O retransmisji spektaklu “Kopciuszek” w reż. Kevina O’Hare z ROYAL BALLET & OPERA w Multikinie w Bydgoszczy pisze Krystian Kajewski.
Czasami w repertuarze Multikina zdarzają się inicjatywy wyjątkowe. Retransmisje spektakli teatralnych ROYAL BALLET & OPERA to właśnie taka inicjatywa.
Do sukcesu przyczynił się przede wszystkim wybór przedstawień. Wybraliśmy się na “Kopciuszka” w reżyserii KEVINA O’HARE. ROYAL BALLET & OPERA to szacowna instytucja, której spektakle udatnie łączą ogień z wodą, czyli podejście klasyczne z nowoczesnymi wpływami.
Kopciuszek – balet w trzech aktach – wspaniała muzyka SERGIUSZA PROKOFIEWA, która bezwzględnie jest największą zaletą tego przedstawienia, a która przemyślana jest w każdym szczególe tego pięknego widowiska. I pełni tutaj rolę wspornika, na którym zbudowana jest cała inscenizacja.
Przede wszystkim ujmująca jest choreografia FREDERICKA ASHTONA, która nakazuje wierzyć, że taniec jest rodzajem pantomimy. Postacie obywają się bowiem bez słów, tańcząc, kreślą zaś swoje historie i związane z nimi stany emocjonalne. W jakimś względzie kojarzyć się to może z baletem Piny Bausch, a i nie jest zupełnie odległe od tradycji opowiadającej baletu Diagilewa. Choreografia to przy tym oszczędna i wyważona. Taniec jest tutaj jednym z instrumentów w orkiestrze, co prawda, tym najistotniejszym, ale w żaden sposób nie dominującym. Współgra z muzyką Prokofiewa i scenografią TOMA PYE.
One decydują o klimacie całości – choreografia, scenografia i kompozycja.
Baśniowy klimat dopełniają kostiumy ALEXANDRY BYRNE.
Kapitalne jest również oświetlenie, nad którym czuwa DAVID FINN, wydobywające postaci z jednolitego tła, niczym palce wydłubujące rodzynki z ciasta bożonarodzeniowego.
Kopciuszek daje się nam poznać już w pierwszych chwilach przedstawienia i pozostaje na scenie cały czas, aż do końca, co fantastycznie ujmuje oko kamery FINNA ROSSA.
A efekty specjalne CHRISA FISHERA są niezwykle pomysłowe i nadają opowieści niezbędny rytm. Za całość inscenizacji odpowiedzialna jest para: GARY AVIS i WENDY ELLIS SOAMES, i jest to inscenizacja pieczołowicie dopracowana w każdym szczególe, po raz kolejny udowadniająca, że balet jest pracą zbiorową.
Kopciuszek, reasumując, to jeden ze spektakli baletowych, które zasługują na szczególną uwagę ze względu na wyjątkowe dopracowanie formy. Można czytać to dzieło jako opowieść o trudnych stosunkach jednostki ze światem i jej odgradzaniu się od otoczenia murem zobojętnienia i cynizmu. Albo jako traktat o wierze w miłość i piękno, które dają nadzieję na wyłuskanie większego sensu z codzienności.
Dyrygent JONATHAN LO doskonale panuje nad Orkiestrą The Royal Opera House, pozwalając wybrzmieć każdemu taktowi tej opowieści właściwie.
Nie zmienia to faktu, że Kopciuszek pozostaje dziełem bardzo eklektycznym. Koprodukcja THE ROYAL BALLET oraz THE NATIONAL BALLET OF CANADA zawiera w sobie bowiem wiele nawiązań czysto dramaturgicznych, które można śmiało odebrać jako intertekstualną grę klasyki z nowoczesnością. Przede wszystkim jeśli chodzi o samą historię Kopciuszka, którą można interpretować już nie tylko za pomocą schematu Proppa, ale także Freuda czy Junga.
I również to zadziałało. Magia tego przedstawienia wyczuwalna powinna być dla widza w każdym wieku: od dzieci po dziadka do orzechów. Spektakl poświęcony jest pamięci GEORGE’A SIMONA, autora książek z zakresu psychologii klinicznej, a mnie, piszącemu te słowa, udało się podczas obcowania z tym dziełem, zawitać ponownie do krainy dzieciństwa.
DUŻO NAUCZYŁEM SIĘ z tego przedstawienia, zwłaszcza w kwestii naturalnego podejścia do własnych emocji.
Na koniec kilka słów o obsadzie: w głównej, tytułowej roli Kopciuszka, wystąpiła FUMI KAMEKO, tancerka o urodzie i pochodzeniu dalekowschodnim, Księcia zagrał subtelnie WILLIAM BRACEWEL, a przyrodnie siostry, z licznymi nawiązaniami do duetu JACK LEMMON – TONY CURTIS z Pół żartem pół serio, perfekcyjna para: BENNET GARTSIDE i JAMES HAY.
W pozostałych rolach wystąpili: THOMAS WHITEHEAD jako Ojciec Kopciuszka, MAYARA MAGRI jako Wróżka Chrzestna, ISABELLA GASPARINI jako Wróżka Wiosenna, MARIKO SASAKI jako Wróżka Letnia.
fot. mat. org.
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
