W sezonie 2026/2027 zobaczymy też spektakle Darii Kopiec, Krzysztofa Babickiego i Mikołaja Grabowskiego.
fot. Bogdan Karczewski
Wszystko wskazuje, że będzie to bardzo mocny sezon tej sceny od wielu lat. Nie tylko dlatego, że teatr rozpocznie obchody swojego 50-lecia, ale również z powodu nazwisk zaproszonych twórców i repertuarowych wyborów.
Nowy sezon otworzy 10 października premiera spektaklu „Przeciw” na podstawie „Ferdydurke” oraz „Dzienników” Witolda Gombrowicza. Za tekst i reżyserię odpowiada profesor Mikołaj Grabowski, od lat związany z teatrem opartym na literaturze wspomnieniowej, pamiętnikarskiej i autobiograficznej. To właśnie Grabowski stworzył legendarny spektakl „Opis obyczajów” według księdza Jędrzeja Kitowicza. Tym razem reżyser sięga po Gombrowicza — autora szczególnie ważnego dla radomskiej sceny i organizowanego przez nią Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego.
To wybór symboliczny również dlatego, że właśnie Radom od lat pozostaje jednym z najważniejszych miejsc dialogu z twórczością Witolda Gombrowicza. Tegoroczna edycja ma być ostatnią realizowaną w dotychczasowej formule. Jak zapowiada teatr, kolejne odsłony festiwalu przejdą znaczące zmiany organizacyjne i programowe. O szczegółach XVII Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego napiszemy wkrótce.
Wśród premier zapowiedzianych na jubileuszowy sezon znalazły się zarówno klasyczne teksty dramatyczne, jak i repertuar bardziej popularny. 30 stycznia na Scenie Kameralnej zobaczymy „Królową piękności z Leenane” Martina McDonagha w reżyserii Darii Kopiec. To jeden z najważniejszych współczesnych dramatów irlandzkiego autora – brutalny, gorzki i jednocześnie podszyty charakterystycznym czarnym humorem.
20 marca na Dużej Scenie planowana jest premiera nowej wersji „Żołnierza królowej Madagaskaru”. Spektakl przygotuje Maciej Wojtyszko, który odpowiada zarówno za tekst, jak i reżyserię. Wojtyszko od lat pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych twórców polskiego teatru, umiejętnie łącząc inteligentny humor z teatralną literaturą wysokiej próby.
Z kolei Krzysztof Babicki sięgnie po „Sztukę” Yasminy Rezy – jeden z najgłośniejszych dramatów współczesnej francuskiej dramaturgii. Premiera planowana jest w czerwcu na Scenie Kotłownia.
Jedną z najważniejszych zapowiedzi nowego sezonu wydają się jednak „Dziady” Adama Mickiewicza w reżyserii Radosława Stępnia. Reżyser pochodzący z Pionek, koło Radomia, po raz pierwszy zmierzy się z jednym z najważniejszych tekstów polskiego romantyzmu — wielkim narodowym moralitetem, po który sięgają najważniejsi polscy reżyserzy. W ostatnich latach własną interpretację „Dziadów” przygotowała między innymi Maja Kleczewska, wcześniej przez dekady do dramatu Mickiewicza wracali kolejni twórcy polskiego teatru, od Leona Schillera po Konrada Swinarskiego. Każda nowa inscenizacja tego tekstu staje się próbą odpowiedzi nie tylko na pytania o polską tradycję romantyczną, ale również o współczesność. Tym ciekawsze wydaje się więc pytanie, co o „Dziadach” będzie chciał powiedzieć Radosław Stępień w 2027 roku.
Sam wybór tego tytułu pokazuje również, że radomski teatr chce dziś budować repertuar nie tylko wokół lżejszych propozycji dla szerokiej publiczności, ale także wokół dzieł fundamentalnych dla polskiej kultury i tożsamości.
To zresztą kierunek, który Jarosław Rabenda zapowiadał już po rozstrzygnięciu konkursu na dyrektora teatru. W opublikowanym wówczas stanowisku podkreślał, że radomska scena ma być teatrem „popularnym, eklektycznym”, odpowiadającym na potrzeby możliwie szerokiego grona odbiorców — „od tragedii antycznej po współczesną brytyjską farsę, od klasyki lekturowej po musical, od współczesnego teatru artystycznego, biorącego udział w dyskusji o kondycji Człowieka XXI wieku po bajki dla dzieci”.
„Wspólnym mianownikiem tej oferty będzie znakomita literatura (nie tylko dramatyczna) i jakość, którą zapewnią starannie dobrani realizatorzy” — pisał Rabenda. Jednocześnie deklarował dystans wobec teatru opartego wyłącznie na prowokacji i skandalu, podkreślając, że „nowatorski” nie musi oznaczać „skandalizujący”, a „nowoczesny” — „hermetyczny”.
Pełna treść wystąpienia Jarosława Rabendy dostępna jest na portalu Teatr dla Wszystkich.
Nowy sezon Teatru Powszechnego wpisuje się również w szerokie obchody 50. rocznicy Radomskiego Czerwca ’76, które przez cały 2026 rok organizowane są w mieście. W programie jubileuszowych wydarzeń znalazły się koncerty, wystawy, działania edukacyjne oraz projekty artystyczne poświęcone pamięci robotniczego protestu z czerwca 1976 roku. Sam teatr przygotowuje także spektakl „Na ścieżkach zdrowia” Teresy Opoki w reżyserii Andrzeja Sadowskiego.
Obchody 50-lecia Teatru Powszechnego w Radomiu mają potrwać do końca października 2027 roku. Ich finałem będzie premiera w reżyserii Andrzeja Bubienia oraz jubileuszowy benefis teatru.
Plany repertuarowe teatru obejmują również premierę familijną. W styczniu na Scenie Fraszka pokazana zostanie adaptacja angielskiej baśni „Jaś i łodyga fasoli” przygotowywana przez Przemysława Jaszczaka.
Dane za 2025 rok pokazują instytucję pracującą bardzo intensywnie. W minionym sezonie teatr zrealizował sześć premier i zagrał 320 spektakli. Teatr odwiedziło 68 069 widzów, przy frekwencji wynoszącej około 90 procent. Przychody ze sprzedaży biletów osiągnęły poziom 2 872 849 zł.
W 2026 roku dotacja podmiotowa dla Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu wynosi 11 milionów złotych. Osobno finansowany jest XVII Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski, który otrzymał 300 tysięcy złotych z budżetu Gminy Miasta Radomia oraz 180 tysięcy złotych z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Sezon 2026/2027 w Radomiu zapowiada się więc jako próba wyraźnego poszerzenia teatralnego języka tej sceny — od repertuaru popularnego po klasykę i współczesny dramat europejski. A jednocześnie jako ważny moment definiowania nowej tożsamości teatru pod dyrekcją Jarosława Rabendy.
