Przed nami jedna z najbardziej wyczekiwanych premier sezonu w elbląskim teatrze. Już od 6 marca klasyka Fiodora Dostojewskiego – „Zbrodnia i kara” w reżyserii André Hübnera-Ochodlo w słynnej adaptacji Andrzeja Wajdy.To wydarzenie, którego nie można przegapić. Przygotujcie się na to, że spektakl zostanie z Wami na długo po tym, jak opadnie kurtyna.
Na scenie zobaczymy aktorów, którzy mistrzowsko wcielą się w postacie Dostojewskiego:
Rodion Romanowicz Raskolnikow – Grzegorz Zinkiewicz (gościnnie)
były student prawa, człowiek o skomplikowanej psychice, dumny i skłonny do głębokich analiz. Wyobcowany ze społeczeństwa, żyje w skrajnej nędzy, co potęguje jego poczucie krzywdy i rodzi w jego umyśle niebezpieczną teorię o ludziach „niezwykłych”, stojących ponad prawem moralnym. Przechodzi bolesną ewolucję od pychy i racjonalizacji morderstwa do duchowego oczyszczenia.
Grzegorz Zinkiewicz – absolwent Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Pochodzi z Podlasia.
Porfiry Pietrowicz – Artur Hauke
sędzia śledczy, człowiek bystrego umysłu, przebiegły. Szybko odkrywa winę Raskolnikowa i prowadzi śledztwo w taki sposób, by skłonić go do przyznania się. Doskonale rozumie psychikę zbrodniarza, pozostawia mu czas na załatwienie najważniejszych spraw bez obawy, że winowajca ucieknie. Zachowuje wszelkie formy towarzyskie, cechuje się taktem. Ten przedstawiciel prawa posiada dwa niepasujące do siebie oblicza: jedno dobroduszne i kpiarskie, drugie zaś poważne, nieprzeniknione, zwodnicze.
Artur Hauke – absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (Wydział Zamiejscowy we Wrocławiu). Z elbląskim teatrem związany od 2011 roku.
Sonia Marmieładow – Marta Piętka
postać o niezwykłej sile ducha, mimo skrajnego upodlenia, w jakim się znalazła. Zmuszona do prostytucji, by ratować głodującą rodzinę, staje się symbolem chrześcijańskiej pokory i bezgranicznego poświęcenia. Jest cicha, nieśmiała i głęboko wierząca. To właśnie jej wiara i współczucie stają się dla Raskolnikowa jedyną drogą do odkupienia. Nie ocenia, lecz współcierpi, towarzysząc zbrodniarzowi aż na katorgę, reprezentując czystą miłość, która zwycięża intelektualny chłód.
Marta Piętka – absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. W elbląskim teatrze od 2024 roku.
Razumichin – Filip Warot
kolega Raskolnikowa, student, wrażliwy, cierpliwy, oddany przyjaciel, opiekun Rodiona podczas jego kłopotów zdrowotnych. Nie szczędzi trudu i czasu opiekując się przyjacielem, zapewnia mu pomoc medyczną, stara się wesprzeć psychicznie
i rozweselić. Kieruje się wrażliwością. Jest życzliwy wobec ludzi, nie toleruje jednak obłudy, cwaniactwa i nieuczciwej gry.
Filip Warot – absolwent Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi. W elbląskim teatrze od 2022 roku.
Koch – Marcin Tomasik
jeden z klientów lichwiarki, który pojawia się pod jej drzwiami tuż po dokonaniu zbrodni. Jest człowiekiem niecierpliwym i głośnym, jego obecność wprowadza w powieści element paraliżującego strachu u ukrytego w mieszkaniu Raskolnikowa. Jako świadek reprezentuje świat zewnętrzny, który przypadkowo ociera się o tajemnicę morderstwa. Jest narzędziem losu, które niemal doprowadza do schwytania sprawcy na gorącym uczynku.
Marcin Tomasik – ukończył Policealne Studium Aktorskie przy Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie. W Teatrze Sewruka od 2001 r.
Mikołka – Dominik Bloch
młody malarz pokojowy. Choć jest niewinny morderstwa starej lichwiarki, w przypływie religijnego uniesienia i chęci „przyjęcia cierpienia”, przyznaje się do winy. Reprezentuje ludową, niemal mistyczną potrzebę odpokutowania za grzechy świata. Jego niespodziewane wyznanie komplikuje śledztwo Porfirego, stając się dla sędziego dowodem na specyficzną naturę ludzkiej duszy, a dla Raskolnikowa chwilowym odroczeniem wyroku.
Dominik Bloch – Absolwent Policealnego Studium Aktorskiego imienia Aleksandra Sewruka przy Teatrze imienia Stefana Jaracza w Olsztynie. Z elbląskim teatrem związany od 2020 roku.
Mieszczanin – Mikołaj Ostrowski (rola w projekcji multimedialnej)
tajemnicza postać, która pojawia się w życiu Raskolnikowa jak upiór lub uosobienie jego własnego sumienia. Śledzi go i wprost nazywa „mordercą”, co wywołuje u bohatera paniczny lęk i poczucie, że jego zbrodnia jest jawna dla całego świata. Jest postacią niemal symboliczną, która wytrąca Rodiona z jego intelektualnej pewności siebie, przypominając, że żadna zbrodnia nie pozostaje w ukryciu przed okiem drugiego człowieka.
Mikołaj Ostrowski – Absolwent Studium Wokalno-Aktorskiego przy Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni. W Teatrze Sewruka od 2016.
Realizatorzy:
Reżyseria, scenografia, kostiumy, światła – André Hübner-Ochodlo
(ur. w 1963 roku w Plauen w Niemczech) to uznany pieśniarz, reżyser teatralny oraz scenograf, będący jednym z czołowych popularyzatorów kultury jidysz w Polsce i na świecie. Swoją edukację artystyczną rozpoczął w Niemczech, studiując teatrologię stosowaną na Uniwersytecie w Gießen pod kierunkiem prof. Andrzeja Wirtha, a także brał udział w kursach aktorskich w Wyższej Szkole Teatralnej w Lipsku. Warsztat wokalno-aktorski doskonalił w Polsce, kończąc Studium Wokalno-Aktorskie przy Teatrze Muzycznym w Gdyni ze specjalizacją piosenka aktorska, gdzie kształcił się pod okiem prof. Haliny Mickiewiczówny. Zdobywał również doświadczenie za granicą podczas staży w renomowanym Teatrze na Tagance w Moskwie oraz w Teatrze Żydowskim w Warszawie.
Kluczowym elementem w dorobku Ochodlo jest jego działalność instytucjonalna w Sopocie, gdzie w 1989 roku założył Teatr Atelier, który od 1997 roku nosi imię Agnieszki Osieckiej, jego bliskiej współpracowniczki. Dla Teatru Atelier Osiecka stworzyła swój ostatni tekst dramatyczny “Darcie pierza”, a także współtworzyła inne projekty, jak „Shalom”, “Apetyt na śmierć” i “Wilki”, tłumacząc dla Ochodlo pieśni Mordechaja Gebirtiga. Oprócz zarządzania teatrem, André Ochodlo jest inicjatorem i dyrektorem sopockiego festiwalu Lato Teatralne, odbywającego się cyklicznie od 1994 roku, oraz pełni funkcję dyrektora Międzynarodowych Spotkań z Kulturą Żydowską, organizowanych od 2006 roku, od 2026 roku pod nową nazwą „Trójmiasto wielu Kultur – dawniej i dziś”.
Jako pieśniarz André Ochodlo zyskał międzynarodowe uznanie, będąc obecnie jednym z najwybitniejszych współczesnych interpretatorów pieśni jidysz, które wykonuje w oparciu o teksty zapomnianych poetów pochodzących głównie z ziem dawnej Polski. Nagrał programy dla wielu stacji telewizyjnych i koncertuje regularnie na całym świecie, m.in. w USA, Kanadzie, Izraelu oraz licznych krajach europejskich. Jego pasja zaowocowała projektem Yiddishland – Nowe pieśni jidysz z Polski, będącym dwuczęściową kolekcją zawierającą dwanaście albumów CD ze 120 nowymi kompozycjami polskich kompozytorów. Projekt ten obejmuje również publikację książkową z tekstami w trzech językach (jidysz, polskim i angielskim) oraz komplety nut. Ochodlo jest także laureatem Grand Prix na festiwalu 11. Tage des Chansons we Frankfurcie (1992) i był trzykrotnie zapraszany na Festiwal Klezmerski w Safedzie. W jego repertuarze znajdują się również piosenki śpiewane po polsku, w tym utwory Agnieszki Osieckiej. W 2024 roku, z okazji 30. Lata Teatralnego, przygotował pięciojęzyczny program “Pięć miłości | 5 Loves” we współpracy z zespołem TrioMania (laureaci Fryderyka 2010), który zaowocował wydaniem płyty winylowej z interpretacjami m.in. Jacques’a Brela, Bertolta Brechta i Bułata Okudżawy. Równie ważną częścią jego twórczości jest reżyseria teatralna i działalność scenograficzna, które ściśle łączą się z kierowanym przez niego Teatrem Atelier.
Muzyka – Adam Żuchowski
to wszechstronny polski muzyk, kontrabasista, kompozytor i aranżer. Elblążanin, jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie kształcił się w klasie kontrabasu pod kierunkiem profesora Adama Chamery.
Od 2002 roku kariera Żuchowskiego jest silnie związana z Teatrem Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie, gdzie pełni funkcję kierownika muzycznego oraz wiceprezesa Fundacji Teatru. Jego współpraca z Teatrem Atelier, a zwłaszcza z reżyserem i pieśniarzem André Hübnerem-Ochodlo, jest niezwykle płodna, obejmując kompozycje, kierownictwo muzyczne i aranżacje do kilkudziesięciu spektakli i koncertów. Jest także autorem muzyki do wielu innych projektów teatralnych w kraju i za granicą, współpracując m.in. z Teatrem im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, Teatrem Nowym w Poznaniu oraz teatrami w Ostrawie i Brnie.
W dziedzinie jazzu i muzyki improwizowanej Adam Żuchowski jest cenionym instrumentalistą. Był członkiem licznych formacji, m.in. TrioMania (Fryderyk 2010), Blue Mind Quartet, Sławek Jaskułke Europa 67/21. Współpracuje także z Joanną Knitter, Dominikiem Bukowskim, a także z Mikołajem Trzaską, z którym nagrywał muzykę do filmów Wojciecha Smarzowskiego, w tym m.in. do Róży i Pod mocnym aniołem. Adam Żuchowski został również uhonorowany Sopocką Muzą w 2018 roku.
* Decyzją Senatu 2026 r. został ustanowiony Rokiem Andrzeja Wajdy w setną rocznicę urodzin reżysera (6 marca 1926 r.) i dziesiątą rocznicę jego śmierci (9 października 2016 r.).
Teatr Sewruka
