szymanowskiego z: Filharmonią Narodową pod dyrekcją Antoniego Wita (DVD), Sinfonieorchester des Bayreischen Rudfunks w Monachium i Kolonii pod batutą Marissa Jansonsa (CD) i Orquesta Sinfónica de RTVE w Madrycie pod dyrekcją Hannu Lintu.
Artysta stale współpracuje z większością orkiestr i filharmonii m.in.: Filharmonią Narodową, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia (NOSPR), Simfonią Varsovią, Polską Orkiestrą Radiową; ze znakomitymi dyrygentami, takimi jak: Gabriel Chmura, Teodor Currentzis, Miguel Gomez-Martinez, Tomas Hanus, Mariss Jansons, Jacek Kaspszyk, Hannu Lintu, Marc Minkowski, Tadeusz Wojciechowski, Krzysztof Penderecki, Andrzej Straszyński, Antoni Wit, Tadeusz Wojciechowski i Alberto Zedda, Andriy Yurkevych, Jerzy Maksymiuk, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Mirosław Jacek Błaszczyk, Tomasz Radziwonowicz, a także z tej miary reżyserami, co: David Alden, Dmitri Tcherniakov, Mariusz Treliński, Jakob Messer, Michał Znaniecki, Krzysztof Warlikowski, Tomasz Konina, Andrzej Domalik, Krzysztof Zanussi, Krystyna Janda, Alvis Hermanis, Iwan Wyrypajew. Dokonał wielu nagrań płytowych, są to: VIII Symfonia „Kwiaty Polskie” Weinberga, „Credo”, „Kosmogonia” Pendereckiego, „Msze” Moniuszki (Nagroda Fryderyka 2009), „Psalmy” Tansmana, Vocal-Instrumental Works Lutosławskiego, Falstaff Verdiego, Monbar czyli „Flibustierowie” Dobrzyńskiego, „Missa Solemnis ex B” Koperskiego, „Oratorio la morte di San Filippo Neri Pasquale” Anfossiego (Złoty Orfeusz 2015). Występuje również jako aktor dramatyczny, w Teatrze Telewizji (Sesja castingowa w reżyserii Krzysztofa Zanussiego) i w spektaklu „Maria Callas – masterclass” Andrzeja Domalika u boku Krystyny Jandy. Jako propagator muzyki Stanisława Moniuszki z rąk Marii Fołtyn otrzymał Małe Berło Fundacji Kultury Polskiej.
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
