Maciej Englert – 55 lat pracy reżyserskiej i 80. urodziny

Maciej Englert – reżyser, aktor, pedagog i wieloletni dyrektor Teatr Współczesny w Warszawie, z którym przez cztery dekady współtworzył jeden z najważniejszych teatrów repertuarowych w Polsce. Jubileusz łączy się z 55-leciem jego pracy reżyserskiej – to imponujący dorobek artystyczny, który na trwałe zapisał się w historii polskiej sceny.

Droga reżyserska Englerta rozpoczęła się w 1971 roku premierą „Iskrą tylko…”. Od tego czasu konsekwentnie budował własny język teatralny – oparty na szacunku dla literatury, precyzji inscenizacyjnej i zaufaniu do aktora. W jego dorobku znajdują się realizacje utworów takich autorów jak Michaił Bułhakow, Tadeusz Konwicki, Sławomir Mrożek czy Stanisław Ignacy Witkiewicz – spektakle, które poruszały, bawiły i prowokowały do myślenia, a zarazem współtworzyły kanon współczesnego polskiego teatru.

Jako dyrektor Teatru Współczesnego w Warszawie przez lata dbał o wysoki poziom literacki i artystyczny repertuaru, łącząc klasykę z dramaturgią współczesną. Pod jego kierownictwem scena przy Mokotowskiej stała się miejscem mądrej rozmowy z widzem, przestrzenią dialogu i konsekwentnie realizowanej wizji teatru środka – ambitnego, a zarazem komunikatywnego.

Twórczość Macieja Englerta była wielokrotnie nagradzana i honorowana odznaczeniami państwowymi oraz środowiskowymi, w tym Nagrodą im. Konrada Swinarskiego, Feliksem Warszawskim, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski czy Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Z okazji jubileuszu 17 lutego 2026 roku o godz. 20:00 na antenie TVP Kultura zostanie przypomniany wyreżyserowany przez niego spektakl Teatru Telewizji „Kąpielisko Ostrów” (premiera 2004), zrealizowany na podstawie sztuki Paweł Huelle.

Redakcja naszego portalu składa Jubilatowi najserdeczniejsze życzenia zdrowia, nieustającej energii twórczej oraz kolejnych artystycznych spotkań, które – jak przez minione dekady – będą dla widzów źródłem refleksji i prawdziwej teatralnej radości.
Niech scena wciąż pozostaje przestrzenią wolności, rozmowy i pasji.

Teatr Współczesny