Anna Piotrowska żegna się z Teatrem Rozbark. „Zamykam drzwi wdzięczności. I otwieram drzwi nadziei”

Na kilka dni przed zmianą dyrekcji opublikowała osobisty list do widzów, artystów, pracowników i partnerów teatru. Od 1 września Rozbarkiem pokieruje Karolina Staneczek-Pucher.

„Po siedmiu latach kierowania Teatrem Rozbark przychodzi moment, w którym zamykam za sobą jedne drzwi” – tak rozpoczyna swój list pożegnalny dr hab. Anna Piotrowska. Jednocześnie podkreśla, że nie traktuje tego momentu jako definitywnego rozstania z miejscem, które przez lata stało się ważną częścią jej życia. To raczej moment podsumowania i podziękowania ludziom, z którymi budowała pozycję bytomskiej sceny.

Piotrowska przypomina, że obejmowała Rozbark jako miejsce o ogromnym potencjale, ale również stojące przed wieloma wyzwaniami. W kolejnych latach – jak pisze – wspólnie z zespołem tworzyła jego program, tożsamość i relacje ze środowiskiem lokalnym, śląskim oraz ogólnopolskim. Szczególne znaczenie miała przy tym niezwykła siedziba teatru – dawna cechownia Kopalni Rozbark, której industrialna historia stała się jednym z ważnych punktów odniesienia dla rozwijanej tam sztuki tańca i ruchu.

Rozbark jako wspólnota

W pożegnaniu wielokrotnie powraca słowo „wspólnota”. Dla Piotrowskiej teatr nie był bowiem jedynie budynkiem ani repertuarem, ale przede wszystkim przestrzenią spotkania ludzi – miejscem dialogu, artystycznego ryzyka, zachwytu, ale również sporu i niezgody.

Dyrektorka dziękuje artystkom i artystom, pracownikom teatru, pedagogom, producentom, technikom, wolontariuszom i wszystkim osobom, które przez siedem lat współtworzyły instytucję. Osobne słowa kieruje do publiczności – także tej, która pozostawała z Rozbarkiem wtedy, gdy teatr proponował projekty „nieoczywiste” i wymagające.

„Bez Was teatr nie jest kompletny” – pisze do widzów.

Znaczną część swojego podsumowania poświęca również sposobowi myślenia o tańcu. Jak zaznacza, ambicją Rozbarku było stworzenie miejsca, w którym taniec nie funkcjonował jedynie jako dziedzina sztuki, lecz był także narzędziem refleksji nad człowiekiem, relacjami i wspólnotą. Piotrowska chce tę praktykę kontynuować już poza dyrektorskim gabinetem – rozwijając pracę nad kompozycją, improwizacją, dramaturgią i ciałem oraz łącząc działalność artystyczną z pedagogiką, badaniami i praktyką społeczną.

Siedem lat i ważny rozdział w historii Rozbarku

Anna Piotrowska była związana z artystycznym kształtem Rozbarku jeszcze zanim została jego dyrektorką. W latach 2014–2018 pełniła funkcję kierowniczki artystycznej zespołu, a we wrześniu 2019 roku objęła obowiązki dyrektorki. Od 1 września 2020 roku kierowała instytucją jako jej dyrektorka.

W ostatnich latach Rozbark rozwijał repertuar, działalność edukacyjną i społeczną oraz projekty krajowe i międzynarodowe. Sam zespół artystyczny, w opublikowanym właśnie podsumowaniu swojej pracy, wskazuje Piotrowską jako osobę, której wizja i zdolność budowania dialogu pomiędzy środowiskami w znacznym stopniu zdefiniowały artystyczną tożsamość teatru. Wśród najważniejszych przedsięwzięć wymieniane są m.in. międzynarodowe „DRIFT… to the tunnel at the end of the light”, „Dziadowisko” realizowane z Zespołem Pieśni i Tańca „Śląsk”, „Late Lovers of Moon Snow”, opera łemkowska „Hołos”, a także działalność programu Przestrzenie Sztuki – Taniec.

Piotrowska sama nie idealizuje jednak mijającego okresu.

„Nie wszystko było łatwe. Nie wszystko się udało. Ale wierzę, że warto było próbować. I że warto nadal próbować” – zaznacza.

Od 1 września nowa dyrektorka

Zmiana na stanowisku dyrektora jest konsekwencją konkursu przeprowadzonego przez miasto Bytom. Jak informowaliśmy wcześniej w Teatrze dla Wszystkich, o funkcję ubiegało się pięcioro kandydatów, w tym również Anna Piotrowska. Komisja zdecydowaną większością głosów wskazała jednak Karolinę Staneczek-Pucher, od wielu lat związaną z Rozbarkiem. Otrzymała ona osiem głosów poparcia; jedna osoba wstrzymała się od głosu. Staneczek-Pucher obejmie stanowisko 1 września 2026 roku, a jej kontrakt został przewidziany na trzy sezony artystyczne.

Nowa dyrektorka pracuje w Rozbarku od 2014 roku. Zajmowała się promocją, następnie kierowała Działem Organizacji i Promocji, a w ostatnich latach była pełnomocniczką dyrektora. Zna więc instytucję nie tylko jako menedżerka, ale także osoba uczestnicząca w przygotowaniu wielu najważniejszych projektów teatru.

Anna Piotrowska zostaje na Śląsku

Dla Anny Piotrowskiej odejście z Rozbarku nie oznacza natomiast odejścia ze Śląska ani ze środowiska tańca. Od 1 września zamierza kontynuować działalność jako profesorka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Akademii Sztuk Teatralnych, choreografka, reżyserka i performerka. Zapowiada także dalsze prowadzenie Fundacji Rozwoju Tańca oraz realizację kolejnych projektów artystycznych, edukacyjnych i społecznych w Polsce i za granicą.

Nie deklaruje przy tym konkretnego kolejnego miejsca ani projektu.

I właśnie tym akcentem kończy siedmioletni okres swojej dyrekcji:

„Dlatego dziś zamykam drzwi wdzięczności.
Z wdzięcznością za wszystko, co wydarzyło się w Rozbarku.
I otwieram drzwi nadziei”.

Teatr Rozbark