Zmarł Przemysław Branny, aktor i pieśniarz przez ponad trzydzieści lat związany z krakowskim Teatrem Bagatela.
fot. dzięki uprzejmości Teatru Bagatela
Stworzył kilkadziesiąt ról teatralnych, występował w filmie i telewizji, koncertował, nagrywał płyty. Publiczność pamięta go także ze „Śmierci jak kromka chleba” Kazimierza Kutza oraz wielkich przedsięwzięć muzycznych Piotra Rubika. O śmierci artysty poinformował Teatr Bagatela.
„Z niewysłowionym smutkiem i głębokim bólem piszemy, że odszedł od nas wybitny aktor – PRZEMYSŁAW BRANNY” – przekazał Teatr Bagatela.
Przemysław Branny spędził w tym teatrze ponad trzy dekady. Bagatela pożegnała go bardzo osobistym wpisem:
„Rodzina Bagateli w osobie Przemka straciła utalentowanego Pięknego Człowieka. Przemek: Mąż. Tato. Brat. Przyjaciel. Kolega. Aktor.
Przemku, napisać, że będziemy tęsknić, to banał.
Dziękujemy za Twoją obecność w naszym życiu.”
Teatr przekazał także wyrazy najgłębszego współczucia Annie i Lidce.
Przemysław Branny urodził się 24 grudnia 1970 roku w Czeskim Cieszynie. Z teatrem zetknął się już jako dziecko. Jego matka, Halina Branna Paseková, była aktorką Sceny Polskiej Teatru Cieszyńskiego. On sam również pojawiał się na tej scenie. W 1982 roku zagrał Wawrzusia z Poręby w „Historii żółtej ciżemki” w reżyserii Karola Suszki.
Później przyjechał do Krakowa. Studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego, dzisiejszej Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego. Studia ukończył w 1993 roku. Jeszcze przed dyplomem wystąpił w Teatrze STU w „Placu Merkurego” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w reżyserii Mieczysławy Stebnickiej.
Po studiach związał się z Teatrem Bagatela. W ciągu ponad trzydziestu lat stworzył na jego scenach 42 role. Grał w utworach Shakespeare’a, Moliera, Büchnera, Czechowa, Tennessee Williamsa, Słowackiego i Gombrowicza. Pracował z kolejnymi reżyserami i przechodził wraz z teatrem przez zmieniający się repertuar, pozostając jednym z najbardziej rozpoznawalnych członków zespołu.
W ostatnich sezonach można go było oglądać między innymi w „Śmierci pięknych saren” w reżyserii Jana Szurmieja, „Weselu Figara” Mikołaja Grabowskiego, „Henryku Sienkiewiczu. Greatest hits” i „Przygodach Tomka Sawyera” Krzysztofa Materny, „Bajkach dla niegrzecznych” Jacka Bończyka oraz „Procesie” Jacka Szydłowskiego. W 2026 roku występował także w „Burzy” Williama Shakespeare’a w reżyserii Filipa Szumińskiego.
Branny miał świetne warunki wokalne i od początku kariery rozwijał równolegle działalność muzyczną. Od 1992 roku współpracował z krakowskim kabaretem Loch Camelot. Przygotowywał recitale, występował na festiwalach i koncertach. Publiczność Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu poznała go jeszcze jako bardzo młodego artystę. W 1993 roku podczas XIV PPA zdobył II Nagrodę oraz Nagrodę Publiczności. Rok później razem z Katarzyną Jamróz otrzymał I Nagrodę w Kabaretonie podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
Jego nazwisko trafiło później do szerokiej publiczności także za sprawą współpracy z Piotrem Rubikiem i Zbigniewem Książkiem. Był jednym z solistów „Tu Es Petrus” oraz „Psałterza wrześniowego”. Wspólnie z Olgą Szomańską wykonywał piosenkę „Niech mówią, że to nie jest miłość”, jeden z największych przebojów związanych z tym okresem twórczości Rubika. W 2005 roku Branny, Szomańska i Rubik otrzymali I Nagrodę na Festiwalu Jedynki w Sopocie.
Ważne miejsce w jego dorobku zajmuje kino. W 1993 roku zagrał Tadeusza, „Górnika”, w „Śmierci jak kromka chleba” Kazimierza Kutza. Film opowiadał o pacyfikacji kopalni „Wujek” w grudniu 1981 roku. Branny znalazł się w obsadzie obok między innymi Janusza Gajosa, Jerzego Treli, Mariusza Benoit, Romana Gancarczyka i Teresy Budzisz-Krzyżanowskiej. Występował również w Teatrze Telewizji oraz w produkcjach telewizyjnych.
Jego zawodowym domem przez wszystkie te lata pozostawała jednak Bagatela. W 2024 roku właśnie tutaj świętował trzydziestolecie pracy artystycznej. Jubileusz przypadł na czas jego występów w „Śmierci pięknych saren” Jana Szurmieja.
Przemysława Brannego pożegnała również Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, której był absolwentem. Uczelnia przypomniała jego drogę zawodową i role, a swoje pożegnanie zakończyła słowami:
„Odszedł wspaniały artysta i niezwykle serdeczny, szlachetny człowiek, którego talent i sceniczna prawda pozostaną w naszej pamięci.”
Przemysław Branny zmarł w wieku 55 lat. Wiadomość o jego śmierci przyszła z teatru, z którym związał niemal całe dorosłe życie. Czterdzieści dwie role w Bagateli obejmują ponad trzydzieści lat spotkań z krakowską publicznością. Do tego dochodzą koncerty, recitale, nagrania, film Kutza i praca na innych scenach. Pozostaje duży, różnorodny dorobek artysty, którego głos i twarz znało kilka pokoleń widzów.
Rodzinie i Bliskim Przemysława Brannego, jego Przyjaciołom oraz całemu zespołowi Teatru Bagatela składamy wyrazy głębokiego współczucia.
