Data Tavadze. Teatr jako walka o nadzieję

Slide
previous arrow
next arrow
Na afiszu

Data Tavadze. Teatr jako walka o nadzieję

„Anioł zagłady” w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

Opublikowano: 2026-05-23
fot. Karolina Jóźwiak
O premierze „Anioła zagłady” pisaliśmy już blisko rok temu, kiedy Wojciech Faruga w rozmowie z „Teatrem dla Wszystkich” zapowiadał kierunek programowy Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy na ten sezon. Wtedy tytuł inspirowany filmem Luisa Buñuela pojawiał się jeszcze jako jedna z najważniejszych zapowiedzi artystycznych planowanych przez warszawską scenę. Dziś projekt wchodzi w finałową fazę realizacji — premiera spektaklu w reżyserii Data Tavadze odbędzie się 12 czerwca na Dużej Scenie Teatru Dramatycznego.
 
To zarazem konsekwentnie prowadzona linia programowa obecnej dyrekcji teatru. Zaproszenie Tavadzego — jednego z najważniejszych twórców współczesnego teatru politycznego Europy Wschodniej — od początku miało być wyraźnym sygnałem, że Dramatyczny chce budować repertuar reagujący na współczesne opowieści społeczne, polityczne i cywilizacyjne. Nieprzypadkowo spektakl został również włączony do programu 46. Warszawskich Spotkań Teatralnych, gdzie znajdzie się obok najgłośniejszych i najważniejszych realizacji obecnego sezonu.

Kim jest Data Tavadze

Data Tavadze (ur. 1989) to gruziński reżyser teatralny, dramatopisarz, producent i aktywista kultury, uznawany za jednego z najważniejszych twórców współczesnego teatru politycznego Europy Wschodniej. Jego spektakle łączą zaangażowany teatr polityczny z wizualnie intensywnym i poetyckim językiem scenicznym, opartym na silnej fizycznej obecności aktorów, muzyczności oraz pracy z obrazem. W swoich realizacjach bada relacje pomiędzy jednostką a społeczeństwem, pamięć zbiorową, przemoc i opresję, mechanizmy władzy oraz kruchość demokratycznych struktur. Jego teatr porusza się pomiędzy materiałem dokumentalnym, współczesnym dramatopisarstwem i autorskimi reinterpretacjami klasycznych tekstów.

Urodzony w Tbilisi, studiował aktorstwo na Shota Rustaveli State University of Theatre and Film, jednak bardzo szybko zwrócił się ku reżyserii i pisaniu. Pierwszą sztukę napisał w wieku szesnastu lat, a pierwszy profesjonalny spektakl wyreżyserował mając osiemnaście lat. Już jego wczesne realizacje ujawniały zainteresowanie współczesną rzeczywistością społeczną i polityczną oraz eksperymentalnym językiem teatralnym, podważającym dominujące w gruzińskim teatrze tradycyjne formy narracji.

Od 2009 roku Tavadze jest jedną z kluczowych postaci Royal District Theatre w Tbilisi, gdzie pełni funkcję przewodniczącego Rady Dyrektorów Artystycznych. Jako reżyser ukształtował się bezpośrednio po wojnie rosyjsko-gruzińskiej z 2008 roku — wydarzeniu, które znacząco wpłynęło na polityczny i emocjonalny wymiar jego twórczości. Pod jego kierownictwem Royal District Theatre stał się jedną z najważniejszych niezależnych instytucji kultury w regionie, rozwijając repertuar skoncentrowany na współczesnych konfliktach społecznych i politycznych oraz wspierając młode pokolenie gruzińskich dramatopisarzy, reżyserów i performerów.

Wśród najważniejszych spektakli Tavadze znajdują się między innymi „Miss Julie” (2012), „Trojanki” (2013), „Pain is Youth” / „Ból to młodość” (2014), „Prometeusz / 25 lat niepodległości” (2016), „False Alarm”, „Far Away” (2019), a także „Hunger” i „LIBERTÉ [trigger warning]” (2024), przygotowane w atmosferze narastających napięć politycznych poprzedzających wybory parlamentarne w Gruzji.

