19 czerwca w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu odbędzie się premiera spektaklu „Dziady II” w choreografii Moniki Błaszczak.
fot. PTT
Spektakl „Dziady II” w choreografii Moniki Błaszczak, opracowaniu dramaturgicznym Teresy Fazan, ze scenografią Eweliny Węgiel, kostiumami Tomasza Armady i muzyką Julka Ploskiego, stanowi współczesną interpretację jednego z najważniejszych tekstów polskiego romantyzmu.
Punktem wyjścia dla pracy twórczej jest refleksja nad rolą rytuału we współczesnym świecie oraz poszukiwanie nowych form budowania wspólnotowości poprzez doświadczenie performatywne. Proces swoją wiedzą ekspercką wspiera Łukasz Kozak*, historyk i badacz folkloru. W swoich twórczych poszukiwaniach realizatorzy sięgają zarówno do złożonego folkloru byłej Rzeczpospolitej – heterogenicznej tradycji katolicko-ortodoksyjno-pogańskiej, wielojęzycznej i wielokulturowej – jak i do współczesnych praktyk społecznych. Warstwa choreograficzna zbudowana jest zarówno z technik ludowych i klasycznych, jak i współczesnych, a także ekspresji obecnych w nowych mediach społecznościowych (np. tik-tok dance). Widzowie w kulminacyjnej scenie spektaklu zaproszeni są do partycypacji – w ramach przemyślanej i nieingerencyjnej formuły, która dodatkowo buduje kontinuum pomiędzy kolejnymi graniami spektaklu.
W Dziadach II wychodzimy na spotkanie obcym duszom i własnym cieniom: przyglądając się mickiewiczowskim bohater(k)om napotykamy samych siebie. Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się dla nas przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do refleksji nad współczesnymi formami przeżywania pamięci i żałoby, pamięci i relacyjności.
***
O twórcach:
Monika Błaszczak – polsko‑łemkowska tancerka i choreografka o międzynarodowym dorobku, której prace prezentowano m.in. w Tate Modern, Victoria and Albert Museum, The Place, Laban Theatre, South London Gallery, Polskim Teatrze Tańca, Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz oraz The Barbican Centre. Jest absolwentką New York University Tisch School of the Arts, gdzie je promotorem był Prof. André Lepecki, a także Trinity Laban Conservatoire of Music and Dance w Londynie. Jej twórczość została wyróżniona nagrodami takimi jak Młoda Polska czy Medal Młodej Sztuki. Od 2018 roku rozwija autorską praktykę ruchową Solilokwium, prezentowaną m.in. na University of Chicago, WADE w Nowym Jorku i Independent Dance w Londynie.
Teresa Fazan – dramaturżka i badaczka związana z „Dialogiem”, „Didaskaliami” i „Teatrem”, doktorantka UW, redaktorka „Machiny Myśli”, aktywnie działająca na styku sztuki i teorii.
Ewelina Węgiel – multimedialna artystka o międzynarodowym doświadczeniu, której prace pokazywano m.in. na Piccadilly Circus, Manifeście 14, w Zachęcie i MSN; reżyserka i scenografka współpracująca z instytucjami w całej Europie.
Tomasz Armada – projektant mody i artysta wizualny wyróżniony przez amerykański „Vogue”, twórca cyrkularnych projektów inspirowanych awangardową Łodzią, obecny na światowych festiwalach i w kolekcjach muzealnych.
Julek Ploski – producent muzyczny i autor trailercore’u, znany z występów na Unsoundzie i współpracy z międzynarodowymi artystami; jego album *Hotel ****** ukazał się w Orange Milk.
Łukasz Kozak – historyk, folklorysta i autor nagradzanych książek o wierzeniach ludowych, łączący badania z nowoczesnymi formami narracji – od projektów multimedialnych po działania edukacyjne.
