16 października na Scenie im. Haliny Mikołajskiej Teatru Dramatycznego w Warszawie odbędzie się premiera „FOGG 2126″, futurystycznego monodramu Anny Karoliny Gorajskiej z muzyką Baascha.
Przedstawienie przenosi widzów do stolicy przyszłości, w której dawne przeboje stają się źródłem otuchy, a pamięć o legendarnym pieśniarzu pomaga zmierzyć się z rzeczywistością po kolejnej wojnie.
Jest sylwester 2125 roku. W Pałacu Kultury i Nauki trwa noworoczny koncert prowadzony przez Avę, gwiazdę estrady i prapraprawnuczkę Mieczysława Fogga. Bohaterka swobodnie porusza się między muzyką, stand-upem i komentarzami dotyczącymi otaczającego ją świata. Warszawa przyszłości, choć technologicznie odmieniona, zmaga się z problemami dobrze znanymi współczesnym mieszkańcom: politycznymi absurdami, kryzysami klimatycznymi, napięciami społecznymi i konsekwencjami wojny.
W tej rzeczywistości szczególnego znaczenia nabiera postać Mieczysława Fogga, jednego z najbardziej rozpoznawalnych polskich pieśniarzy XX wieku. Jego piosenki, obecne w zbiorowej pamięci kolejnych pokoleń, powracają w nowych aranżacjach i stają się częścią opowieści o potrzebie bliskości, bezpieczeństwa oraz zachowania własnej tożsamości.
Pomysłodawczynią spektaklu jest Anna Karolina Gorajska, aktorka Teatru Dramatycznego, która wciela się w Avę i odpowiada również za reżyserię przedstawienia. Tekst i dramaturgię przygotował Łukasz Zaleski, a nowe opracowania muzyczne utworów Fogga skomponował Baasch.
Mieczysław Fogg jako superbohater
Twórcy spektaklu przyglądają się postaci Mieczysława Fogga z perspektywy przyszłości, szukając w jego biografii i twórczości wartości, które mogą pozostać aktualne również za sto lat.
Fogg był artystą szczególnie związanym z Warszawą. Jego kariera obejmowała okres międzywojenny, lata niemieckiej okupacji i powojenną odbudowę miasta. W czasie Powstania Warszawskiego występował dla żołnierzy i ludności cywilnej, a po wojnie należał do artystów przywracających życie muzyczne zniszczonej stolicy. Jego piosenki towarzyszyły warszawiakom w chwilach, gdy muzyka pozwalała choć na moment oderwać się od dramatycznej codzienności.
Właśnie ten wymiar działalności pieśniarza zainteresował Annę Karolinę Gorajską.
– Fogg miał w sobie coś z superbohatera. Jako piosenkarz i gwiazda dawał ludziom otuchę w czasie wojny, a później dodawał barw powojennej rzeczywistości. Przedwojenne piosenki w jego wykonaniu działały jak plaster na rany. Ludzie śpiewali je i dzięki nim przenosili się do lepszego świata. Właśnie ten „teleport” jest dla nas inspiracją do wysłania Fogga w przyszłość. Być może w 2126 roku też będziemy potrzebować superbohatera lub superbohaterki, którzy przyniosą podobne ukojenie, zwłaszcza jeśli za sto lat rzeczywistość znów będzie powojenna – mówi aktorka.
W przedstawieniu Warszawa przyszłości znajduje się w trakcie odbudowy po kolejnej wojnie. Historia miasta zatacza symboliczne koło, a pamięć o dawnych doświadczeniach powraca w świecie, który mimo technologicznego rozwoju wciąż zmaga się z przemocą, podziałami i społecznymi kryzysami.
Dla Avy słynny przodek pozostaje kimś szczególnie bliskim. Jego twórczość łączy ją z przeszłością, przypomina o świecie, który znała z rodzinnych opowieści, i pozwala zachować wrażliwość kształtowaną przez całe życie. W miarę rozwoju przedstawienia bohaterka będzie jednak musiała zmierzyć się z pytaniami dotyczącymi własnej tożsamości.
