Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych działa już ponad trzy miesiące. Za nami kilkanaście premier spektakli, spotkania i imprezy, ruszyły także cykle zajęć edukacyjnych i warsztatów. Najbliższe miesiące to kolejne propozycje przygotowane z myślą o szerokiej publiczności.
Jednym z najważniejszych punktów wiosny w Pawilonie tańca i innych sztuk performatywnych będzie bez wątpienia Międzynarodowy Dzień Tańca. Z tej okazji nad Wisłą odbędzie się spotkanie sieciujące dla środowiska tańca w formie brunchu oraz specjalna wieczorna odsłona popularnych porannych imprez Niedzielni.
Pawilon przyciąga publiczność premierami spektakli polskich i zagranicznych, imprezami tanecznymi i bogatym programem edukacyjnym dostępnym dla szerokiego grona osób. Nie inaczej będzie w kolejnych miesiącach. W repertuarze kwietniowym pojawi się premierowy spektakl BOW Wojciecha Grudzińskiego, kontynuacja kilkuetapowej pracy nad techniką head bangingu i naturą ukłonu – jego formą, funkcją i społecznym znaczeniem. Kolejne wiosenne polskie spektakle to Fuga Janusza Orlika, którą po raz pierwszy będzie można zobaczyć w Warszawie po zeszłorocznej premierze w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, a także nowa praca Ramony Nagabczyńskiej Czyste oraz premierowy spektakl Młodzieżowej Koalicji na Czas Chaosu.
Prezentacja głośnych zagranicznych spektakli to znak rozpoznawczy Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych już od pokazu otwarcia, czyli My Fierce Ignorant Step w choreografii Christosa Papadopoulosa z Grecji. W kwietniu na scenie Pawilonu zobaczymy dwa kolejne głośne dzieła światowej choreografii.
In C to spektakl Sashy Waltz inspirowany dziełem amerykańskiego kompozytora Terry’ego Riley’a, powstał podczas pandemii koronawirusa jako artystyczna odpowiedź na lockdown. Waltz wykorzystała ograniczenia izolacji do eksperymentu, tworząc innowacyjny system choreograficzny, który tancerze i tancerki Sasha Waltz & Guests mogli dowolnie improwizować, także w warunkach domowych. Po wielu pokazach, m.in. w Ukrainie, Gruzji, Indiach, Meksyku, Nowym Jorku oraz w wielu krajach Europy Zachodniej, In C będzie można zobaczyć na scenie Pawilonu 18 i 19 kwietnia dzięki wsparciu Goethe-Institut w Warszawie.
Vagabundus to najbardziej osobista choreografia Idio Chichavy – jednego z najważniejszych artystów tańca współczesnego w Afryce. W pełnym energii spektaklu trzynaścioro tancerek i tancerzy przez ponad godzinę nieprzerwanie tańczy i śpiewa, sięgając zarówno po tradycyjne, jak i współczesne pieśni mozambickie, a także motywy gospel czy inspiracje barokiem. To intensywne, fizyczne doświadczenie sceniczne ukazuje, że wspólnota pozwala przekraczać granice.
Program edukacyjny to jeden z istotnych filarów Pawilonu. Edukacyjne wtorki to cykl zajęć i warsztatów, które będą kontynuowane w kolejnych miesiącach 2026 roku. Zajęcia dla grup zaawansowanych i otwartych obejmą taniec współczesny, klasyczny, indyjski oraz hip-hop i popping. Roztańczone rodziny, czyli cykl dla najmłodszych i ich opiekunów, poszerzy się o zajęcia wtorkowe, czyli warsztaty W duecie berbeciem. Z myślą o najmłodszych zaprezentowany zostanie spektakl Rock me baby, koncert rockowy z elementami tańca. Widowisko, inspirowane estetyką rocka lat 70. i 80., z efektownymi kostiumami i muzyką na żywo, przesuwa granice repertuaru dla najmłodszych i w zabawny sposób kwestionuje stereotypy.
Wiosną wydarzenia Pawilonu zagoszczą także w przestrzeni Bulwarów nad Wisłą. 6 czerwca zaprezentowane zostanie Taranto Aleatorio, plenerowe widowisko flamenco tancerki Marii del Mar Suárez La Chiachi i wokalistki Loli Dolores. Artystki w spektaklu respektują klasyczną strukturę taranto, ale wykorzystują ją jako punkt wyjścia do improwizacji. Bez rekwizytów, scenografii czy klasycznej narracji. Liczą się tylko ich głosy, ciała i interakcja. Dolores śpiewa z poruszającą mocą, a La Chiachi porozumiewa się precyzyjnym, fizycznym językiem – gestami dłoni, rytmicznymi tupnięciami, subtelnymi przesunięciami.
Jak podkreślają kuratorki Pawilonu, Alicja Berejowska i Renata Piotrowska-Auffret, program roku pilotażowego jest otwarty i różnorodny. Odpowiada zarówno na potrzeby środowiska twórczego, jak i zaprasza szeroką publiczność do poznania fascynującej dziedziny sztuki, jaką jest taniec, choreografia i performans.
– Ideą Pawilonu jest wzmocnienie autonomii tańca i choreografii jako pełnoprawnej dziedziny sztuki. Chcemy stworzyć miejsce otwarte na lokalne i międzynarodowe współprace, interdyscyplinarne spotkania i artystyczne poszukiwania – mówią kuratorki. – Program budujemy wspólnie ze środowiskiem tańca i publicznością – przez otwarte nabory, rezydencje, koprodukcje i działania uruchamiające tkankę miejską i angażującą mieszkańców Powiśla i użytkowników Bulwarów – dodają.
Pawilon Tańca