Nowy dyrektor, nowe otwarcie. Teatr Wielki w Łodzi przygotowuje się do 60-lecia

Slide
previous arrow
next arrow
Na afiszu

Nowy dyrektor, nowe otwarcie. Teatr Wielki w Łodzi przygotowuje się do 60-lecia

Rafał Kłoczko, który od września 2026 roku kieruje Teatrem Wielkim w Łodzi, zapowiada zmiany repertuarowe, powrót cenionych solistek, powołanie Rady Artystycznej i nowe zasady współpracy z zespołem.

Opublikowano: 2026-10-12
fot. Joanna Miklaszewska, Teatr Wielki w Łodzi

Jubileuszowy sezon 2026/2027 przyniesie cztery premiery operowe i baletowe, koncerty specjalne oraz obchody 60-lecia jednej z najważniejszych scen operowych w Polsce.

Teatr Wielki w Łodzi rozpoczyna jubileuszowy sezon pod kierownictwem nowego dyrektora. Rafał Kłoczko, dyrygent, kompozytor i menedżer kultury, został wyłoniony w konkursie w styczniu 2026 roku. Decyzją Zarządu Województwa Łódzkiego 6 maja powierzono mu pełnienie obowiązków dyrektora, a 1 września oficjalnie rozpoczął trzyletnią kadencję, która potrwa do 31 sierpnia 2029 roku. Zastąpił Marcina Nałęcz-Niesiołowskiego, którego dyrekcji towarzyszyły konflikty i napięcia w zespole.

Nowy szef łódzkiej opery przez pięć lat kierował Filharmonią Zielonogórską, gdzie odpowiadał między innymi za rozwój działalności koncertowej i organizację obchodów 70-lecia instytucji. W Łodzi obejmuje teatr o bogatej tradycji, dużym potencjale artystycznym i wymagającej sytuacji organizacyjnej. Już pierwsze miesiące jego pracy pokazują, że zamierza poświęcić uwagę zarówno repertuarowi, jak i relacjom wewnątrz instytucji.

Podczas konferencji prasowej poświęconej sezonowi 2026/2027 Kłoczko przedstawił program artystyczny, zmiany w obsadach i planowane przedsięwzięcia jubileuszowe. Zapowiedział również działania dotyczące zarządzania teatrem, rozwoju pracowników i współpracy z publicznością.

Cztery premiery i zmiany w repertuarze

Sezon 2026/2027 przyniesie cztery premiery operowe i baletowe. Pierwszą z nich będzie „Coppélia” Léo Delibesa w choreografii Juliena Guérina, zaplanowana na 17 października 2026 roku. Balet powróci na łódzką scenę po 26 latach przerwy.

28 listopada odbędzie się premiera „Otella” Giuseppe Verdiego w inscenizacji Giorgio Madii, pod kierownictwem muzycznym Rafała Janiaka. W partii tytułowej przygotowują się do występów Tadeusz Szlenkier i Dominik Sutowicz.

Wiosną publiczność zobaczy dwa kolejne przedstawienia. Na 6 marca 2027 roku zaplanowano wieczór baletowy „Ognisty ptak. Dafnis i Chloé” z muzyką Igora Strawińskiego i Maurice’a Ravela. Z kolei 17 kwietnia odbędzie się premiera „Balu maskowego” Verdiego w reżyserii Karoliny Sofulak, która zastąpi wcześniej zapowiadanego „Don Giovanniego” Wolfganga Amadeusa Mozarta.

Zmiany dotyczą również innych pozycji repertuarowych. Ze względów organizacyjnych w bieżącym sezonie zrezygnowano z wcześniej planowanych przedstawień „Raju utraconego” i „Przygód Pinokia”.

Nowy dyrektor zapowiada także większą różnorodność obsadową i poszerzenie grona współpracujących artystów. Na łódzką scenę powrócą Joanna Woś i Dorota Wójcik, a wśród dyrygentów współpracujących z teatrem znajdą się Marta Kluczyńska i Andrea Licata.

Szczególnie interesujący jest powrót Joanny Woś, jednej z najbardziej rozpoznawalnych polskich śpiewaczek operowych, której relacje z poprzednią dyrekcją były przedmiotem publicznych kontrowersji. Jej ponowne pojawienie się na łódzkiej scenie może mieć znaczenie wykraczające poza samą decyzję obsadową.

Jubileusz 60-lecia. Powrót do historii łódzkiej opery

Najważniejsze wydarzenia jubileuszowe zaplanowano na styczeń 2027 roku. Dokładnie 60 lat wcześniej, 19 stycznia 1967 roku, uroczyście otwarto gmach Teatru Wielkiego przy placu Dąbrowskiego.

Obchody rozpoczną się 8 stycznia wydarzeniem „Bal w operze”, nawiązującym do tradycji eleganckich wieczorów muzycznych i tanecznych. W programie znajdą się opera, balet oraz polska muzyka filmowa. Wystąpią soliści, orkiestra i balet Teatru Wielkiego, a wśród zaproszonych artystów będzie Iza Połońska. Po części koncertowej przewidziano wspólny taniec z publicznością.

