Timeless Film Festival Warsaw właśnie wystartował, wchodząc w jedenastodniowy okres poświęcony kinu klasycznemu i jego współczesnym reinterpretacjom. Od początku jest to wydarzenie, które stawia na doświadczenie wykraczające poza standardowy seans — takie, które zostaje z widzem na dłużej (czasem nawet dłużej, niż można się spodziewać).
Uroczyste otwarcie odbyło się w Kinie Muranów, miejscu o szczególnym znaczeniu dla stołecznej kultury filmowej. W legendarnej sali zaprezentowano dokument „Kino Muranów”, który stał się nie tylko projekcją, lecz także symbolicznym spotkaniem z historią kina i jego publicznością.
W 2026 roku Timeless to ponad 18 000 minut filmów z przeszło 25 krajów — od amerykańskich klasyków, przez europejskie arcydzieła, po kino włoskie, latynoamerykańskie i kultowe polskie produkcje. Program udowadnia, że „stare” w kinie bardzo często oznacza „wciąż aktualne”.
Tegoroczna edycja wyraźnie „gra muzyką”. W sali Mazowieckiego Instytutu Kultury odbędzie się koncert towarzyszący sekcji „Giallo!!!”, inspirowany twórczością Ennio Morricone, a w Kinie Luna — pokaz „Silent Trilogy” z muzyką na żywo. Finałem festiwalu będzie projekcja „Rękopisu znalezionego w Saragossie” w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. Muzyczne wątki rozwijają także sekcje Timeless Sounds oraz Tribute to Miles Davis, przypominając, że kino i muzyka od zawsze pozostają w twórczym dialogu.
Istotną częścią programu są retrospektywy twórców redefiniujących język kina. Wśród nich znalazł się pełny przegląd filmów Petera Weira, a także sekcje poświęcone Václavowi Vorlíčkowi, rodzinie Svěráków oraz Luisowi Buñuelowi w jego meksykańskim okresie twórczości. Osobne miejsce zajmuje Tribute to Brigitte Bardot — przypomnienie fenomenu jednej z największych ikon kina. Polską kinematografię reprezentują przeglądy twórczości Jerzego Kawalerowicza oraz tryptyk Barbary Sass — zestaw, w którym łatwo znaleźć tytuły „od dawna do nadrobienia”.
Program uzupełniają rozbudowane sekcje tematyczne. „Kinofilska uczta” to 32 filmy — od lat 40. po współczesność — zestawiające klasykę z mniej oczywistymi odkryciami, coś na kształt filmowego bufetu, przy którym trudno zachować umiar. „Giallo!!!” przybliża hipnotyczne włoskie kino gatunkowe, a „Il Cinema Ritrovato przedstawia” oferuje selekcję inspirowaną jednym z najważniejszych festiwali kina klasycznego.
Dla młodszych widzów (i tych, którzy po prostu nie wyrastają z dobrych animacji) przygotowano sekcję „Młode Horyzonty: dawno, dawno temu…”, gdzie klasyki The Walt Disney Company spotykają się z mniej oczywistymi propozycjami, w tym fińską wersją „Królowej Śniegu”.
W ramach cyklu „Second Run przedstawia” zobaczymy autorski wybór Mehelliego Modiego, a sekcja „100 lat temu: 1926” przypomina, że kino ma już swoje lata, ale nadal potrafi zaskakiwać bardziej niż niejeden współczesny tytuł. Program dopełniają klasyczne kino latynoamerykańskie oraz przegląd dorobku Krakowskie Studio Filmów Animowanych, udowadniający, że animacja potrafi mieć ciężar — nie tylko wizualny.
Projekcje odbywają się w warszawskich kinach: Kino Muranów, Kino Iluzjon oraz Kino Luna.
Timeless to jednak nie tylko filmy. Festiwal wychodzi poza ekran — torby, koszulki, plakaty czy książka z esejami o twórczości Petera Weira tworzą spójny ekosystem, który pozwala zabrać jego atmosferę ze sobą.
Co więcej, wydarzenie świadomie „rozlewa się” na miasto. W jego ramach działają dwa festiwalowe kluby: Bar Studio oraz Pardon, To Tu, które stają się miejscem spotkań widzów, twórców i gości. Niezależnie od tego, czy wybierzesz poranną kawę, czy wieczorną dyskusję o filmach, które „trzeba jeszcze przemyśleć”, festiwalowa atmosfera pozostaje ta sama.
Warszawa wchodzi w tryb Timeless. Wystarczy karnet — reszta dzieje się sama: ponadczasowe kino i rozmowy zaczynające się od „widziałeś ten film?” i kończące dużo później, niż planowano.
Timeless Film Festival Warsaw