Od sylwestrowego koncertu do monodramu o wykluczeniu
„FOGG 2126″ łączy różne formy teatralne. Początkowo widzowie uczestniczą w futurystycznym koncercie sylwestrowym, podczas którego Ava prowadzi muzyczne widowisko, komentuje rzeczywistość i nawiązuje bezpośredni kontakt z publicznością.
Z czasem charakter przedstawienia ulega zmianie. Za estradowym wizerunkiem bohaterki zaczynają ujawniać się jej osobiste doświadczenia, a opowieść stopniowo koncentruje się na problemach wykluczenia i poszukiwania własnego miejsca w świecie.
– „FOGG 2126″ będzie łączył różne formy. Pierwsza, sylwestrowa część będzie miała w sobie coś ze stand-upu. W drugiej spektakl stanie się monodramem o wykluczeniu – zapowiada Anna Karolina Gorajska.
Twórcy stawiają pytania o przyszłość relacji międzyludzkich i znaczenie sztuki w świecie coraz bardziej zaawansowanych technologii. Interesuje ich również sposób, w jaki kolejne pokolenia będą odczytywać dorobek artystów XX wieku.
Czy dawne piosenki zachowają swoją emocjonalną siłę? Jak zmieni się teatr i sposób uczestniczenia w kulturze? Czy technologiczny rozwój ułatwi ludziom wzajemne zrozumienie? Wreszcie, jaką rolę w rzeczywistości przyszłości odegrają pamięć, empatia i potrzeba bliskości?
Piosenki Fogga w elektronicznych aranżacjach Baascha
Istotną częścią przedstawienia będzie muzyka. Piosenki Mieczysława Fogga zabrzmią w nowych aranżacjach przygotowanych przez Baascha, producenta muzycznego, kompozytora i wokalistę związanego z polską sceną elektroniczną.
Artysta ma na koncie autorskie albumy, muzykę filmową, teatralną i serialową, a także współpracę z licznymi wykonawcami muzyki alternatywnej i popularnej. Jest między innymi autorem muzyki do serialu „Lalka” w reżyserii Pawła Maślony.
Praca nad utworami Fogga postawiła przed kompozytorem szczególne wyzwanie. Akcja spektaklu rozgrywa się za sto lat, jednak próba przewidzenia, jak będzie wówczas brzmiała muzyka, okazała się dla niego mało przekonująca.
– Zadałem sobie pytanie, czy w ogóle warto wyobrażać sobie, jak będzie brzmieć muzyka za 100 lat. Od razu to odrzuciłem, bo stwierdziłem, że to zbyt abstrakcyjne, a nawet zuchwałe, bo nawet najbardziej nowoczesna muzyka wcale nie musi przetrwać wieku. Nie zrezygnowałem jednak całkowicie z estetyki sci-fi – wyjaśnia Baasch.
Nowe aranżacje mają połączyć rozpoznawalne melodie z elektronicznym brzmieniem i estetyką science fiction. Wszystkie piosenki w przedstawieniu wykona Anna Karolina Gorajska, która oprócz doświadczenia aktorskiego posiada również wykształcenie muzyczne.
Aktorka ukończyła szkołę muzyczną I i II stopnia w klasie skrzypiec, gra na fortepianie i trąbce, śpiewa oraz tworzy muzykę. Jej umiejętności wokalne można było usłyszeć między innymi w musicalu „Cabaret” Teatru Dramatycznego, w którym wcielała się w Sally Bowles.
Futurystyczna Warszawa i multimedialna scenografia
Ważnym elementem „FOGG 2126″ będzie oprawa wizualna, budująca obraz Warszawy przyszłości. Za elementy scenografii, kostium i reżyserię światła odpowiada Łukasz Błażejewski, scenograf, performer i malarz, mający na koncie realizacje w kilkudziesięciu polskich teatrach.
Reżyserią multimediów zajmuje się Szymon Rogiński, fotograf i artysta wizualny, którego twórczość od lat koncentruje się wokół światła, przestrzeni i pejzażu. W swoich pracach wykorzystuje również nowe technologie, w tym fotografię dronową, fotogrametrię oraz rzeczywistość wirtualną.
Przygotowując projekcje do spektaklu, Rogiński współpracował z Pauliną Kowalik, Kobasem Laksą, Pavlem Mazurem i Krzysztofem Wierzbickim. W realizacji warstwy multimedialnej wykorzystano także narzędzia związane ze sztuczną inteligencją i cyfrowym przetwarzaniem obrazu.
Za choreografię odpowiada Olga Bury, aktorka, tancerka i performerka, współpracująca z twórcami teatru dramatycznego, tańca i musicalu.
Choć „FOGG 2126″ jest monodramem, w przedstawieniu pojawią się również inni artyści. Katarzyna Herman wystąpi w nagraniu wideo jako lekarka, Krystyna Czubówna użyczy głosu postaci słyszanej z offu, a Przemysław Bluszcz wcieli się głosowo w aplikację.
Premiera 16 października
„FOGG 2126″ jest produkcją Fundacji Teatr Eter, realizowaną we współpracy z Teatrem Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie. Za produkcję odpowiadają Katarzyna Gutkowska i Rafał Fudalej.
Premiera odbędzie się 16 października 2026 roku na Scenie im. Haliny Mikołajskiej Teatru Dramatycznego.
Kolejne przedstawienia zaplanowano na 17 i 18 października, 14 i 15 listopada oraz 18 i 19 grudnia 2026 roku.
Projekt jest współfinansowany przez miasto stołeczne Warszawa. Partnerem głównym przedsięwzięcia jest Matexi Polska, a partnerami Park Rozrywki Happylandia i Akademia Fotografii.
Obsada
Anna Karolina Gorajska – Ava
Katarzyna Herman – lekarka (nagranie wideo)
Krystyna Czubówna – głos z offu
Przemysław Bluszcz – głos aplikacji
Twórczynie i twórcy
Reżyseria: Anna Karolina Gorajska
Tekst i dramaturgia: Łukasz Zaleski
Elementy scenografii, kostium i reżyseria światła: Łukasz Błażejewski
Reżyseria multimediów: Szymon Rogiński
Muzyka: Baasch
Choreografia: Olga Bury
Współpraca graficzna: Paulina Kowalik
Multimedia: Kobas Laksa
Digital artist: Pavlo Mazur
VFX artist: Krzysztof Wierzbicki
Produkcja: Fundacja Teatr Eter – Katarzyna Gutkowska, Rafał Fudalej
Twórcy spektaklu – biogramy
Anna Karolina Gorajska
Aktorka teatralna, filmowa i głosowa, absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie (2009). Od 2012 roku związana z Teatrem Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie, gdzie stworzyła wiele ról w przedstawieniach współczesnych i klasycznych. Współpracowała również z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, Teatrem Ateneum i Teatrem Współczesnym w Szczecinie.
Jej dorobek obejmuje ponad 30 realizacji scenicznych, w tym przedstawienia reżyserowane przez Krystiana Lupę, Annę Augustynowicz, Radosława Rychcika, Pawła Miśkiewicza, Aleksandrę Popławską i Marka Kalitę.
W 2009 roku otrzymała I nagrodę aktorską na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę Florentyny w „Zatopionej katedrze”. Jest również laureatką I nagrody Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Dramatycznej „Śpiewająca Maska” w Petersburgu. Była wyróżniana między innymi na festiwalu „Boska Komedia” oraz Międzynarodowym Festiwalu Gombrowiczowskim.
Występowała w produkcjach telewizyjnych i filmowych, między innymi w serialach „Dziewczyny ze Lwowa”, „M jak miłość”, „Prawo Agaty”, „Czas honoru” i „Lekarze”.
Ukończyła szkołę muzyczną I i II stopnia w klasie skrzypiec. Gra również na fortepianie i trąbce, śpiewa oraz komponuje. Swoje umiejętności muzyczne wykorzystuje w pracy teatralnej, między innymi w spektaklach muzycznych.
Od 2024 roku prowadzi zajęcia teatralne w Akademickim Teatrze Hybrydy Uniwersytetu Warszawskiego, pracując ze studentami nad dramaturgią sceniczną, ruchem i interpretacją tekstu.
Jest pomysłodawczynią „FOGG 2126″, reżyserką przedstawienia i odtwórczynią głównej roli.
Baasch
Producent muzyczny, kompozytor, wokalista i autor tekstów, związany z polską sceną muzyki elektronicznej. W swojej twórczości łączy synth-pop, dark electronic i muzykę alternatywną, wykorzystując rozbudowane partie syntezatorów, głębokie basy i wyraziste struktury rytmiczne.
Wydał między innymi albumy „Corridors” (2014), „Grizzly Bear With A Million Eyes” (2017), „Noc” (2020) i „Brokat” (2023).
Jest autorem muzyki do filmu „Płynące wieżowce” Tomasza Wasilewskiego oraz licznych projektów audiowizualnych. Skomponował również oryginalną muzykę do serialu „Lalka” w reżyserii Pawła Maślony.
Współpracował z artystami polskiej sceny alternatywnej i popularnej, między innymi z Rysami, BOKKĄ, Mary Komasą, Brodką, Kamp!, The Dumplings, Rebeką, Coals i Zamilską, przygotowując produkcje, remiksy oraz kompozycje.
W „FOGG 2126″ odpowiada za nowe aranżacje piosenek Mieczysława Fogga.
Łukasz Zaleski
Reżyser, dramaturg, dramatopisarz i pedagog teatru. Absolwent filologii polskiej ze specjalnością filmoznawczą na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz reżyserii w krakowskiej PWST, obecnie Akademii Sztuk Teatralnych.
W latach 2015–2018 był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu, a w latach 2019–2020 specjalistą do spraw edukacji w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie. Od 2021 roku pracuje jako edukator w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie.
Wyreżyserował między innymi „Przekleństwa niewinności” w PWST w Krakowie, „Błękitnego ptaka” w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, „Spowiedź szaleńca” w Teatrze Polskim w Poznaniu, „Sztukę” i „W góry i w morze!” w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, „Granice otwarte” w krakowskiej Łaźni Nowej, „Morze ciche” i „Inwazję jaszczurów” w Teatrze Nowym w Zabrzu, „Być jak Thelma i Louise…” w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu oraz „Tajemnicę góry” w Teatrze Ludowym w Krakowie.
Jest laureatem nagrody za adaptację na Festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu za spektakl „Łauma, czyli czarownica” w reżyserii Magdaleny Miklasz. Otrzymał również śląską Złotą Maskę, wyróżnienie za reżyserię na Festiwalu Małych Prapremier w Wałbrzychu oraz Nagrodę im. Stefanii Wilczyńskiej za zrealizowane w języku migowym „Morze ciche”.
Jako dramaturg współpracował z Maciejem Podstawnym, Marcinem Wierzchowskim, Magdaleną Miklasz i Marcinem Gawłem.
Jest autorem tekstów „Darwin albo dzieci ewolucji” i „Żyję!”, wystawionych przez Magdalenę Miklasz, a także adaptacji powieści „Pasztety, do boju!”, zrealizowanej w Teatrze Komedia w Warszawie. Napisał również „Piotrusia Pana. W stronę dorosłości”, wyreżyserowanego przez Przemysława Jaszczaka, oraz adaptował książki Petera Wohllebena na potrzeby spektaklu w Teatrze Pinokio w Łodzi.
Jego tekst „Nie płacz, Nemeczku!”, inspirowany „Chłopcami z Placu Broni”, zrealizowała Agata Nierzwicka w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie.
Ważną częścią jego działalności są projekty społecznie zaangażowane i edukacja teatralna. Pracował z młodzieżą oraz dorosłymi amatorami, prowadząc warsztaty w Polsce i za granicą, między innymi w Pekinie. W OFF Radiu Kraków prowadził audycję „Mówi Zaleś”.
W „FOGG 2126″ odpowiada za tekst i dramaturgię.
Szymon Rogiński
Artysta wizualny i fotograf, urodzony w 1975 roku w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Warszawie. Od ponad dwóch dekad zajmuje się fotografią, badając relacje między światłem, przestrzenią i nocnym pejzażem.
Jest autorem licznych cykli i książek fotograficznych. Jego prace znajdują się między innymi w kolekcjach Muzeum Fotografii w Krakowie, Muzeum Współczesnego Wrocław oraz Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. Prezentował je na wystawach w Polsce i za granicą.
W swojej twórczości odwołuje się do estetyki filmów Davida Lyncha, kultury drogi, popkultury oraz pejzażu antropocenu. Interesują go miejsca, których charakter zmienia się pod wpływem światła i kompozycji obrazu.
Wykorzystuje również nowe technologie, między innymi fotografię dronową, fotogrametrię i rzeczywistość wirtualną.
W pracy teatralnej zajmuje się kreowaniem przestrzeni wizualnych, które poszerzają możliwości scenicznej narracji.
Przy tworzeniu projekcji do „FOGG 2126″ współpracował z Pauliną Kowalik, Kobasem Laksą, Pavlem Mazurem i Krzysztofem Wierzbickim.
Łukasz Błażejewski
Scenograf, performer i malarz. Absolwent Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Ukończył studia doktoranckie na kierunku scenografia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz studia podyplomowe Creative Coding na Uniwersytecie SWPS w Warszawie.
Odbył staże artystyczne w Institut d’Arts Visuels w Orleanie i École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu.
Jest autorem scenografii i kostiumów do ponad 90 spektakli realizowanych w teatrach w całej Polsce. Projektuje również wystawy muzealne i galeryjne.
Współzałożyciel Teatru Nowego Proxima w Krakowie, gdzie pełni funkcję dyrektora kreatywnego. Jako performer działa pod pseudonimem Prince Negatif.
W swojej pracy interesuje się nowymi technologiami i możliwościami ich wykorzystania w sztukach wizualnych oraz teatrze.
W „FOGG 2126″ przygotował elementy scenografii, kostium i reżyserię światła.
Olga Bury
Aktorka, tancerka, choreografka i performerka. Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.
Działa jako niezależna twórczyni w obszarze teatru, choreografii i filmu. Jest finalistką konkursu Papaya Young Directors, w którym uczestniczyła z reklamą Allegro „Spektrum możliwości”. Współtworzyła również krótkometrażowy film dokumentalny „Nici pamięci” w reżyserii własnej i Piotra Stanka.
Wyreżyserowała spektakle „niesamowity świat OBŁOCZKA” oraz „SONETY – wiek hipochondryka”.
Przygotowała choreografię do przedstawień „Mała Urania – Kosmiczna Podróżniczka”, „Wszystko źle! Najgorszy na świecie spektakl o dojrzewaniu”, „Gangliony, gangliony” i „Zapolska. Superstar”.
Współtworzyła choreografię koncertu „Walpurgisnacht” w ramach Festiwalu Opera Rara 2024. Asystowała również Dominikowi Więckowi przy realizacji choreografii do „Niewiarygodnej historii małej S.” w reżyserii Miry Mańki oraz Piotrowi Stankowi podczas pracy nad musicalem „Dzień Świstaka” w reżyserii Marcina Wierzchowskiego.
Od lat związana jest z Teatrem O.de.la. Wystąpiła jako Jagna w koncercie „Chłopi Tańcuj REMIXED”, prezentowanym również podczas Expo 2025 w Osace. Tańczyła w filmie „The Ugly Stepsister” z choreografią Danieli Komendery.
Współpracowała między innymi z Izabelą Chlewińską, Martą Bury, Pawłem Gralą, Januszem Orlikiem, Mirą Mańką, Ferencem Feherem, Pawłem Miśkiewiczem, Danielą Komenderą, Marcinem Wierzchowskim i Katarzyną Minkowską.
Jest dwukrotną stypendystką programu KPO dla Kultury.
W „FOGG 2126″ odpowiada za choreografię.
Rafał Fudalej
Prezes Fundacji Teatr Eter, aktor teatralny i filmowy, reżyser.