Kulminacją jubileuszu będzie gala „60 lat magii sceny”, która odbędzie się 19 stycznia 2027 roku. Rafał Kłoczko zdecydował o zmianie pierwotnej koncepcji koncertu. Zamiast tradycyjnego przeglądu najbardziej znanych fragmentów operowych i baletowych publiczność usłyszy zapomniane dzieła polskich kompozytorów.

Do współpracy zaproszono barytona Szymona Mechlińskiego, zajmującego się odnajdywaniem i przywracaniem wykonawstwu zapomnianych polskich partytur. Część utworów zabrzmi po raz pierwszy od ponad stu lat.

Jubileuszowy tydzień dopełnią przedstawienia odwołujące się do historii teatru: „Halka”, „Straszny dwór”, „Carmen” oraz „Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków”.

Opera otwarta na współpracę

W planach nowej dyrekcji znalazły się również koncerty oratoryjne. Teatr przygotowuje wykonania „Requiem” Magdaleny Cynk oraz „Mesjasza” Georga Friedricha Händla. Za przygotowanie chóru do obu przedsięwzięć odpowiadać ma Agnieszka Franków-Żelazny.

Ważnym wydarzeniem będzie także inauguracja ósmej edycji Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Europy Środkowo-Wschodniej „Eufonie”, organizowanego przez Narodowe Centrum Kultury. 13 listopada w Teatrze Wielkim wystąpi łotewska sopranistka Kristine Opolais, której towarzyszyć będzie orkiestra teatru pod batutą Rafała Kłoczki.

Nowy dyrektor zapowiada ponadto odbudowanie współpracy z Akademią Muzyczną w Łodzi. Podpisany list intencyjny przewiduje możliwość organizowania praktyk, staży, kursów mistrzowskich i asystentur, a w dalszej perspektywie również wspólnych realizacji scenicznych. Dla młodych śpiewaków i muzyków oznacza to szansę zdobywania doświadczenia w profesjonalnym teatrze operowym.

Rada Artystyczna i zmiany w zarządzaniu teatrem

Wśród zapowiedzi Rafała Kłoczki szczególną uwagę zwracają plany dotyczące funkcjonowania samej instytucji.

Dyrektor zamierza powołać Radę Artystyczną, w której znajdą się przedstawiciele zespołów teatru. Jej zadaniem będzie opiniowanie i wspieranie decyzji repertuarowych oraz artystycznych. Planowane jest także utworzenie Rady Programowej z udziałem przedstawicieli środowisk kultury, nauki, edukacji, biznesu i organizacji społecznych.

To istotne deklaracje, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych konfliktów w łódzkiej operze. Wprowadzenie ciał doradczych może zwiększyć udział pracowników w dyskusji o przyszłości teatru. Znaczenie tych rozwiązań będzie jednak zależało od ich rzeczywistych kompetencji i sposobu funkcjonowania.

Kłoczko zapowiada również długofalowy program rozwoju organizacyjnego. Do współpracy zaproszono Dorotę Serwę, dr Marię Opałkę i Dawida Rastianiego. Program ma obejmować wsparcie psychologiczne dla pracowników, szkolenia dotyczące przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu i mobbingowi, rozwijanie kompetencji kierowniczych oraz komunikację bez przemocy.

Teatr planuje także badania publiczności, które pozwolą lepiej poznać oczekiwania widzów i przygotować ofertę artystyczną oraz edukacyjną.

Pierwszy sezon nowego dyrektora

Rafał Kłoczko przejął kierowanie Teatrem Wielkim w szczególnym momencie. Jubileuszowy program był w znacznej części przygotowany jeszcze przed jego przyjściem, dlatego obecny sezon stanowi połączenie wcześniejszych planów z pierwszymi decyzjami nowej dyrekcji.

Wprowadzone zmiany repertuarowe, powrót cenionych artystek, poszerzenie współpracy z dyrygentami oraz zapowiedź większego udziału zespołu w podejmowaniu decyzji pokazują kierunek, w którym Kłoczko zamierza prowadzić instytucję.

Najważniejszym sprawdzianem pozostanie jednak codzienne funkcjonowanie teatru. O powodzeniu nowej dyrekcji zdecydują jakość przygotowywanych przedstawień, stabilność zespołu, przejrzystość zarządzania oraz zdolność odbudowania zaufania po wcześniejszych konfliktach.

Jubileusz 60-lecia daje Teatrowi Wielkiemu w Łodzi okazję do przypomnienia własnego dorobku i przedstawienia publiczności nowych ambicji artystycznych. Dla Rafała Kłoczki będzie zarazem pierwszym poważnym sprawdzianem na stanowisku dyrektora jednej z największych scen operowych w kraju.

Teatr Wielki w Łodzi

Kategorie:

Cytat Dnia

„Jak rozmawiać o spektaklach, których się nie oglądało? Uczmy się na książkach. Stary dobry sposób zwany laniem wody, w czym celują pijarówy, nigdy nie wyjdzie z użytku. Można też halucynować jak wczesny ChatGPT. Jeśliby układać nowy słownik komunałów à la Gustave Flaubert, na pierwszy, koronny przykład nadałoby się to zdanie: »Wdowik w swoim spektaklu nie daje jasnych odpowiedzi«”

Maciej Stroiński o „Nonfiction”, reż. Gosia Wdowik; E-teatr.pl, 7.10.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL