„Uroczystość” w reż. Małgorzaty Bogajewskiej (25 i 26 kwietnia) oraz „U mnie wszystko w porządku” w reż. Cezarego Tomaszewskiego (27 kwietnia).
fot. Jeremi Astaszow
Intensywną kwietniową część XXXII Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych zakończą dwie historie, które odsłaniają to, co ukryte pod fasadą rodzinnego sukcesu i osobistego „wszystko w porządku”, dotykając tematów przemocy, straty i trudnej prawdy: „Uroczystość” w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej z Teatru Ludowego w Krakowie (25 i 26 kwietnia) oraz „U mnie wszystko w porządku” w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego warszawskiego Teatru Studio (27 kwietnia).
25 i 26 kwietnia na scenie przy ul Nowogrodzkiej 2B Zespół Teatru Ludowego w Krakowie zaprezentuje spektakl „Uroczystość” w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej.
– Sztukę „Uroczystość” zagramy po raz drugi na Festiwalu. Spektakl w reżyserii Grzegorza Jarzyny pokazywaliśmy w 2004 roku, to było w okolicach czasowych, kiedy nazwę naszego Festiwalu zmieniłam z Festiwalu Sztuk Przyjemnych na Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. W tym roku obejrzymy spektakl w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej. „Uroczystość” dotyka niezwykle trudnego tematu przemocy seksualnej wobec dzieci. W spektaklu, w pozornie idealnym świecie rodzinnego sukcesu i społecznego uznania, ujawnia się skrywana przez lata prawda, którą otoczenie milcząco akceptowało. To opowieść o mechanizmach wyparcia, o przemocy ukrytej pod maską wizerunku idealnej rodziny. – zapowiada dyrektorka artystyczna Festiwalu Ewa Pilawska.
27 kwietnia na scenie w Expo-Łódź „U mnie wszystko w porządku” w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego z warszawskiego Teatru Studio.
Cezary – reżyser i partner zmarłego tragicznie Norberta – wraca na scenę, by zrekonstruować jego solowy spektakl. „U mnie wszystko w porządku” – tak brzmiał tytuł tej osobistej, pełnej humoru opowieści, w której Norbert z lekkością i dowcipem mówił o sobie, życiu i codziennych zmaganiach. Po jego śmierci tytuł nabrał gorzkiego znaczenia. Pod warstwą żartów i komediowej formy ukrywały się niewypowiedziane trudności i cierpienie.
Spektakl jest też osobistym zmaganiem się Cezarego z utratą i tęsknotą. Humor miesza się tu z żalem, śmiech z ciszą, a teatr staje się formą żałoby, przestrzenią pamięci i miłości, a także celebracją życia i twórczości.
– To bardzo ważny spektakl. Konfrontuje nas z tematem śmierci bliskiej osoby, na którą przecież nigdy nie jesteśmy przygotowani. Cezary Tomaszewski odwołuje się jednak do osobistego doświadczenia śmierci samobójczej partnera. Śmierć w wyniku choroby czy śmierć rodziców, którzy osiągają pewien wiek, pozwala nam w jakiś sposób przygotować się do pożegnania. Wydaje mi się, że śmierć samobójcza pozostawia nas w otchłani nieuzyskanych odpowiedzi i jest bólem, bagażem, z którym człowiek pozostaje sam do końca życia. – mówi Ewa Pilawska
Na kwietniu festiwal się jednak nie kończy. Przed nami w maju dwukrotny Pokaz Mistrzowski „Europy” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, panel dyskusyjny „Fenomen Teatru Krzysztofa Warlikowskiego” oraz spektakl wyjazdowy „Piramida zwierząt” w reżyserii Michała Borczucha w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Finałem festiwalu będzie czerwcowa prapremiera komedii „Meczycho” napisanej przez Juliusza Machulskiego specjalnie dla łódzkiego Powszechnego oraz panel dyskusyjny “Machulski dobrem narodowym? Fenomen komedii Juliusza Machulskiego”. Więcej informacji i szczegółowy program Festiwalu dostępny jest na stronie:
https://powszechny.pl/pl/festiwal/
XXXII edycja Festiwalu odbywa się pod honorowym patronatem Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Małgorzaty Kidawy-Błońskiej oraz Prezydent Miasta Łodzi Hanny Zdanowskiej
XXXII Festiwal współfinansowany jest ze środków Miasta Łodzi oraz dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Teatr 2026”
Partnerem Strategicznym XXXII Festiwalu jest Expo-Łódź