„Trojanki”, oparte na tragedii Eurypidesa i dokumentalnych świadectwach kobiet dotkniętych doświadczeniem wojny, stały się jednym z najważniejszych spektakli nurtu określanego mianem „Teatru Nowej Wrażliwości” — pokolenia gruzińskich twórców aktywnych po wojnie z 2008 roku. Spektakl podejmował temat przemocy, przesiedlenia, żałoby i traumy obecnej w społeczeństwach po konfliktach zbrojnych. Produkcja zdobyła międzynarodowe uznanie, została zaprezentowana na ponad trzydziestu festiwalach na całym świecie oraz otrzymała między innymi Fast Forward Festival Prize (2016), Nagrodę im. Sandro Achmeteliego oraz International Young Critics Award.

Tavadze był również jednym z inicjatorów RDFest — Festiwalu Młodych Twórców Teatralnych — który stał się ważną platformą dla nowego pokolenia gruzińskich artystów i jednym z impulsów dla rozwoju współczesnego teatru w Gruzji.

Jego twórczość szybko została zauważona na europejskiej scenie teatralnej, prowadząc do współpracy z renomowanymi teatrami i festiwalami. Reżyserował między innymi w Deutsches Theater Berlin, Maxim Gorki Theater Berlin, Schauspiel Frankfurt, Staatsschauspiel Dresden, Badisches Staatstheater Karlsruhe, Dailes Theatre w Rydze, Gerhart-Hauptmann-Theater Görlitz-Zittau, Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz Teatrze na Lewym Brzegu w Kijowie.

Do jego najważniejszych międzynarodowych realizacji należą między innymi „Everyman [dies]” Ferdinanda Schmalza w Deutsches Theater Berlin (2020), „Transit” według Anny Seghers w Staatsschauspiel Dresden (2019), „Intryga i miłość” Friedricha Schillera w Staatsschauspiel Dresden, „Tiger und Löwe” Davida Gabunii w Badisches Staatstheater Karlsruhe oraz „The Goldberg Variations” George’a Taboriego w Schauspiel Frankfurt (2022). W 2023 roku wyreżyserował „Kredowe koło kaukaskie” Bertolta Brechta w Dailes Theatre w Rydze, a następnie ponownie wystawił spektakl w Teatrze na Lewym Brzegu w Kijowie. Obecnie w Teatrze Dramatycznym w Warszawie pracuje nad spektaklem inspirowanym filmem „Anioł zagłady” Luisa Buñuela, realizowanym na podstawie autorskiego tekstu.

Równolegle do pracy reżyserskiej Tavadze rozwija działalność dramatopisarską. Jest autorem między innymi sztuk „Warmother”, „The Crows”, „Prometheus / 25 Years of Independence”, „After Party / After Life”, „It’s Dark And She Doesn’t Know There Are Others in The Room”, „Lars and Hybris”, „Hunger” oraz „LIBERTÉ [trigger warning]”. Jego dramaty łączą czarny humor, fragmentaryczną formę, odniesienia dokumentalne oraz poetycką obrazowość. „Warmother” otrzymało międzynarodową nagrodę dramatopisarską Talking About Borders Award.

Oprócz działalności reżyserskiej i dramatopisarskiej Tavadze aktywnie pracuje również jako pedagog, współpracując z młodymi artystami i studentami w Gruzji oraz za granicą. W latach 2013–2017 wykładał aktorstwo i reżyserię na Shota Rustaveli State University of Theatre and Film wspólnie z wybitnym gruzińskim reżyserem Temurem Chcheidze. Razem założyli Centre for Contemporary Theatre Development — szkołę i platformę rozwoju dla młodych reżyserów oraz dramatopisarzy. W ramach działalności Centrum powstało ponad pięćdziesiąt nowych gruzińskich dramatów i zorganizowano ponad dwieście wydarzeń performatywnych. W latach 2014–2018 Tavadze prowadził również warsztaty i programy edukacyjne w Göteborg Academy of Music and Drama w Szwecji.

Poza działalnością artystyczną pozostaje ważnym głosem współczesnego życia kulturalnego i politycznego Gruzji. W trakcie protestów po wyborach parlamentarnych w 2024 roku aktywnie uczestniczył w działaniach środowisk artystycznych i obywatelskich sprzeciwiających się autorytarnym tendencjom oraz prokremlowskiej polityce gruzińskiego rządu. Angażował się w działania solidarnościowe, protesty i publiczne wystąpienia dotyczące wolności słowa, niezależności instytucji kultury oraz prawa do swobodnej wypowiedzi artystycznej.

W 2025 roku jego spektakl „LIBERTÉ [trigger warning]” stał się celem ataków prorządowych i propagandowych mediów. Produkcja oskarżana była o „antynarodowy” i „niemoralny” charakter, co doprowadziło do szeroko komentowanej kampanii wymierzonej w twórców spektaklu. Sprawa stała się symbolem pogłębiającego się kryzysu wolności artystycznej we współczesnej Gruzji. Przedstawienie otwierało 45. Warszawskie Spotkania Teatralne w 2025 roku.

Dziś Data Tavadze uznawany jest za jednego z najbardziej wyrazistych reżyserów swojego pokolenia na europejskiej scenie teatralnej. Jego spektakle regularnie prezentowane są na międzynarodowych festiwalach i scenach repertuarowych, łącząc współczesny język teatralny z polityczną i społeczną wrażliwością.

„Anioł zagłady” – ostatnia premiera tego sezonu w Teatrze Dramatycznym w reżyserii Tavadze

Premiera odbędzie się 12 czerwca na Dużej Scenie, zaś kolejne spektaklezostały zapowiedziane na 13 czerwca oraz 18–19 lipca 2026 

Spektakl będzie teatralną reinterpretacją słynnego filmu Luisa Buñuela „Anioł zagłady” — czarnej komedii z 1962 roku.

Punkt wyjścia stanowi sytuacja pozornie błaha: grupa przedstawicieli elit, zaproszona na eleganckie przyjęcie, nie potrafi opuścić salonu, w którym się znalazła. To, co początkowo wydaje się absurdalnym impasem, stopniowo przeradza się w bezwzględny eksperyment społeczny, obnażający mechanizmy władzy, przemocy symbolicznej i rozpadu wspólnoty. W dusznej, zamkniętej przestrzeni logika, normy społeczne i poczucie bezpieczeństwa stopniowo zanikają.

Spektakl reżyseruje Data Tavadze — w jego autorskiej interpretacji „Anioł zagłady” staje się opowieścią o społeczeństwie uwięzionym we własnych przywilejach, niezdolnym do wyjścia poza wyuczone role i struktury dominacji.

Obsada

Mariusz Drężek, Agata Góral, Jakub Jankiewicz (gościnnie), Anna Kłos, Michał Klawiter, Marianna Linde, Anna Moskal, Agata Różycka, Jan Sałasiński / Mateusz Weber, Konrad Szymański, Krzysztof Szczepaniak / Damian Kwiatkowski, Anita Sokołowska

Twórczynie i twórcy

Reżyseria: Data Tavadze

Dramaturgia: Paweł Sztarbowski

Scenografia i światło: Agata Skwarczyńska

Kostiumy: Gosia Baczyńska

Muzyka: Nikoloz Pasuri

Tłumaczenie scenariusza: Magda Nowakowska

Asystent/ka: Antonina Wąsowicz, Maciej Jaszczyński

Inspicjent: Tomasz Karolak

Kierowniczka produkcji: Adrianna Gołebiewska

Producentka: Kinga Kostoń-Hayatullah

Koordynacja produkcji: Lena Tworkowska

Spektakl realizowany w ramach 46. Warszawskich Spotkań Teatralnych.

Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu finansowemu Miasta Stołecznego Warszawy. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury — państwowego funduszu celowego.

Twórczość Date Tavadze  –  wybrane spektakle

„Women of Troy” / „Trojanki”

Autorska reinterpretacja tragedii Eurypidesa, w której antyczny mit o kobietach Troi spotyka się z doświadczeniami gruzińskich kobiet — ofiar i świadków wojen z lat 90. i XXI wieku.

2013, Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja); premiera światowa na Swedish Biennial for Performing Arts, Jönköping (Szwecja).

Spektakl został nagrodzony Nagrodą im. Sandro Akhmeteliego (Sandro Akhmeteli Award) — prestiżową nagrodą teatralną przyznawaną wybitnym gruzińskim twórcom i artystom. Ustanowiona przez Gruzińskie Towarzystwo Teatralne, honoruje wybitne osiągnięcia w reżyserii, grze aktorskiej oraz za wkład w rozwój gruzińskiej kultury.

Spektakl prezentowany był w Polsce w ramach Tygodnia Gruzińskiego w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim.

„Pain is Youth” / „Ból to młodość”

Wykorzystując tekst Ferdinanda Brucknera jako punkt wyjścia, spektakl tworzy wielowarstwowy portret pokolenia zagubionego pomiędzy wojenną przeszłością a niepewną przyszłością. Siedem postaci, uwikłanych w emocjonalny i społeczny chaos, rozgrywa na scenie niebezpieczną grę — z własnymi ciałami, przekonaniami i granicami.

2014, Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja).

„Prometheus / 25 Years of Independence” / „Prometeusz / 25 lat niepodległości”

Odważna, polityczna opowieść o współczesnej Gruzji, rozpięta między mitem a rzeczywistością. Osiem postaci — rówieśników niepodległej Gruzji — opowiada własne historie, które składają się na portret całego kraju. Ich biografie splatają się z historią państwa, w której osobiste doświadczenia nabierają wymiaru symbolicznego.

2016, Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja).

„Tiger und Löwe” / „Tygrys i lew”

Refleksyjna, symboliczna opowieść o pamięci, przemocy i utracie wolności. Inspiracją dla przedstawienia stała się historia gruzińskich artystów zamordowanych w czasie stalinowskich czystek w 1937 roku.

2018, Badisches Staatstheater Karlsruhe (Niemcy) i Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja).

„Transit” / „Tranzyt”

Teatralne opracowanie powieści Anny Seghers, które przedstawia temat ucieczki, poszukiwania tożsamości i trudności z odnalezieniem miejsca w świecie ogarniętym wojennym chaosem.

2019, Staatsschauspiel Dresden (Niemcy).

„Nic o nas bez nas” / „Nothing about us without us”

Inspirowany twórczością dokumentalną Krzysztofa Kieślowskiego spektakl przedstawia teatralny portret ludzi, których codzienna praca często pozostaje niezauważona. To nie tylko opowieść o wykluczeniu i marginalizacji, ale także o czułości i wspólnocie, które powstają w codziennym współistnieniu i powtarzalnych gestach.

2021, Teatr Polski w Bydgoszczy i Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja).

„Kabale und Liebe” / „Intryga i miłość”

Adaptacja dramatu Friedricha Schillera. Tekst o niemożliwej miłości, uwikłanej w różnice społeczne i polityczne intrygi, odnosi się do współczesnych realiów, gdzie prywatne uczucia nieustannie ścierają się z systemem władzy i zależności.

2023, Staatsschauspiel Dresden (Niemcy).

„Hunger” / „Głód”

Współczesna opowieść o granicach ludzkiej wytrzymałości, o świecie, w którym materialny i duchowy głód stają się doświadczeniem codziennym. Spektakl podejmuje pytanie o odpowiedzialność jednostki wobec systemu, który sam produkuje niesprawiedliwość.

2024, Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja).

„LIBERTÉ [trigger warning]”

Widowiskowy, emocjonalnie intensywny spektakl o wolności, pamięci i granicach ludzkiego buntu. Twórcy przenoszą widzów w przestrzeń rewolucji — historycznej i symbolicznej zarazem — w której głos jednostki splata się z chórem zbiorowej historii.

2024, Royal District Theatre, Tbilisi (Gruzja).

Projekty teatralne Tavadze były prezentowane i nagradzane podczas międzynarodowych festiwali w Niemczech, Polsce, Litwie, Ukrainie, Szwecji i Gruzji. Sztuka „Warmother / Kriegsmutter” otrzymała nagrodę dramatopisarską Talking About Borders (2015), a za „Trojanki” („Women of Troy”) reżyser otrzymał nagrodę dla młodych reżyserów Fast Forward Festival Prize (2016).

Teatr Dramatyczny w Warszawie

Kategorie:

Cytat Dnia

„Zapolska śmiała się z idei, by »kobieta miała iść przez życie cicho i spokojnie«. Taki gorset społecznych oczekiwań wpychał jednak kobiety w równie groteskowy stan, jakim dziś może być hałaśliwe manifestowanie wariacko rozumianej niezależności. Znanej aż nazbyt dobrze z czarnych marszy i mającej odzwierciedlenie na przykład w agresywnej proaborcyjnej propagandzie”

Sylwia Krasnodębska o „Moralności pani Dulskiej”, reż. Anna Augustynowicz; „Gazeta Polska”, 8.07.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL