Krystian Lupa wraca do „Wycinki”, Weronika Zajkowska wystawia „Draculę”, a Paweł Łysak „Internat” wg Żadana.
„Wycinka”, reż. Krystian Lupa; fot. Natalia Kabanow
W czwartek 19 lutego na Scenie na Świebodzkim wrocławskiego Teatru Polskiego Weronika Zajkowska pokaże „Draculę” wg powieści Brama Stokera.
Jak zapowiada teatr, to spektakl, który się słyszy i czuje. To historia o strachu i walce ze złem, ale też angażujące zmysły i wyobraźnię pełnowartościowe doświadczenie artystyczne. Spektakl konsekwentnie trzyma się literackiego pierwowzoru: zamiast kolejnej współczesnej wariacji proponuje powrót do powieści Brama Stokera i jej klasycznej, mrocznej grozy. Ożywa ona w pełnej dostępności dla osób niewidzących i niedowidzących, a jednocześnie wciąga także widzących – bo w mroku wszyscy odbieramy świat podobnie: przez głos, dźwięki, szmery, rytm oddechu, zapach.
Teatr zaprasza również na specjalne oprowadzanie widzów przed każdym spektaklem (45 min wcześniej – jeśli przedstawienie rozpoczyna się o 19:00, oprowadzanie zaczyna się o 18:15). Zbiórka – zawsze przed wejściem głównym Sceny na Świebodzkim. Jak wyjaśnia teatr, to krótkie wprowadzenie sensoryczne w klimat i zasady odbioru: oswajamy foyer i widownię, mówimy o bliskości akcji oraz o bodźcach. Dla kogo? Dla wszystkich chętnych, zwłaszcza dla osób, którym pomaga wcześniejsze oswojenie bodźców i przestrzeni. Przebieg: start przy wejściu głównym – opis foyer – wejście na widownię, możliwość sensorycznego doświadczenia klimatu spektaklu (zapachy, próbki tkanin kostiumowych).
Twórcy:
przekład, scenariusz i reżyseria: Weronika Zajkowska
kostiumy: Aleksandra Meller
muzyka: Emil Smardzewski, Igor Kowalik
kompozycja pieśni chóralnych: Michał Jan Meller
reżyseria światła: Paweł Olszewski
oprawa zapachowa: Linda Ponińska
asystentka reżysera: Agata Skowrońska
doradztwo specjalistyczne: Ewa Kawalec
Obsada:
Dracula: Krzysztof Franieczek
Jonathan Harker: Maciej Gisman
Mina Harker: Iwona Kucharzak-Dziuda
John Seward: Błażej Michalski
Lucy/Bohaterka: Agata Obłąkowska-Mazurkiewicz / Klementyna Umer
Profesor Van Helsing: Marcin Piejaś
Lady Godalming: Aldona Struzik
Kolejne spektakle: 20, 21 (dwukrotnie), 22, 24 (dwukrotnie) lutego; 18, 19 (dwukrotnie), 20 (dwukrotnie), 21 (dwukrotnie), 22 marca.
Jak już pisaliśmy, powrót „Wycinki Holzfällen” wg powieści Thomasa Bernharda, spektaklu w reżyserii Krystiana Lupy, to jedno z najważniejszych wydarzeń tego sezonu. Wznowienie 20 lutego w Teatrze Polskim w Podziemiu.
Od czasu premiery w 2014 r. spektakl doczekał się pokazów na wielu krajowych międzynarodowych festiwalach, otrzymał niemal wszystkie najważniejsze nagrody, a na początku grudnia 2025 r. miał swoją premierę w Teatrze Telewizji. „Wycinka” podbiła sceny m.in.: Francji, Chin, Japonii, Korei, Czech, Chile i Brazylii. Za każdym razem spotykała się z wyjątkowo entuzjastycznym przyjęciem zarówno krytyki, jak i publiczności.
Ostatni raz prezentowana na żywo w São Paulo w marcu 2018 r. na międzynarodowym festiwalu teatralnym MITsp (Mostra Internacional de Teatro) w Brazylii, nie straciła niczego ze swojej aktualności. Krystian Lupa za Bernhardem poddaje gorzkiej ocenie stan europejskich elit zanurzonych w dekadenckiej niemocy. Wydarzenie unikatowe na polskiej mapie teatralnej. Okazja do ponownego spotkania z aktorami, którzy powracają do stworzonych wcześniej i wzbogaconych o cały ten czas kreacji.
Scenariusz spektaklu oparto na adaptacji powieści Bernharda, powieści z kluczem, której publikacja wywołała skandal i sądowy zakaz rozpowszechnienia. To historia „wybitnie artystycznej kolacji” wydanej przez małżeństwo Auresbergerów na cześć aktora z wiedeńskiego Burgtheater. Najważniejszy gość wieczoru spóźnia się. Oczekujący prowadzą „rozmowy artystyczne”. Niezaspokojone ambicje, nadmierne oczekiwania, słowa, słowa, słowa. Napięcie rośnie. Narrator bezlitośnie odziera uczestników z pozorów, zarzucając sprzedajność – za granty, ordery, medale i inne wyróżnienia państwowe – i łatwą rezygnację z wyznawanych ideałów. Spomiędzy natchnionych frazesami wypowiedzi zaczyna wyłaniać się temat samobójstwa wspólnej przyjaciółki, która jako jedyna chciała ocalić autentyczność.
Thomas Bernhard
„Wycinka Holzfällen”
na podstawie przekładu Moniki Muskały
adaptacja, reżyseria, scenografia i reżyseria światła – Krystian Lupa
apokryfy – Krystian Lupa i improwizacje aktorskie; cytaty z dzieł Jeannie Ebner i Friederike Mayröcker; myśli Joany w Sebastiansplatz – Verena Lercher (Graz)
kostiumy – Piotr Skiba
oprawa muzyczna – Bogumił Misala
wideo – Karol Rakowski i Łukasz Twarkowski
asystent reżysera – Oskar Sadowski
improwizacja na temat „Cold Song” Henry’ego Purcella – Mieczysław Mejza
Obsada:
Piotr Skiba – Thomas Bernhard
Halina Rasiakówna – Maja Auersberger
Wojciech Ziemiański – Gerhard Auersberger
Marta Zięba – Joana Thul
Jan Frycz – Aktor Teatru Narodowego
Ewa Skibińska – Jeannie Billroth
Bożena Baranowska – Anna Schreker
Andrzej Szeremeta – Albert Rehmden
Adam Szczyszczaj – Joyce
Michał Opaliński – James
Marcin Pempuś – John
Anna Ilczuk – Mira, właścicielka sklepu spożywczo-przemysłowego
Jadwiga Ziemińska – Kucharka
Prapremiera polska 23 października 2014 w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Scena im. Jerzego Grzegorzewskiego
Premiera w Teatrze Telewizji 1 i 8 grudnia 2025
Specjalne pokazy spektaklu: 20, 21 i 22 lutego 2026 r. w Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego, ul. Księcia Witolda 62
produkcja: Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu
partner pokazów: Fundacja Teatr Polski – TP dla Sztuki
projekt sfinansowany został ze środków Gminy Wrocław
20 lutego w Operze Wrocławskiej czeka nas premiera „Don Quichotte’a” Jules’a Masseneta w reżyserii Marka Weissa.
Opera „Don Quichotte” Jules’a Masseneta (1842–1912), dzieło skomponowane do libretta Henriego Caina i wystawione po raz pierwszy w 1910 r. w Opéra de Monte-Carlo, stanowi jeden z wyrazistych przykładów przeniesienia wątku literackiego w krąg teatru muzycznego. Kompozytor wraz z librecistą w swojej komedii heroicznej, tylko pośrednio odnosi się do znanej powieści Miguela de Cervantesa. Henri Cain stworzył tekst na podstawie innej sztuki zatytułowanej „Le Chevalier de la Longue Figure” („Rycerz o długim obliczu”) z 1904 r. Pięcioaktowe dzieło w swojej formie wpisuje się w tradycje francuskiej grand opery.
„Don Quichotte” w reżyserii Marka Weissa nie jest komedią, lecz poważną refleksją nad stanem dzisiejszego świata. Akcja opery zostaje osadzona w czasach współczesnych, co ukazuje ponadczasowe przesłanie dzieła. Reżyser zaznacza, że: „sama opera Masseneta ma niewiele wspólnego z literackim pierwowzorem Cervantesa, oryginalna powieść jest ironiczna, groteskowa, szydercza. Natomiast libretto operowe idzie w inną stronę i nie można zapominać, że jest to przede wszystkim muzyka francuska, czyli opera o miłości, i to miłości rozpaczliwej”. Marek Weiss-Grzesiński dodaje, że nie będzie to inscenizacja kurczowo trzymająca się czasów, w których powstała, ale będzie to żywa opowieść, oddziałująca na dzisiejszego odbiorcę. Weiss-Grzesiński zaznacza: „Teatr to nie muzeum ani kino z rekonstrukcją. Teatr musi być współczesny, inaczej ja mu nie wierzę. Najważniejsza jest prawda spotkania: widz-aktor, a sam teatr jest od przeżywania”.
Twórcy:
kierownictwo muzyczne: Patrick Fournillier
reżyser: Marek Weiss
scenografia: Jagna Janicka
choreografia: Izadora Weiss
kostiumy: Paprocki& Brzozowski
reżyseria świateł: Bogumił Palewicz
multimedia: Karolina Jacewicz
asystent reżysera: Agata Dyczko
aroducent ds. technicznych, asystent scenografa: Maciej Węglarz
asystent kostiumografa: Kacper Łyszczarz
asystent reżysera świateł: Jakub Kęszycki
autor plakatu: Rafał Olbiński
Obsada:
Dulcinea – Aleksandra Opała
Don Kichot – Łukasz Konieczny*
Sancho Pança – Jacek Jaskuła
Pedro – Eliza Kruszczyńska
Garcias – Dorota Dutkowska
Juan – Łukasz Rosiak
Rodriguez – Aleksander Zuchowicz
Tańcząca nimfa – Anna Szopa-Kimso
Solo wiolonczelowe – Tomasz Strahl
Solo gitarowe – Karol Woźniak
Kolejne spektakle: 21, 22, 26, 27, 28 lutego; 1 marca
Wydarzeniem będzie też na pewno premiera „Internatu” wg głośnej w ostatnich latach powieści Serhija Żadana. Przedstawienie w łódzkim Teatrze im. Stefana Jaracza przygotowuje Paweł Łysak, dyrektor tej sceny. Premiera 21 i 22 lutego. Przed pokazem niedzielnym planowane jest również spotkanie z Serhijem Żadanem.
Jeszcze półtora roku temu Pasza – po prostu nauczyciel: bezpartyjny, pracujący w byle jakiej – ale zawsze – budżetówce, chodził do pracy, a wieczorami i w wakacje dawał korepetycje. Na życie wystarczało, cała reszta mało go obchodziła.
Zeszłej zimy zrobiło się zupełnie źle. Coś się zmieniło w powietrzu, jakby naelektryzowało – wszyscy mówili tylko o polityce i oglądali wiadomości, które po prostu przerażały.
A teraz? Teraz Pasza musi wyciągnąć Małego z internatu. Iść po niego do samego środka piekła.
Domy bez głosów, ulice bez światła, place bez ptaków. Przenikliwe zimno, które czuć mokrą sierścią i cisza, jakby wszyscy wsiedli do nocnego pociągu. Z jednej strony ci, z drugiej tamci, nie wiadomo, kto po czyjej stronie. Trzeba po prostu jak najszybciej wrócić do domu.
Adaptacja powieści Serhija Żadana to podróż w głąb ludzkiego doświadczenia XXI wieku – historia dojrzewania do odpowiedzialności za słabszych, do własnego zdania, do słuchania, do miłości. Opowieść o tęsknocie za zwykłym życiem, gdzie wszystko jest na swoim miejscu, a poranki są pełne domowych kłopotów. O godności i braku strachu. O wracaniu do siebie.
Twórcy:
przekład: Michał Petryk
reżyseria: Paweł Łysak
adaptacja, dramaturgia: Paweł Sztarbowski, Łukasz Chotkowski
scenografia: Robert Rumas
kostiumy i współpraca scenograficzna: Mateusz Stępniak
wideo: Artur Sienicki
światło: Jacqueline Sobiszewski
muzyka: Dominik Strycharski
asystent reżysera: Mateusz Czwartosz
inspicjentka: Anna Królikowska
Obsada:
Ewa Audykowska-Wiśniewska, Agnieszka Skrzypczak, Sambor Czarnota, Mateusz Czwartosz, Krzysztof Wach, Andrzej Wichrowski, Kacper Męcka (gościnnie).
Kolejne spektakle: 24, 25, 26 lutego; 25, 26, 27 marca (Scena kameralna). W trakcie niektórych pokazów będą wyświetlane napisy w języku ukraińskim.
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Wśród premier tego tygodnia odnotujmy również „Lisę” Jolanty Janiczak w reżyserii Wiktora Rubina – premiera 21 lutego w warszawskim Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera, i „Porwanie Europy” Jarosława Marka Rymkiewicza w reżyserii Jarosława Gajewskiego – premiera 21 lutego w Teatrze Klasyki Polskiej w Warszawie.
